(p. 2) aṅkāramu ankāramu [Skt.] n. A diminution in music.

(p. 15) andhakāramu andhakāramu. [Skt.] n. Darkness. చీకటి.

(p. 19) akāraṇamu a-kāraṇamu. [Skt.] adj. Groundless, causeless. నిర్హేతుకమైన. అకారణముగా without a reason. అకారణోత్పన్నము produced spontaneously. అకారత్ (H. incorrect form of అకారణముగా) without cause నిర్హేతుకముగా, ఊరక.

(p. 19) akāramu akāramu. [Skt.] n. The letter అ.

(p. 48) anaṅgīkāramu an-angīkāramu. [Skt.] n. Disapprobation, disagreement. అసమ్మతి.

(p. 49) anadhikāramu an-adhikāramu. [Skt.] Absence of authority అనధికారచర్చ meddle someness, officiousness.

(p. 49) anapakāramu an-apakāramu. [Skt.] n. Harmlessness.

(p. 50) anahaṅkāramu an-ākāramu. [Skt.] adj. Deformed, ugly. వికారమైన, కురూపియైన. అనాకారము n. Deformity, ugliness. వికారము, కురూపము. అనాకారి n. An ugly person కురూపి.

(p. 50) anahaṅkāramu an-ahamkāramu. [Skt.] n. Absence of egotism or self-conceit; absence of pride.

(p. 53) anukariñcu anu-karintsu. v. a. To imitate. ఒకరిని లేక ఒకదానిని చూచి ఆ ప్రకారముగా చేయు. అనుకరణము anu-karaṇamu. [Skt.] n. Imitation. ఒకనిని లేక ఒకదానిని చూచి అదేప్రకారముగా చేయడము, చటచట, పటపట, దడదడ, గడగడ, -- యిట్టిని అనుకరణశబ్దములు these words are onomatopœic words, imitatives. అనుకారము anu-kāramu. [Skt.] n. Imitation. Resemblance. పోలిక. అనుకారి anu-kāri. adj. Imitative. తద్వత్తుగాచేసే, ఒకడు చేసేటట్టుగా చేసే.

(p. 61) apakāramu apakāramu. [Skt.] n. Injury, harm. చెరుపు, కీడు. అపకారము చేయు to do one an ill turn or injury. అపకారి n. an ill-doer.

(p. 66) apratikāramu a-pratikāramu. [Skt.] n. Ingratitude. కృతఘ్నత. 'క్రోధంబప్రతికారమై హృదయముం గుందింపనత్యంత చింతాధూతాత్ముడనై.' M. IV. ii. 281.

(p. 86) alaṅkariñcu alankarinṭsu. [Skt.] v. a. To adorn, embellish. సింగారించు. అలంకరణము alankaraṇamu. [Skt.] Act of adorning; decoration. అలంకారము alankāramu. n. Ornament, adornment. A jewel. In Rhetoric, a rhetorical figure. భూషణము, శృంగారము. అలంకారశాస్త్రము Rhetoric. వాడు వట్టి అలంకార విద్యార్థి he is a sham student, he has merely a veneer of scholarship. అలంకారహీనమైన unadorned. అలంకృతము alankṛitamu. adj. Adorned, ornamented, embellished. శృంగారింపబడిన. అలంకృతుడు alankṛituḍu. n. He who is adorned.

(p. 104) ahamu ahamu. [Skt. cf. Lat. ego. Eng. I.] pron. I, myself. నేను. (Met.) Arrogance, presumption. అహంకారము. వానికి నిండా అహమున్నది he is very proud. అహంకరించు ahan-karinṭsu. v. n. To be arrogant or over-bearing. గర్వించు అహంకారము, అహంకృతి or అహంక్రియ ahankāramu. n. Egotism, conceit, arrogance. గర్వము. అహంపూర్విక ahampurvika. n. Emulation. నేనంటే నేననిపైబడడము. అహంభావము ahambhāvamu. n. Egotism, pride. గర్వము. అహంమహమిక ahamahamika. n. ('Saying, I, I.') Conceit, emulation, vaunting, bragging. పరస్పరాహంకారము అహమించు ahaminṭsu. v. n. To be conceited. గర్వించు.

(p. 107) ākāramu ākāramu. [Skt.] n. Shape, form. ఆకార పూజ్యుడు A fop, a beau. ఆకారవంతుడు or ఆకారి a handsome man.