(p. 48) adhyāpanamu adhyāpanamu. [Skt.] n. Instruction in sacred knowledge. అధ్యాపకుడు adhyāpakudu. [Skt.] n. A teacher, one who instructs in the sacred books. వేదములను నేర్పువాడు.

(p. 55) anudiṣṭuḍu an-upadishṭuḍu. [Skt.] n. One who is uninstructed.

(p. 110) ācariñcu ācharinṭsu. [Skt.] v. a. To practise, to observe, to be used to, to do habitually. To put in practice (the precepts of religion), to perform (bathing, &c.) To celebrate (a religious festival.) ఆచరణము ācharaṇamu. n. Doing, performing. ఆచారము, నడత. ఆచారము ācharamu. n. Practice, custom. Rule, fashion, mode, a course of conduct, institute or observance, Religious observance. మతాచారముచొప్పున according to the principles of the creed. ఆచారి āchari. n. A caste title borne by the Vaishnavite Brahmins, the men of the blacksmith and goldsmith castes. సదాచారి a man of good principles. ఆచార్యత్వము āchāryatvamu. n. The office of a priest. ఆచార్యుడు āchāryuḍu. n. A teacher. A priest: a spiritual guide or preceptor: one who invests the student with the sacrificial thread and instructs him in the mysteries of the religion.

(p. 114) ādēśamu ādēṣamu. [Skt.] n. Instruction, Grammatical permutation, a substitute. ఆదేశనకారము the letter N inserted in the place of another letter. ఆదేశించు ādēṣinṭsu. v. t. To teach, instruct. ఆదేష్ట ā-dēshṭa. n. A teacher, one who gives orders.

(p. 115) ānati ānati. [Tel.] n. An order, permission, leave. సెలవు. ఆనతిచ్చు (ఆనతి+ఇచ్చు) v. a. To say, tell or relate, command, desire, instruct. సెలవిచ్చు.

(p. 161) upadēśamu upa-dēṣamu. [Skt.] n. Teaching, instruction, guidance, practical observations. హితవచనము. Initiation, confirmation in the creed: ఉపదేశించు upa-dēṣinṭsu. v. a. To teach, guide, initiate, prompt. ఉపదేశకుడు or ఉపదేష్ట upa-dēṣakuḍu. n. A teacher. ఉపదేశించువాడు.

(p. 164) upādhyāyuḍu upā-dhyāyuḍu. [Skt.] n. A tutor, instructor చదువు చెప్పువాడు. A preceptor in religion. One who teaches the Veda. వేదమును చదివించువాడు. ఉపాధ్యాయ upādhyāya. n. A female teacher. ఉపాధ్యాయాని upā-dhyāyāni. n. A teacher's wife. ఉపాధ్యాయి upādhyāyi. n. A female teacher or a teacher's wife. ఉపాధ్యాయత్వము upā-dhyāyatvamu. n. A teacher's profession. The teaching profession.

(p. 249) karacu or కరుచు karaṭsu. [Tel.] v. a. To bite. కాటువేయు. To teach, instruct. To learn. అభ్యసించు, నేర్చుకొను, కరచుకొను karuṭsu-konu. v. n. To adhere, stick, to catch, as paste. To hold as a hook, lock or button.

(p. 551) telupu or తెల్పు telupu. [Tel. from తెలియు.] v. a. To make known, tell, say, instruct, inform, suggest. To shew, manifest, reveal, betray. తెలియజేయు, ఎరిగించు. To wake up మేలుకొలుపు. To calm. తేర్చు. వానికి ధైర్యము తెలిపి having reassured or encouraged him. తెలుపుడు or తెల్పుడు telupuḍu. n. Knowledge, knowing. ఎరుక. తెలుపుడుచేయు telupuḍu-chēyu. v. t. To make known ఎరిగించు. తెలుపు [from తెల white.] n. Whiteness. Purity పరిశుద్ధి. తెలుపురోగము gonorrhœa. తెలుపుపారు or తెలుపారు to become white.

(p. 577) dakṣāyyamu dakshiṇa. [Skt.] n. A present given to a priest at a sacrifice. యజ్ఙాదులందు ఋత్విగాదాదులకిచ్చే ద్రవ్యము. A present. An offering made in money. An alms. గురుదక్షిణ the money fee or payment offered to an instructor. వారు ఒకరూపాయి దక్షిణ యిచ్చిరి they gave a present of one rupee.

(p. 608) dēśamu dēṣamu. [Tel.] n. A country, land, territory; a district or subdivision of a country. రాజ్యము. A part, site, place, situation, seat, region. ప్రదేశము. దేశకాకి dēṣa-kāki. n. A homeless wanderer, a vagrant. దేశపాండియ, దేశపాండ్య or దేశముఖి dēṣa-pānḍiya. n. A recorder. The higher revenue officer, a superintendent. దేశభాష. n. A vernacular language, as distinguished from Sanskrit; a dialect. దేశభాషాగ్రంథము a book in a vernacular or modern language as distinguished from Sanskrit. దేశవాడి or దేశవాళి dēṣavāḍi. adj. Of or belonging to a country; produced in a country; native. దేశస్థుడు dēṣasthuḍu. n. An inhabitant of a country. దేశహాశ్శీలు dēṣa-hāṣṣīlu. n. Inland duty. దేశాంతరము dēṣ-āntaramu. n. A foreign country, a strange land. దేశాంతరమందు in another land, elsewhere. దేశాంతరమునకుపోవు to emigrate: to travel in foreign parts. దేశాంతరుడు dēṣāntaruḍu. n. An emigrant, a foreigner. దేశాంతరుడై పోయెను he emigrated from his country. దేశాచారము dēṣ-āchāramu. n.The custom of a country. దశాచారప్రకారము వ్రాపికొన్నపక్రము a bond written 'in the manner of the country:' దేశాటనము dēṣāṭanamu. n. Travelling. దేశాధిపతి dēṣ-ādhipati. n. A king: as 'lord of the land.' దేశాయి dēṣāyi. n. Desāyi, a title borne by a headman among the Balijas. A chief man among the Lingayat merchants, పెద్దసెట్టి. దేశికుడు dēṣikuḍu. n. A tutor, master, instructor, or teacher. గురువు, దెశీయము dēṣīyamu. n. A dialect, a local expression. An obsolete idiom. a provincialism. adj. Idiomatic, provincial. దేశ్యము dēṣyamu. adj. Belonging to the country. Native. n. The language of a country, a vernacular; a vernacular term. Desya words are opposed to foreign words.

