(p. 62) aparādhamu apa-rādhamu. [Skt.] n. A fault, sin, guilt, (commonly) a fine, punishment, penalty. శిక్షార్హమైన కర్మము, పాపము, నేరము, (వాడుకగా) నేరమునకై పుచ్చుకొనే రూకలు. అపరాధమును మన్నించు or కాచు to pardon, overlook. అపరాధక్షమయు to beg pardon. అపరాధము వేయు to inflict a fine. అపరాధముతీయు to take a fine. అపరాధి n. An offender, delinquent. నేరము చేసినవాడు. అపరాద్ధము adj Criminal, guilty, erring, faulty. అపరాధియైన, పాపియైన.

(p. 274) kāriñcu kārinṭsu. [Tel.] v. a. To inflict pain, kill or destroy. బాధించు, గాయపరచు, చంపు. 'వారించిమదకరి గారించుననుచు.' BD. iv. 282.

(p. 293) kutila kutila. [Tel.] n. Pain. బాధ. కుతిల గుడుచు or కుతిలపడు kutila-guḍuṭsu. v. n. To suffer. బాధపడు. To sob గుటకలు మింగు. 'విమనృపాలక యూళ్లవెంబడి దీవర గుళ్లపంచలలజేరి కుతిలలగుడిచి యడిగి తెచ్చిన నీరసాన్నముల్ భజియించి.' N. Haris. iv. 202. కుతిలపెట్టు or కుతిలపరుచు kutila-pettu. v. n. To inflict suffering, to afflict. బాధపెట్టు. 'గీ అరాదకత్వ, దోషజాతమైనదురితబాహుళ్యంబు కుతిలపెట్టభూమియతలమునకు బవనెరిగికశ్యపుడు.' M. XII. ii. 99.

(p. 398) grāmamu grāmamu. [Skt.] n. A village. ఊరు. A scale in music. షడ్జాదిస్వరము. గ్రామత్రయము the three tones, treble, tenor and base. A crowd or multitude సమూహము. as గుణగ్రామము or శబ్దగ్రామము. గ్రామకార్యము grāma-kāryamu. n. Village affairs: worldly matters. గ్రామకంఠము grāma-kanṭhamu. n. The glebe, or pasture land appertaining to a village. గ్రామణి grāmaṇi. n. A chief: a head man. గ్రామాధిపతి. గ్రామణి adj. Chief, head, leading. ముఖ్యుడు నరగ్రామణి, the noblest of men. దుర్గ్రామణి a wicked ruler. గ్రామణ్యము grāmanyamu. n. The rule or headship of a town. Imperiousness, violence, outrage. గ్రామణ్యముగా scoffingly. గ్రామదేవత grāma-dēvata. n. A village god or goddess. These are the original Dravidian deities. Among them the male deities are chiefly these: పోతురాజు, కాట్రేడు, అంకాళు, గంగయ, చెన్నడు and మైలారు. The principal village goddesses are పెద్దమ్మ, కాట్రేణి, అంకాళమ్మ, ఎక్కళమ్మ, ఎల్లమ్మ, మల్లమ్మ, మామిళ్లమ్మ, మైసమ్మ or మైసూరమ్మ, (i. e. మహిషీ.) మారియమ్మ, మారెమ్మ (who probably is meant for 'Maria') యాగాతమ్మ (that is, Saint Agatha,) and సుంకలమ్మ or సుంకెళమ్మ, of whom one inflicts the cholera, another the small pox (see అమ్మవారు) another murrain, another blight. None have any beneficent powers, and they are worshipped to avert their displeasure. గ్రామసింహము grāma-simhamu. n. The lion of the village, i.e., a dog. గ్రామస్థుడు grāma-sthuḍu. n. A villager. స్వగ్రామస్థుడు a fellow citizen or neighbour. గ్రామాంతము grām-āntamu. n. The outlying portion of a village, i.e. the Panchama quarter. మాలపల్లె. గ్రామాదులు grām-ādulu. n. Villages. Lit. Villages, &c. గ్రామ్యము grāmyamu. adj. Village-born; produced in or relating to a village. Vulgar, rude, rustic. Common, colloquial, unclassical, inelegant: The opposite of శాస్త్రీయము. In Grammar the term is applied to conversational forms as వస్తాడు, తెస్తాడు, like they're, I'm, you're, he's, in English, which are supposed to be in admissible in literature, though they occur in all even the best poets. గ్రామ్యధర్మము grāmya-dharmamu. n. Sexual intercourse. సంభోగము. Lit. what is usual or the fashion, or way of the world.

