(p. 14) andu andu. [Tel.] v. a. To reach, get at. To obtain or gain. To suffer or meet with (joy, grief, death, &c.) చెయ్యి చాచి పుచ్చుకొను, పొందు. అరుదందు feel surprise.భయమందు to be afraid. జన్మమందు to be born. వియ్యమందు to intermarry. అందిచూచు to peep, to look over a wall, &c. దుఃఖమందు to be sorry. కృతి అందినవాడు he to whom it is dedicated కంపమందు to be afraid. మిన్నందిన sky-high, reaching to the clouds. అందిపొందినవారు distant kinsfolk. అందించు [causal of అందు to reach.] v. t. To give, hand over, to enable to get.

(p. 26) agramu agramu. [Skt.] n. End, point, tip, front, fore-part, top, peak, summit. adj. First, preliminary, chief, principal. అగ్రజ్యా (in astron.) the sine of the amplitude. అగ్రభాగము (astron.) degree of amplitude. అగ్రసారము a compendious method of counting immense numbers. అగ్రాంశువు the end of a ray of light, the focal point. జిహ్వాగ్రము the tip of the tongue. Similarly నాసికాగ్రము, నఖాగ్రము, &c. అగ్రగణ్యము adj. Estimable, conspicuous. శ్రేష్ఠమైన, అగ్రగణ్యుడు n. A chief, a leader. మొదట నెంచదగినవాడు అగ్రజంఘము the forepart of the thigh. అగ్రజన్ముడు n. A brahmin. Elder brother. అగ్రజుడు n. An elder brother. అన్న. అగ్రణి n. A leader.

(p. 68) abhighariñcu abhi-gharinṭsu. [Skt.] v. a. To put a few drops of clarified butter upon rice before eating or before the rise is put into the sacrificial fire to purify the food. నేతి చుక్క వేయడము, భోజనమునకు ముందుగాగాని ఆహుతిచేయడమునకు ముందుగాగాని అన్నములో నేతి చుక్క వేయడము.

(p. 69) abhighātamu abhi-ghātamu. [Skt.] n. Striking together, collision. తగలడము, తాకుడు, దెబ్బ, కొట్టుకోవడము, అదరడము, అభిఘాతజ్వరము fever caused by exhaustion.

(p. 69) abhighāramu abhi-ghāramu. [Skt.] n. Ghee or clarified butter. నేతిబొట్టు, usually putting a few drops of clarified butter upon rice prior to eating: or putting it in the sacrficial fire to purify the rice.

(p. 69) abhijanamu abhi-janamu. [Skt.] n. The birth-place. Caste, A caste-mark as a title. Fame. పుట్టుచోటు, కులము, కులాగతమయిన టెక్కములోనగు బిరుదు, పొగడ్త, అభిజనుడు. n. A man of high birth.కులశ్రేష్ఠుడు. అభిజనమదము pride of ancestry.

(p. 69) abhijātamu abhi-jātamu. [Skt.] adj. Born, produced. అభిజాతుడు a high caste man, a man of a high family. మంచి కులమున బుట్టినవాడు.

(p. 105) ahiṃsa a-himsa. [Skt.] n. Harmlessness. అహింసా పరమోధర్మం harmlessness is the highest virtue.

(p. 150) uccamu uchchamu. [Skt.] adj. Vertical, high, tall. ఉన్నతము. పొడవు. ఉచ్చము n. The zenith, the meredian, the vertical point in the sky.

(p. 150) uccāvacamu uchchā-vachamu. [Skt.] adj. Diverse: not of one sort, in all sorts of ways. బహుప్రకారములుగలది, అన్ని విధాలను. ఉచ్చావచముగా uchchā-vachamu-gā. adv. Up and down, high and low. నన్ను ఉచ్చావచముగా తిట్టినాడు he called me all sorts of names.

(p. 150) ucchrayamu or ఉచ్ఛ్రాయము uchchrayamu. [Skt.] n. Height, the highest point: exaltation. అత్యుచ్ఛ్రాయఃపతనహేతుః Great exaltation leads to downfall.

(p. 152) uṭhāṇi uṭhāṇi. [Mahr.] adj. Great, high గొప్ప, ఎత్తైన, ఉన్నతము.

(p. 153) utkṛṣṭamu ut-krishṭamu. [Skt.] adj Superior, great, fine, grand. గొప్ప, శ్రేష్ఠము. ఉత్కృష్టదశ good fortune, high station. గొప్పదశ. ఉత్కృష్టమైన బాధ. terrible suffering.

(p. 156) utprēkṣa ut-prēksha. [Skt.] n. Hyperbole, rhetorical sublimity, high flown language, Poetical ecstacy. Apostrophe ఉత్ప్రేక్షించు ut-prēkshinṭsu. v. i. and t. To apostrophise, or describe hyperbolically.

(p. 156) utsaṅgamu ut-sangamu. [Skt.] n. The lap, the front of the thigh. Association, union. బడి, తొడ, కూడిక.