(p. 600) duḥ duh. [Skt.] A negative prefix. Bad, evil, wicked. చెడు, చెడ్డ. In compounds it changes into దుశ్ or దుస్ according to the rules of Sandhi. Such compounds as usually occur in Telugu literature are here brought together and explained. దురంతము dur-antamu. adj. Endless, eternal, without limit, boundless , unfathomable, అంతములేని. దురదృష్టము dur-adṛishṭamu. n. Ill luck, misfortune. adj. Unfortunate. దురదృష్టుడు dur-adṛishṭuḍu. n. An unfortunate man. దురభిమానము dur-abhimānamu. n. Arrogance, presumption. దురభ్యాసము dur-abhyāsamu. n. An evil practice, a bad habit. దురవగాహము dur-avagāhamu. adj. Hard to understand, inexplicable, puzzling. దురవస్థ dur-avastha. n. Mishap, evil plight. దురహంకారము dur-ahankāramu. n. Presumption, arrogance. దూరాకృతము dur-ākṛitamu. n. An evil act, a misdemeanour. దుర్మార్గము దురాక్షేపణ dur-ākshēpaṇa. n. A quibble or groundless objection; a finesse. దురాగతము dur-āgatamu. n. An outrage. దురాగ్రహము dur-āgrahamu. n. Groundless anger. దురాబారము dur-āchāramu. n. A bad custom. దురాచారుడు a man of bad habits or conduct. దురాత్ముడు dur-ātmuḍu. n. A bad hearted man. దురాపము dur-āpamu. adj. Intolerable, unbearable. దురాపకోపము prodigious rage. దురాలోచన dur-ālōchana. n. Bad intent, a plot. దురాశ dur-āṣa. n. Covetousness, vain hopes, avarice, greed. దురాశపరుడు dur-āṣa-paruḍu. n. A covetous, avaricious man. దురుక్తి or దురాలావము dur-ukti. n. Hard words, harshness of language. దుర్గంధము dur-gan-dhamu. n. A bad smell , stink. దుర్గతి dur-gati. n. Ruin, perdition, నరకము. Poverty, బీదతనము. దుర్గమము dur-ga-mamu. adj. Inaccessible, impossible. పొందగూడని, పోగూడని. దుర్గుణము dur-guṇamu. n. An evil nature, a bad quality, a bad symptom. దుర్ఘటము dur-ghaṭamu. adj. Hazardous, hard, impracticable. దుర్జనుడు dur-januḍu. n. A bad man, a wretch. దుష్టుడు. దుర్జయము dur-jayamu. adj. Unconquerable, invincible, invulnerable. దుర్దశ dur-daṣa. n. Misfortune. దుర్జాతుడు dur-jātudu. n. A man of low birth. దుర్దినము dur-dinamu. n. A cloudy or foul day. ముసురుపట్టియుండు దినము. దుర్ధరము dur-dharamu. adj. That cannot be worn. ధరింపగూడని. దుర్ధర్షము dur-dharshamu. adj. Despicable. తిరస్కరింపదగిన. దుర్నయము or దుర్నీతి dur-nayamu. n. Wickedness, immorality. దుర్నిరీక్ష్యము dur-nirīkshyamu. adj. Dazzling, that dazzles, which is hard to look at. Terrific. దుర్బలము dur-balamu. adj. Weak, not valid, unreasonable, groundless. దుర్భలముచేయు to weaken. దుర్బుద్ధి dur-buddhi. n. Folly, weak reason; evil intent. దుర్భోధన dur-bōdhana. n. Evil counsel, instigation, temptation. దుర్భోధనచేయు to give evil advice, to instigate. దుర్భరము dur-bha-ramu. adj. Insupportable, భరించశక్యము కాని. దుర్బాష dur-bhāsha. n. Abuse, revilling, evil words. దుర్భాషలాడు to use foul language, to revile or scold. దుర్భిక్షము dur-bhikshamu. n. Dearth, famine. దుర్భిక్షకాలము hard times, a period of scarcity. దుర్మతి dur-mati. n. Folly. An evilminded man, దుర్భుద్ధికలవాడు. The name of a year. దుర్మదము dur-madamu. n. Arrogance. దుర్మరణము dur-maradṇa-mu. n. An unfortunate end, a violent or untimely death. దుర్మాంసము dur-mar-samu. n. Proud flesh (that grows in a sore or wound.) దుర్మార్గము dur-mārgamu. n. Misconduct, an offence. adj. Wicked. దుర్మార్గుడు dur-mārgudu. n. A wicked man, sinner, villain, evildoer. దుర్యశము dur-yaṣamu. n. Infamy, disgrace. దుర్యోగము dur-yōgamu. n. Misfortune, hard circumstances. దుర్లభము dur-labhamu. adj. Hard to get, scarce, rare. Difficult. దుర్వచనము dur-vachanamu. n. Foul language, abuse. దుర్వర్ణము dur-varṇamu. adj. Tarnished (as copper.) దుర్వృత్తుడు dur-vṛittuḍu. n. He who is wicked, he who leads a low or infamous life. దుశ్చరితుడు. దుర్వారము dur-vāramu. adj. Inevitable, irresistible. దుర్వ్యాపారము dur-vyāpā-ramu. n. Misconduct. దుశ్చరితము duṣcharitamu. n. Wicked conduct, wickedness. దుశ్చేష్ట duṣ-cheshṭa. n. A wicked deed. దుశ్చకునము duṣ-ṣskunamu. n. An evil omen. దుష్కరము dush-karamu. adj. Difficult, hard. చేయగూడని. దుష్కృతము dush-kṛitamu. n. A sin, an evil deed. పాపము. దుస్తంత్రము dus-tantramu. n. Craft, guile. కపటోపాయము. దుస్తరము dus-taramu. n. Difficulty. adj. Difficult bad, vile, inevitable, unavoidable. తరింపగూడని. దుస్సంగము dus-sangamu. n. Unlawful intercourse. దుస్సంధి dus-san-dhi. n. An error in grammatical elision. A base introduction: an acquaintance formed through the medium of vile persons. దుస్సహము dussahamu. adj. Insufferable, intolerable. సహింపగూడని దుస్స్వప్నము dus-svapnamu. n. An evil dream.

