(p. 51) anārādhyuḍu an-ārādhyuḍu. [Skt.] adj. n. Unhonoured. He who is not worshipped. పూజ్యుడుకానివాడు.

(p. 70) abhibhavamu abhi-bhavamu. [Skt.] n. Insult, dishonour, disgrace. అవమానము, తిరస్కారము. అభిభవించు v. To insult. తిరస్కరించు. అభిభూతము adj. Defeated, humbled, subdued. తిరస్కరింపబడిన, పరాభూతమైన, గర్వ భంగము చేయబడ్డ అణచబడ్డ. R. i. 79.

(p. 70) abhimānamu abhi-mānamu. [Skt.] n. Pride, self-esteem, haughtiness Patronage, protection. Affection, regard, care, love, favour. గర్వము, సంరక్షణ, విశ్వాసము, దేశాభిమానము love of one's own country, patriotism. వాడు దేహాభిమానము కలవాడు he pays great attention to his own ease. he is luxurious. అభిమానపుత్రుడు one who passes for one's son, or is looked upon as a son, or, supposed to be his child. అభిమానపుత్రత్వము an understood or attribute sonship. తమ అభిమానము కావలసినది I beg your patronage. నా యందు నిండా అభిమానముగా జరిగించినాడు he has treated me honourably. ఒకని మీద అభిమానము ఉంచు to be partial to a person. అభిమానము లేనివాడు one without affection; unkind అభిమాని n. He who loves. విశ్వాసము గలవాడు. మతాభిమాని a bigot. కులాభిమాని one who stands up for his caste. దేశాభిమాని the advocate for his country, he who loves his country, a patriot. అభిమానించు v. a. To honor, favour, protect, patronise, regard with kindness. గొప్ప చేయు, గౌరవించు.

(p. 74) amaryāda a-maryāda. [Skt.] n. Incivility, disrespect; dishonour. అగౌరవము.

(p. 76) ayaśamu a-yaṣamu. [Skt.] n. Dishonour, disgrace. ఆపకీర్తి. ఆయశకస్కరము ayaṣaskaramu. adj. Disgraceful. అపకీర్తియైన.

(p. 94) avamāniñcu ava-māninṭsu. [Skt.] v. a. To dishonour, to disgrace. అగౌరవము చేయు. అవమానము ava-mānamu. [Skt.] n. Disgrace, dishonour, disrespect. అమర్యాద. వానికి అవమానము అయినది or వాడు అవమానపడినాడు he was disgraced or treated with disrespect. అవమానితము adj. Despised, disrespected. పరిభూతమైన. అవమానితుడు ava-mānituḍu. [Skt.] n. He who is disgraced or treated with disrespect. పరిభూతుడు.

(p. 114) ādariñcu ādarinṭsu. [Skt.] v. a. To treat kindly, soothe, comfort, honour, welcome. ఆదరము (q. v.)

(p. 146) īluvu īluvu. [Tel.] n. Respectability, honour: character, faithfulness to a husband. పాతివ్రత్యము. Modesty. మానము, అభిమానము. Vasu. iii. 106. 'ఈలువు టాండ్రు.' (A. v. 74.) honourable women. Also, courage. ధైర్యము.

(p. 156) udañcitamu udanchitamu. [Skt.] adj. Thrown up, tossed. Worshipped, honoured. Fine, grand, splendid. విజృంభించిన.

