(p. 1343) sura sura. [Skt.] adj. Celestial, divine. దేవ తలసంబంధమైన. n. A spirituous liquor, toddy, nectar, మద్యము, కల్లు, అమృతము. సురగవి sura-gavi. n. The cow of the gods. కామధేనువు. సురజ్యేష్ఠుడు sura-jyēshṭhuḍu. n. The eldest of the gods, i.e., Brahma. బ్రహ్మదేవుడు. సురద్విషుడు sura-dvishuḍu n. An enemy of the gods. An Asura. సురనిమ్నగ sura-nimnaga. n. The river of the gods, i.e., the heavenly Ganges. సురపతి or సురేశ్వరుడు sura-pati. n. The lord of the gods, i.e., the Indra. సురలు suralu. n. The immortals, the gods. దేవతలు. సురలోకము sura-lōkamu. n. Heaven. స్వర్గము. సురవరుడు or సురోత్తముడు sura-varuḍu. n. The sun. సూర్యుడు. సురవర్త్మము sura-vartmamu. n. The sky, ఆకాశము. సూరాచార్యుడు sur-āchāryuḍu. n. The priest of the gods; an epithet of బృహస్పతి. సురాలయము sur-ālayamu. n. The abode of the gods, i.e., Mount Meru. సురారి sur-āri. (సుర+ఆరి.) n. A foe of the gods, i.e., a demon or fiend. రాక్షసుడు. సురార్చితము sur-ārchitamu. adj. Adored by the immortals. దేవతలచేత పూజింపబడిన. సురేజ్యుడు surējyuḍu. n. The teacher of the gods. బృహస్పతి. M. V. i. 149.