(p. 621) dharṣaṇamu dharshaṇamu. [Skt.] n. Contumely, scorn. బెదిరించడము, తిరస్కారము. ధర్షణి dharshaṇi. n. An adulteress. జారస్త్రీ. ధర్షించు dharshinṭsu. v. t. To treat with contempt. తిరస్కరించు.

(p. 1091) rōmamu rōmamu. [Skt.]n. Hair (growing on the body), a hair. శరీరమందుండే వెంట్రుక. రోమకర్ణము rōma-karṇamu. n. Lit: Hairy-eared, i.e., a hare of rabbit. చెవుల పిల్లి. రోమకూపము or రోమరంధ్రము rōma-kūpamu n. A pore in the skin, a sebacious gland. 'ఘటకోత్తమరోమకాపంబులందెల్ల నొక్కటఘనధూమముద్భవించె.' M. XIV. iii. 118. రోమరాజి రోమలత or రోమావళి rōma-rāji. n. A line of hair extending to the navel.నూగారు. రోమవిక్రియ or రోమహర్షణము rōma-vikriya. n. Horripilation. Tingling, a shudder or thrill as when electrified, or blushing, or in a flush with ecstasy. రోమాంచము, గగుర్పు. గరిపొడవడము. రోమశము rōmasamu. adj. Hairy, woolly. రోమములగల. రోమశుడు a hairy man. శరీరమందు ఎలుగునకువలె నిడువెండ్రుకలుగలవాడు. రోమహర్షణుడు rōma-harshaṇuḍu. n. An epithet of మాత the hermit. ఒకఋషి. రోమాంచము rōma-ānchamu. n. Horripilation, tingling, an electric thrill. 'ఆనందాశ్రులుకన్నులన్ వెడల రోమాంచంబుతో.' B. i. 200

(p. 1108) lēkha lēkha. [Skt. from లిఖ్ to scratch.] n. A letter an epistle. ౛ాబు. A line, a row. రేఖ, పజ్త్కి, వరుస. లేఖకుడు lēkhakuḍu. n. A scribe, writer, clerk. వ్రాతకాడు, లేకరి. లేఖనము lēkhanamu. n. Writing. వ్రాయడము, వ్రాత. లేఖనపుష్టి empty words, mere rigmarole. ఈజాబులో వట్టిలేఖనపుష్టేగాని వేరే యేమిన్నీ లేదు this letter is a pack of nonsense and nothing else. లేఖనికుడు lēkhanikuḍu. n. One who gets a letter written for him by another and makes a mark on it to show that it is written by himself or under his orders. తనగురుతు పెట్టి ఒకరిచేత వ్రాయించువాడు. లేఖనీయము or లేఖ్యము lēkhan-īyamu. adj. Worthy or fit to be written, వ్రాయదగిన. లేఖభామిని lēkha-bhāmini. n. A goddess. దేవతాస్త్రీ. 'లేఖభామినులయు.' Vasu. v. 4. లేఖహారకుడు lēkha-hārakuḍu. A letter carrier, a postman. లేఖర్షభుడు lēkharshabhuḍu. n. A title of Indra. వేల్పురేడు, ఇంద్రుడు. లేఖ్యము lēkhyamu. n. A business letter. వ్యవహారవిషయమైన వ్రాత. లేఖితము Same as లిఖితము. (q. v.) లేఖిని or లేఖని lēkhini. n. A pen. వ్రాసే కలము. లేఖుడు lēkhuḍu. n. A god, a deity. దేవత.

(p. 1273) saṅgharṣamu or సంఘర్షణము san-gharshamu. [Skt.] n. Trituration, rubbing. ఒరయిక. Contending. వివాదము, స్పర్థ. Rivalry, పోటి.

(p. 1385) harṣamu harshamu. [Skt.] n. Gladness, joy, exultaion. సంతోషము. హర్షకుడు harshakuḍu. n. One who causes joy, one who gives pleasure, సంతోషింపజేయువాడు. హర్షణము harshaṇamu. n. Pleasure, joy, rejoicing. సంతోషించుట. హర్షణుడు harshaṇuḍu. n. One who rejoices or is glad, సంతోషించువాడు. హర్షమాణము harsha-māṇamu. adj. Pleased, happy, cheerful, glad, సంతోషించుచున్న. హర్షి harshi. n. One who is joyful or pleased, సంతోషముగలవాడు. హర్షించు harshinṭsu. v. n. To be glad, rejoice, be pleased with, సంతోషించు. ఆయన ఇంత పనికి హర్షించునా will he be pleased with this? హర్షితము harshitamu. adj. Delighted, glad, cheerful. సంతోషపెట్టబడిన.