(p. 15) andhruḍu andhruḍu. [Skt.] n. This word in ancient times meant a hunter, who lives by killing game. See the Laws of Manu X. 36. వ్యాధుడు, మృగవధాజీవి, కిరాతుడు.

(p. 190) eruku eruku. [Tel.] n. A hillman, a wild man కిరాతకుడు. A hunter వ్యాధుడు. ఎరుకులరేడు a highland chief. ఎరుకులవాడు a gypsy. ఎరుకలది, ఎరుకత or ఎరుకలసాని a woman of this tribe: a witch, gypsy, wench దైవజ్ఞ.

(p. 352) gaḍi gaḍi. [Tel.] n. A limit, a boundary. ఎల్ల. గడికొల్లలు plundering on the borders. గడినేలలు boundary lands. గడిమెకము a cunning animal which evades the hunter వేటకుచిక్కని మృగము. గడితేరు to be expert, నిపుణుడగు, కడలేరు. plu. గళ్లు. గళ్లుచేయు to mark the boundaries. గడి gaḍi. n. Strength, a stronghold, fortalice or petty fort బలము. కోట, దుర్గము. గడి adj. Big, stout. గడిగుండు a big stone. గడితాడు a stout rope. A tether, a couple for two cattle. గడికాళ్లువేయు to tie up the legs of two animals together with a rope. రెండు పశువులకు ఒక్కొక్క కాలుచేర్చి లంకెవేయు. గడిదొంగ a great clever thief. గడికరణము the principal writer. గడిపోతు a bull ఆబోతు; a great scoundrel, చెడ్డగొడ్డు.

(p. 453) coru ṭsoru. [Tel.] v. n. To enter. ప్రవేశించు, చొచ్చు. చొర The infinitive of చొరు. (q. v.) చొరపోతగా ṭsora-pōtagā. [Tel. చొరవ+పోత.] adj. Continuous. నిరంతరము, ఎడములేని. adv. In an unbroken line, all in one stream. ఒక వరుసగా. చొరబడు or చొరబారు ṭsora-baḍu. v. n. To enter or rush into, to break into, to intrude on. చొచ్చు. ఆ కథ యిందులో చొరబడదు that tale does not form a part of this. చొరవ ṭsorava. n. An entrance. ప్రవేశము. Daring సాహసము. Keen-mindedness బుద్ధి కుశలత. Use, familiarity, aptitude, introduction. Desire ఇచ్ఛ. చొరవగల easy of access. వ్యాకరణములో వానికి మంచిచొరవ కలదు he has an aptitude for grammar. వానికి అన్నపు చొరవేకాని అక్షరపుచొరవలేదు he is sharp enough at eating but slow at reading. చొరవకత్తె a forward woman. చొరవకాడు a forward man. మాట చొరనియ్యడు he will not let a word be heard: or, he will not listen. చొరకమానె he did not enter. చొరిగాడు ṭsorigāḍu. n. A hunter.

(p. 516) talamullu tala-mullu. [Tel.] n. A kind of instrument used by thieves: or hunters. A picklock. HD. i. 472.

(p. 527) tigiyu , తివియు, తిగుచు or తివుచు tigiyu. [Tel.] v. t. To pull, draw, take: లాగు, ఈడ్చు, ఆకర్షించు. To rub as in shampooing the limbs. To stroke. తిగుచుడుపోగులు tiguṭsuḍu-pōgulu. n. The cords used with a hunter's nets or snares.

(p. 689) pandi pandi. [Tel.] n. A hog. ఊరపంది the domesticated pig. అడవిపంది the wild hog. a boar. ఏదుపంది or ముండ్లపంది a porcupine. నీరుపంది a porpoise. పందికొక్కు pandi-kokku. [Lit. The pig-rat. The Eng. n. 'Bandicoot,' is a corruption of this word.] n. A Bandicoot. The Bandicoot-Rat. Nesocia bandi-cota. (F.B.I.) సీమపందికొక్కు a guinea pig. A proverb says వడ్లగాదెలో పందికొక్కును పెట్టినట్టు, i.e., setting a bandicoot in a granary. cf. Setting the wolf to take care of the sheep. పందిగడ్డ pandi-gaḍḍa. n. The name of a certain edible root. The pignut. శృంగాటకము, పరికెదుంప. పందిగోరు pandi-gōru. n. A boar's tusk or claw. A weapon used by boar hunters, వేటకాని సాధనవిశేషము. పందిజిట్ట or పందిపిట్ట pandi-jiṭṭa. n. The small White throated Babbler, Dumetia albigularis (F.B.I.) పందిపోటు or పందీటె pandi-pōṭu. n. A spear used to hunt boars with. పందిముక్కు, పందిమూతి or పందిపీట pandi-mukku. n. A kind of step used in old fashioned carts. గాడీమొదలైన ఎక్కుడు బండ్ల చివరను పందిమూతి వలె నమర్చిన ఒకవిధమైన ఉపకరణము.

(p. 884) binugu binugu. [Tel.] n. A sportsman or hunter. (an obsolete word) 'జివురుగండెలు గాలపుచివ్వలెదురు, లాదియగుసాధనంబులనలవరించు, కొనిహుటాహుటి నడలతో బినుగులెల్ల, గదిసినడిచిరియమ్మహీకాంతునరుత.' S. i. 187.

(p. 912) bōya bōya. [Tel.] n. A forester, or mountaineer. A huntsman or fowler. A man of the hunter caste, కిరాతుడు. 'బోయమరునకు.' T. iii. 113. టీ దయలేని మన్మథునికి బోయకులము the fowler caste. బోయడు or బోయవాడు bōyaḍu. n. A savage, a man of the hunter caste, బోయత or బోయెత bōyata. n. A woman of this tribe. కిరాతస్త్రీ. R. ii. 15. బోయి, బోయీ or బోయీడు bōyi. n. A palanquin bearer, పల్లకి మోయువాడు, బేస్త. A man of the cowkeeper's or shepherd's caste. గొల్లబోయడు a shepherd.

(p. 1147) vāgura vāgura. [Skt.] n. A net, snare, noose, toils or nets for birds or animals. ఉరి, వల. వాగురికుడు vāgur-ikuḍu. n. A hunter, a snarer of birds or animals. ఉరులువలలుపన్ని వేటాడి జీవించేవాడు.

(p. 1234) vyādhuḍu vyādhuḍu. [Skt.] n. A fowler, a hunter. బోయవాడు A wicked or cruel man, దుష్టుడు.