(p. 54) anucaruḍu anu-charuḍu. [Skt.] n. A follower, an attendant, సహాయుడు, తోడు, వెంటనుండువాడు.

(p. 342) khacaramu khacharamu. [Skt. ఖ = sky, and చర moving.] n. The air, a cloud, a bird, &c. ఖచరుడు khacharuḍu. n. A demigod. దేవుడు. The sun. సూర్యుడు.

(p. 343) kharuḍu kharjuvu. [Skt.] n. The itch, any cutaneous eruption. తీట.

(p. 343) kharuḍu kharuḍu. [Skt.] n. A certain demon. బకరాక్షనుడు. A fearful being భయంకరుడు.

(p. 345) khēcaramu khēcharamu. [Skt. ఖ = sky.] adj. Aerial, sky-going (a bird, an arrow, &c.) ఖేచరుడు khē-charuḍu. n. A demigod. ఆకాశమున సంచరించువాడు.

(p. 346) gaṅgājalamulu gangā-dharuḍu. [Skt.] n. A title of Siva, because the river Ganges was supported on his head.

(p. 368) giri giri. [Skt.] n. A hill, a mountain. A circle. గిరిక girika. n. A mouse చిట్టెలుక. Name of the wife of King Vasu. వసురాజుభార్య. గిరికన్య giri-kanya. n. Daughter of the hills: a title of Pārvati. గిరికర్ణిక giri-karṇika. n. A certain plant, the camel thorn; or the Persian manna plant Alhagimaurorum. (Watts). తెల్లగినియచెట్టు. H. iv. 20. గిరికొను giri-konu. v. n. To surround or encircle. చుట్టుకొను. 'అరవరలైన రధంబులు నెరిదప్పంబడిన యశ్వనికరంబులుబెందురుచుగ కూలినకరులును గిరిగొనియెను సమరమున మేదినీతలమెల్లన్.' M. VI. ii. 141. గిరిజ girija. n. Lit. The 'hill-horn,' i.e., Pārvati. A metal లోహము. గిరిధరుడు giri-dharuḍu. n. Lit The Mountain-bearer, i.e., Krishna 'who bore mount' Gōvardhan as an umbrella. గిరిభిత్తు giri-bhittu. Lit. The 'render of mountains,' i.e. a thunderbolt. వజ్రాయుధము. గిరిమల్లిక giri-mallika. n. The hill jasmine. కొండమల్లె.

(p. 406) caramu charamu. [Skt.] adj. Moveable, locomotive, migratory. Trembling, shaking, unsteady. చరాస్తి personal or moveable property. చరస్థిరరూపకములు property personal and real. దృష్టిచరము visible. శ్రుతిచరము audible. స్పర్శచరము tangible. చర వృక్షములు (Kalah. i. 101.) moving or walking trees. n. An animal or moving creature. చరాచరములు the animate and inanimate creation. తిరుగునదియను తిరుగనిదియునైనది, జగత్తు. చరుడు charuḍu. n. A spy వేగువాడు. చరించు charinṭsu. v. n. To wander, to roam. తిరుగు. To live, conduct oneself; behave. To go on, continue. v. t. To do or observe; to perform. చేయు. 'వ్రతముల్ చరించెనధికేచ్ఛన్ గుంభకర్ణుండు.' భార. అర. vi.

(p. 513) taruvu taruru. [Tel.] v. a. Same as తరుగు. n. An inroad, attack; dunning. నిర్భంధము. A draft. [Skt.] n. A tree. గంధతరువు the sandal-tree. తరుచరుడు taru-charuḍu. n. A 'tree roamer,' a monkey. (DRY. 1502.) చెట్లలోసంచరించేది. తరువుచేయు taruvu-chēyu. v. n. To attack: to press or dun for payment of money due. తరువుకాడు or తరువుకత్తె taruvu-kāḍu. n. One who duns.

(p. 614) dōṣa dōsha. [Skt.] n. Night. రాత్రి. The arm, భుజము. దోషము dōshamu. n. Harm, evil. A fault, crime. An error, mistake, తప్పు. Sin, పాపము. A bad sign: a fatal symptom in illness. ప్రమాణముయొక్క దోషము the penalty of an oath. దోషములేదు there is no harm done. దోచుకొన్న దోషము the guilt of robbery. స్పర్శదోషము the do-filement caused by a touch. దోషగుణములు పుట్టినవి bad symptoms appeared. దోషకారి dōsha-kāri. n. An evil doer. దోషము చేయువాడు, దుష్టుడు, దుష్టురాలు, దోషజ్ఞుడు dōsha-gnyuḍu. n. A physician, one skilled in diseases. వైద్యుడు. A learned man విద్వాంసుడు, దోషము నెరిగినవాడు. దోషాకరుడు dōshākaruḍu. n. The moon. చంద్రుడు. దోషాచరుడు dōshā-charuḍu. n. A flend that 'walks at night.' రాక్షసుడు. దోషి dōshi. n. A sinner. దోషముగలవాడు. A criminal. దోషించు dōshinṭsu. v. n.To turn out ill. To come on (as bad symptoms.) దోషముపుట్టు. అతనికి దోషించినది bad symptoms appeared in his case.