(p. 181) ekku ekku. [Tel.] v. a. & n. To rise, increase, swell. To appear (by its effects as wine, water, poison, or medicine.) To affect the mind. To prevail as a report; to come to notice వాని తలకు మదము ఎక్కినది he is beside himself with pride or lust. వానికి మత్తెక్కినది he is intoxicated. వడ్డియెక్కినది interest has accrued. ఎక్కినవడ్డి the interest that accrued. వాని దుష్టగుణములు నీకు ఎక్కినవి you have caught his bad habits, or, followed his example. వార్తకెక్కు to become the theme or topic of discourse. వన్నెకెక్కినాడు he became celebrated, rose to distinction. వాసికెక్కిన celebrated, honoured. ఎన్నికకెక్కినాడు one who has risen to reputation. పది గంటలపొద్దు ఎక్కిన వేళ when it was ten o'clock, lit. when the sun has mounted (to) ten hours. ఆ పనికి ఎవరును ఎక్కలేదు no one came forward, or volunteered for the business. అతని మాట యెక్కదు his word will not do, or avail. తలకు నీళ్లెక్కి ౛లుబుగానున్నది the water has got into the head and I have a cold. To mount on, get upon. మంచమెక్కు to take to one's bed. ఎక్కుకొను ekku-konu. v. a. To mount on ఆరోహించు.

(p. 233) kaṭyamu kaṭyamu. [Tel.] n. A title or name of honour. కట్యపువాడు a herald or crier. కట్యముచెప్పు to proclaim a title.

(p. 299) kulamu kulamu. [Skt.] n. A caste, class or tribe తెగ. A genus or tribe of animals జాతి. Family. People. Rank. వంశము. బాలికాకులము girls (generically considered.) కులక్రమాగతము hereditary. కులకము kulakamu. n. Protraction of the government of the verb through several connected stanzas, contrary to the practice of closing the sense with each verse. ఒక క్రియతో ముగియు పద్యముల సమూహము. కులకాంత kula-kānta. n. An honourable wife. కులకాయకము kula-kāyakamu. n. The trade of one's caste: one's family business. కులజుడు kulajuḍu n. One of good caste or honourable descent. కులధర్మము kulaṭa. n. An adulteress జరస్త్రీ. కులధర్మము kula-dharmamu. n. A practice or observance peculiar to a tribe or family; duty peculiar to a caste or race. A caste rule. కులపర్వతము. kula-paravatamu. n. One of the principal mountains, which are మహేంద్రము, మలయము, సహ్యము, శుక్తిమంతము, గంధమాదనము, వింధ్యము, పారియాత్రము. ప్రధానపర్వతము. కులపాలిక kula-pālika. n. A girl given away in marriage by her parents తల్లిదండ్రులచేనిచ్చి పెండ్లిచేయబడినస్త్రీ. కులవతి or కులస్థురాలు kula-vati. n. A woman of one's own caste. ఆమె నా కులవతికాదు she is not of my caste. కులవిద్య kula-vidya. n. The science or knowledge peculiar to one's caste. కులసతి, కులస్త్రీ kula-sati. n. An honourable wife. కులస్థుడు kulaṣthuḍu. n. A man of the same caste. పదిమంది కులస్థులు neighbours, people of one's caste. కులస్థురాలు a woman of one's own caste. కులహీనుడు kula-hīnuḍu. n. An outcaste. కులాచారము kulā-chāramu. n. The proper duty or profession of a caste or family.

(p. 299) kulyuḍu kulyuḍa [Skt.] n. An honourable man. గౌరవింపదగిన మనుష్యుడు.

(p. 324) koluvu koluvu. [Tel.] n. Service, employment. సేవ. A hall of audience. ఆస్థానము. A feast in honour of any village goddess, an Ammavāru, or Pōlēramma ఉత్సవ విశేషము. కొలువు కూటము koluvu-kūṭamu. n. A court. ఆస్థానమండపము. Audience, levee. కొలువుడుకాడు or కొలువుకాడు koluvuḍu-kāḍu. n. A servant. కొలువుకొను to take into service సేవకునిగా పరిగ్రహించు.

(p. 347) gaṇḍaḍu ganḍaḍu. [Tel.] n. A strong man: a brave man. గండరగండడు the bravest of the brave శూరులకెల్లశూరుడు. గండపెండారము ganḍa-penḍāramu. (Kan.) n. A badge of honour, bestowed on a hero, worn as a garter in one leg. (R. iv. 104.) బిరుదుఅందె, శూరులు బిరుదుగా కాలి యందు ధరించే అందె.