(p. 652) nidēśamu or నిర్దేశము nidēṣamu. [Skt.] n. An order, command, direction, instruction. పనుపు, చెప్పుట. నిదేష్ట one who gives an order.

(p. 659) nirdēśamu nir-dēṣamu. [Skt.] n. An order or command: an instruction, direction. ఆజ్ఞ. Telling, కథనము, చెప్పుట. Nearness, ఉపాంతము, సమీపము, నిర్దేశించు nir-dēṣinṭsu. v. a. To appoint, to command. ఆజ్ఞాపించు. నిర్దిష్టము nir-dishṭamu. adj. Commanded, ordered. నిర్ధేశింపబడిన. నిర్దేశ్యము nir-dēṣyamu. adj. Fit to be ordered or commanded. నిర్దేశింపదగిన. నిర్దేష్ట nir-dēshṭa. n. One who gives a command or order. నిర్దేశించువాడు.

(p. 880) bāla bāla. [Skt.] adj. Young, tender, fresh. బాలసంసారము an infant family, a family of orphans. n. A damsel, maid, virgin, పదునారేండ్లకులోబడినపిల్ల. A stubborn woman, మూర్ఖురాలు. బాలకశాండ bāla-kānḍa. n. The name of the first book of the Rāmayana. బాలకుడు bālakudu. n. A youth. పదునారేండ్లకు లోబడిన పిల్లవాడు. బాలగ్రహము bāla-grahamu. n. An ogre or fairy that frightens infants. B. X. 254. బాలబోధ a child's instruction; a child's primer. బాలనాయకము the follies of a young heir. బాల లత a tender creeper. బాలింత, బాలెంత, బాలింతరాలు or బాలెంతరాలు bālinta. n. A woman in childbed. 'అబాధ్వంసిని గొంటుకట్టిడివెసల్ బాలింత చందంబునన్ బాలిండ్లన్ విషమూని.' B. X. 209. బాలింతబోళము bālinta-bōlamu. n. A particular medicine given to a woman in child bed. బాలింతరోగము or బాలెంతరోగము bālinta-rogamu. n. Puerperal fever. బాలిక bālika. n. A lass, or maiden. బాల. బాలకాకులము young women. ముత్తాళిబాలికలు young female bees. బాలిశము bāliṣamu. adj. Silly, childish, puerile. పసి, మూర్ఖమైన, జ్ఞానశూన్యమైన. M. VIII. iv. 234. బాలిశుడు bāliṣuḍu. n. A fool, a simpleton, అవివేకిమూర్ఖడు. M. XII. vi. 111. బాలుడు bāluḍu. n. A youth, a lad. నెలబాలుడు the new moon when one day old. Plu: బాలురు. బాలేయము bālēyamu. adj. Agreeable to a child. బాలునికి హితమైన. Soft, మెత్తని. బాల్యము bālyamu. n. Childhood, పసితనము.

(p. 911) bōdha or బోధము bōdha. [Skt.] n. Wisdom, intellect, understanding, awaking, arousing; teaching, instruction, doctrine, తెలియడము, తెలివి, జ్ఞానము. 'బోధకళమాన్పెన్ మోహవిభ్రాంతి.' Swa. ii. 37. టీ బోదకళ, నిరంతరజాగ్రత. 'పుత్రకునివాక్య విస్ఫురద్బోధమునకు, తల్లిదండ్రులు సంతోషముల్లసిల్ల.' H. i. 208. బోధకుడు bōdhakuḍu. n. A teacher, preacher, instructor: బోధించువాడు, ఉపాధ్యాయడు, గురువు. బోధపడు bōdha-paḍu. v. n. To be known, to be understood, to become intelligible. ఆకళింతకువచ్చు. అది నాకు బోధపడినది or బోధఅయినది I understand it. బోధపరుచు bōdha-paruṭsu. v. a. To teach, explain, or make intelligible. బోధన or బోధనము bōdhana. n. Teaching, informing, awaking, arousing, counsel. వాని బోధన వినవద్దు I do not listen to his counsel. బోధ్యము or బోధనీయము bōdhyamu. adj. Fit to be taught. బోధింపదగిన. బోధించు or బోధచేయు bōdhinṭsu. v. a. To teach, to explain, to inform, తెలియజేయు. To persuade, advise, admonish, induce, నేర్పు వానికి బోధచేసేశక్తి లేదు he is unable to convey his knowledge, i.e., to teach. బోధితుడు bōdhituḍu. n. One who is taught. బోధింపబడినవాడు. బోధిద్రుమము bōdhi-drumamu. n. The sacred fig tree: Ficus religiosa. రావిచెట్టు.