(p. 619) dhanuvu or ధనుస్సు dhanuvu. [Skt.] n. A bow. విల్లు. The arc of a circle. The sign Sagittarius in the zodiac. ధనురాకారము danur-ākāramu. n. The shape of a bow. ధనుర్ధరుడు, ధనుష్మంతుడు or ధానుష్కుడు dhanur-dharuḍu. n. An archer. విలుకాడు. ధనుర్మార్గము dhanur-mārgamu. n. A curved line: an arc.

(p. 623) dhura dhura. [Skt.] n. A burden. బరువు. ధురంధర dhuran-dhara. adj. Bearing a burden, able, clever, talented. బరువు మోయునట్టి. ధురంధరత్వము dhuran-dharatvamu. n. Supporting, upholding, patronage, responsibility. ధురంధరుడు dhuran-dharuḍu. n. One who bears a burden, one who is responsible, a clever or able man. భారమువహించువాడు. ధురీణుడు dhurīṇuḍu. n. He who bears a burden. బరువుమోయువాడు. An able or clever man. ధుర్యము dhuryamu. adj. Bearing a burden, entrusted with, sustaining. Fit to bear a burden బరువుమోయగల. ధుర్యుడు dhuryuḍu. n. One who sustains a burden. భారము వహించువాడు. గర్వధుర్యుడు one who is inflated with pride. ప్రౌఢవాగ్ధుర్యుడు an eloquent man.

(p. 627) naktamu naktamu. [Skt.] n. Night. నక్తంకరుడు naktam-karuḍu. n. An epithet of the moon. A. iv. 36. నక్తంచరుడు naktam-charuḍu. n. A demon, a fiend that prowls at night. రాక్షసుడు, రేద్రిమ్మరి. నక్తంచరము naktam-charamu. n. A night rover, i.e., an owl, గుడ్లగూబ.

(p. 651) nijamu nijamu. [Skt.] n. Nature, స్వభావము. adj. Own, peculiar, native, తనది. Perpetual, eternal, శాశ్వతమైన. నిజపోష్యవర్గుడనైన నేను I who am your own dependant: this is a mere phrase like 'your most obedient servant.' The word నిజ prefixed to names of months, as నిజవైశాఖము denotes the proper month, not the అధికమాసము the intercalary month. నిజలాభతుష్టుడై being satisfied with his own resources. నిజస్థితి nija-sthiti. n. The real fact. నిజస్థుడు nijasthuḍu. n. A just upright man. నిజానుచరుడు nij-ānu-charuḍu. n. A personal attendant. ని౛ము niḍzamu. Truth, reality, సత్యము. Certainity, నిశ్చయము. adj. True, certain. సత్యము. Positive, actual ని౛ముగా niḍzamu-gā. adv. Actually, really, positively, truly. ని౛పరుచు or ని౛ముచేయు to verify, prove, try. ని౛పడు niḍza-paḍu. v. n. To be ascertained, verified, identified. ఇది నాకు ని౛పడినది I ascertained this. ని౛మరి niḍza-ari. n. A truthful man or woman. సత్యశీలుడు, సత్యవతి. 'గజిబిజిచేసి భూకాంతుని యెదుట. నిజమరివలె నెంత నిలువ నాడెదవు.' Sar. D. 586.

(p. 663) niśa niṣa. [Skt.] n. Night. రాత్రి. Turmeric. పసుపు. A. iv. 155. నిశాకరుడు niṣā-karuḍu. n. Lit: The night maker, i.e., the moon. నిశాచరుడు or నిశాటుడు. niṣā charuḍu. n. A night rover, i.e., a goblin, fiend, demon. నిశాటి or నిశాచరి niṣāṭi. n. A female fiend, an ogress. నిశాదర్శి niṣā-darṣi. n. Lit. That which sees by night, i.e., an owl. నిశాపతి niṣā-pati. n. The lord of night, i.e., Adonis, the regent of the moon. నిశాముణి niṣā-maṇi. n. Lit: the gem of the night, i.e., the moon. A fire fly. నిసి nisi. Night. నిసిరాత్రివేళ nisi-r amacr;tri-vēla. n. The dead of night.