(p. 11) antarāntaramu anta-rāntaramu. [Skt.] n. Difference, distincion of rank. తారతమ్యము.

(p. 21) akṣaramu aksharamu. [Skt. lit Eternal. imperishable.] n. A letter, a single syllable, a character of the alphabet, hand writing. A single syllable, whether of one letter or more. Thus the word సంస్కృతం Sam-skru-tam is termed a word of three letters. ఏకాక్షరము a monosyllable. సంయుక్తాక్షరము two or more letters united in one syllable, as స్త్రీ wherein four letters are united. త్య్రక్షరి try-ak-shari; the sacred or mystic syllable (ఓం AUM, or O'M a name of the Deity) that contains three letters. అక్షరజ్ఞుడు a man of letters. అక్షరాభ్యాసము beginning to learn the alphabet or the first principles of a language; మంత్రాక్షరము a cypher of syllable used in magic. ఇది ఆయన అక్షరము కాదు this is not his handwriting. నీవద్ద అప్పుగా తీసుకొన్న రూ 300 అక్షరాల మున్నూరు రూపాయీలు i.e., 'Rs. 300 (three hundred Rupees.)' here the same sum is denoted in writing as well as in figures. వాడు నిరక్షరకుక్షి he is an illiterate man. వానికి నోట్లో అక్షరాలు లేచియున్నవి his mouth is inflammed. అక్షరవిన్యాసము, the array of letters, writing.

(p. 26) agramu agramu. [Skt.] n. End, point, tip, front, fore-part, top, peak, summit. adj. First, preliminary, chief, principal. అగ్రజ్యా (in astron.) the sine of the amplitude. అగ్రభాగము (astron.) degree of amplitude. అగ్రసారము a compendious method of counting immense numbers. అగ్రాంశువు the end of a ray of light, the focal point. జిహ్వాగ్రము the tip of the tongue. Similarly నాసికాగ్రము, నఖాగ్రము, &c. అగ్రగణ్యము adj. Estimable, conspicuous. శ్రేష్ఠమైన, అగ్రగణ్యుడు n. A chief, a leader. మొదట నెంచదగినవాడు అగ్రజంఘము the forepart of the thigh. అగ్రజన్ముడు n. A brahmin. Elder brother. అగ్రజుడు n. An elder brother. అన్న. అగ్రణి n. A leader.

(p. 27) agrimamu agrimamu. [Skt.] adj. Chief, principal, best, first. అగ్రిముడు n. A chief, a leader.

(p. 30) ajitamu a-jitamu. [Skt.] adj. Unconquered, invincible. అజితేంద్రియులు those whose lusts are unsubdued.

(p. 30) ajēyamu a-jēyamu. [Skt.] adj. Invincible, impregnable. జయింపగూడని.

(p. 45) adharmamu a-dharmamu. [Skt.] n. Injustice, unrighteousness, every thing unscriptural or contrary to principles. అన్యాయము, అనాచారము. అధర్మపరులు wicked persons.

(p. 61) apacāramu apa-chāramu. [Skt.] n. An insult, an affront, incivility, fault. పూజ్యుల యెడల చేసిన నేరము.

(p. 68) abliṅgamu ab-lingamu. [Skt. అప్ = water.] n. The watery principle Hydrogen.

(p. 98) aśakyamu a-sakyamu. [Skt.] adj. Impossible. అసాధ్యము. అశక్యుడు a-ṣakyuḍu. n. He who is invincible. అసాధ్యుడు.

(p. 102) asalu asalu. [H.] adj. Original, principal, excellent, real, genuine, legitimate. మొదటిదైన, ముఖ్యమైన, స్వచ్ఛమైన, సంకరముకాని. అసలుదావా the original complaint. అసలు వాది the original complainant. అసలు బేరీజు the original rents or account. అసలు n. The principal, as opposed to the interest మూలధనము Plu. అసళ్లు originals. అసళ్లు ఉంచుకొని నకళ్లు ఇచ్చినాడు he retained the originals and gave the copies. Also, origin, stock in trade.

(p. 1397) asalu asalu. [H.] adj. Original, first. మెదటి. n. Principal అసలుకాపీ an original or first copy. అసలుజేరీజు original rent.

(p. 110) ācamanamu āchamanamu. [Skt.] n. Sipping water three times before religious ceremonies or meals, or after meals, or after relieving oneself, repeating at the same time the 24 principal names of Vishnu వార్చుట. ఆచమించు āchaminṭsu. v. a. To sip (water) వార్చు. ఆచాంతము āchāntamu. n. Tasted, sipped.

(p. 110) ācariñcu ācharinṭsu. [Skt.] v. a. To practise, to observe, to be used to, to do habitually. To put in practice (the precepts of religion), to perform (bathing, &c.) To celebrate (a religious festival.) ఆచరణము ācharaṇamu. n. Doing, performing. ఆచారము, నడత. ఆచారము ācharamu. n. Practice, custom. Rule, fashion, mode, a course of conduct, institute or observance, Religious observance. మతాచారముచొప్పున according to the principles of the creed. ఆచారి āchari. n. A caste title borne by the Vaishnavite Brahmins, the men of the blacksmith and goldsmith castes. సదాచారి a man of good principles. ఆచార్యత్వము āchāryatvamu. n. The office of a priest. ఆచార్యుడు āchāryuḍu. n. A teacher. A priest: a spiritual guide or preceptor: one who invests the student with the sacrificial thread and instructs him in the mysteries of the religion.

(p. 113) ātma ātma. [Skt.] n. The soul, the living principle. జీవుడు. Self, the individual, a person. The body శరీరము. Nature. స్వభావము. Mind, intellect, reason, understanding. బుద్ధి, మనస్సు. పుణ్యాత్ముడు a pious minded man. పాపాత్ముడు a bad hearted man. God, spirit. ఆత్మ. adj. Own; peculiar. ఆత్మకము ātmakamu. adj Consisting of: as స్థావరజంగమాత్మకమైన consisting of real and personal goods. ఆత్మ కార్యములు private affairs, one's own business. ఆత్మజ or ఆత్మతనయ ātma-ja. n. One's own daughter. ఆత్మకుడు ātmakuḍu. [Skt.] adj. Formed of. అమృతాత్మకుడు one who has a sweet nature. ఆత్మగతమున ātama-gatamu-na. adj. Mentally, in the heart. ఆత్మఘాతకుడు ātmā-ghātakuḍu. n. A suicide or self murderer. ఆత్మజుడు ātma-juḍu. n. A son, as springing from oneself. ఆత్మజ్ఞుడు ātmagnyuḍu. n. A sage, who knows God and his own heart. ఆత్మనేపదము ātma-nē-padamu. n. The grammatical name for the middle voice in కొను; as వ్రాసికొను. ఆత్మవంచన ātma-vanchana. n. Self delusion. ఆత్మస్తుతి ātma-stuti. n. Self applause. ఆత్మార్థము ātmārthamu. adv. For oneself. ఆత్మీయము ātmīyamu. adj. One's own. తనది.