(p. 501) tagiliñcu tagilinṭsu. [Tel. causal of తగులు.] v. a. To apply (paint, a bandage, punishment, a rule, the law, &c.) To fasten (a bolt, &c.) To inflict (pain.) To attach, fix, insert, lock, bolt, hang on, stick into, అగ్నితగిలించు to set fire. నన్ను ఆ పనిలో తగిలించిరి they involved me in that business. వానికి సంకెలలు తగిలించిరి they put fetters upon him. తగిలించుకొను tagilinṭsu-konu. v. a. (middle voice) to put on, apply to oneself, to become involved in, to catch, to contract. రోగమును తగిలించుకొను to catch or contract disease. సంకిళ్లు తగిలించుకొన్నాడు he put on fetters.

(p. 575) daṇḍiñcu danḍinṭsu. [Skt.] v. a. To punish, chastise. దండించిన దండన the punishment inflicted. దండితుడు danḍituḍu. n. One who is punished దండింప బడినవాడు. దండ్యుడు danḍyuḍu. n. One who deserves punishment. దండనము or దండన danḍạnamu. n. Punishment. దండించుట.

(p. 635) naruku or నరకు naruku. [Tel.] v. a. To cut, to hew, to fell, to sever, to chop or lacerate. ఖండించు. జంభాలు వరుకు to boast. n. A cut, a wound: the wards of a key. నరుకుకత్తి naruku-katti. n. A short sword or dagger. నరుకుడు or నరకుడు narukuḍu. n. Cutting. నరుకుట. నరుకుడుపడు narukuḍu-paḍu. v. n. To be cut. ఖండితమగు. నరుకుపరువడి naruku-paruvaḍi. n. A kind of surgery. శస్త్రవిద్యావిశేషము. నరుకుబియ్యము Same as ననుబ్రాయి. నరుకులాడు naruku-lāḍu. v. t. To cut one another, to inflict wounds on one another, ఒకరినొకరు నరుకుకొను. నరుక్కు narukku. n. A cry uttered in sudden fear. దిగులుపడుటయందగు ధ్వన్యనుకరణము.

(p. 1112) lō lō. [Tel.] prep. In, within, inside of, amongst, among, of. దారిలో on the road. ఇంటిలో or ఇంట్లో in the house. వచ్చినంతలో on his coming. అంతలో or ఇంతలో in the meantime. The word must be translated to suit the verb with which it is used. Thus, బిళ్లను మెడలో వేసుకొన్నాడు he wore the badge over his shoulder. తలలో వాగా చుట్టుకొన్నాడు he rolled the turban round his head. అత్తలోనుండి విభాగము కాలేదు she is not separated from her mother-in-law's family. ఇంతరాత్రిలో so late at night. తమలోతాము మాటాడుకోలేదు they did not speak to each other. వేలిలోనుండే ఉంగరము the ring on his finger. బిడ్డ నాపక్కలో పండుకొని ఉండినది the child lay down at my side. మాలో అందరు all of us. వాడు అందరిలో మంచివాడు he is the best of them all. (See లోను and లోని.) పనిలో మాట్లాడుట to talk during work, or while at work. చెట్టులో బంకకారుతున్నది gum flows from the tree. అతడు నాచేతిలో కోసినాడు he inflicted a wound on my hand. లో lō. adj. Inner, internal, inside. Inferior, or subordinate. లోగది an inner room. లోకావు a sub-renter or under farmer. లోచెయ్యి the inner hand, i.e., the palm of the hand. లోగొను to take inside, to receive, to contain within itself, లోపల నడచుకొను. లోమనుష్యుడు a reserved or self-contained man. లోగా lō-gā. adv. Within, inside, meanwhile, in the course of, లోపల. పదిదినములకులోగా within ten days. ఈలోగా meantime. ఇది వానికి చేరే లోగా before this reaches him. యాభైయేండ్లకులోగా before he was fifty years old.