(p. 222) ḥ The H, as in the words దుఃఖము duhkhamu, స్వతః swatak, or, swataha. It is denominated విసర్గ Visarga and pronounced Aha and is used only in Sanskrit words.

(p. 1) a a. 3. [Tel.] The termination of many pure Tel. words in the fem. and neut. genders, e. g., అమ్మ, అక్క, అత్త, అప్ప, అవ్వ, దండ, కర్ర, నేల, వల, ఓడ. But of a few maseulines only; e. g., తాత, మామ, అన్న, బావ, దొర.

(p. 10) antamu antamu. [Skt.] n. End, termination, death, destruction.

(p. 13) antima antima. [Skt.] adj. Last, final. కడవటి. A. 4. 338.

(p. 13) antyamu antyamu. [Skt.] adj. Final, last, ultimate, concluding. కడపటి. అంత్యనియమము rhyme, the last syllables corresponding. అంత్యదశ the last con dition, i. e., death. అంత్యధనము the last member of an arithmetical series. అంత్యమూలము in arith: the last or greatest root in the square. అంత్యకాలము last time, the time of one's end. అంత్యకులుడు or అంత్యజుడు n. A pariah. మాలవాడు.

(p. 13) antramu antramu. [Skt.] n. An entrail, a gut. పేగు. అంత్రవృద్ధి inguinal hernia, rupture. అంత్రమాలిక a garland of guts, a necklace of sausages.

(p. 14) andipondinavāru andipondinavāru. [Tel.] n. plu. Distant relations. దూరపుచుట్టాలు.

(p. 17) aṃśamu amṣamu. [Skt] n. A share, part, portion, a fraction; the denominator of one; a degree of latitude or longitude (Geog.); a subject భాగము, విషయము, దేవుని యంశమున పుట్టినవాడు he who is born from a portion of the deity, he who is of divine origin; అంశపురుషుడు a fortunate man, a man of talent or parts. వర్ణనాంశము a descriptive part or passage in a poem. ఈ అంశము నాకు తెలుసును I am acquainted with this subject. ఈ అంశములో in this respect. వాడు అన్ని అంశములు తెలిసినవాడు he knows every thing. అంశచక్రము a table consulted by astrologers in casting nativities, an astrological diagram for ascertaining the degree of the sun in any sign. దశాంసము the tenth part; అంశసవరణ = reduction of fractions; అంశనీయము or అంశ్యము = that which is divisible.

(p. 20) akkalakara akkalakara. [Tel.] n. A medicinal root. Anacyclus Pyrethrum, or, the pellitory of Spain. జవ్వరదోషాదిహరద్రవ్యము.

(p. 26) agramu agramu. [Skt.] n. End, point, tip, front, fore-part, top, peak, summit. adj. First, preliminary, chief, principal. అగ్రజ్యా (in astron.) the sine of the amplitude. అగ్రభాగము (astron.) degree of amplitude. అగ్రసారము a compendious method of counting immense numbers. అగ్రాంశువు the end of a ray of light, the focal point. జిహ్వాగ్రము the tip of the tongue. Similarly నాసికాగ్రము, నఖాగ్రము, &c. అగ్రగణ్యము adj. Estimable, conspicuous. శ్రేష్ఠమైన, అగ్రగణ్యుడు n. A chief, a leader. మొదట నెంచదగినవాడు అగ్రజంఘము the forepart of the thigh. అగ్రజన్ముడు n. A brahmin. Elder brother. అగ్రజుడు n. An elder brother. అన్న. అగ్రణి n. A leader.

(p. 27) acumbitamu a-chumbitamu. [Skt.] adj. Lit: Not kissed; untouched; unattainable. 'అచుంబితభావము.' T. ii. 60. ఇది అచుంబితమైన విషయము this is an unattainable subject.

(p. 29) ajaśṛṅgi aja-ṣringi. [Skt.] n. The shrub called Odina Wodier used as a remedy for sore eyes. జుష్టవుచెట్టు.

(p. 30) ajinamu ajinamu. [Skt.] n. Skin చర్మము కృష్ణాజినము an antelope's skin.

(p. 30) ajmāyiṣi ajmāyishi. [H.] Trial, proof, examination, experience. పరిశోధన.

(p. 31) aṭulu aṭulu. [Tel.] adv. Thus, so that, according to. అట్లు. 'జుంటితేనె కత్యంతము తేటబుట్టినటు లాతని.' T. ii. 64. అటులైన aṭulaina. [Tel.] adv. If so. అట్లాగైతే.