(p. 2) aṅkāriñcu ankārintsu. Hind. hankarna. v. i. To set sail. ఓడచాపలెత్తిపోవు.

(p. 45) adḥkariñcu adhah-karinṭsu. [Skt.] v. a. To treat with disrespect. తక్కువపరుచు; క్రిందుపరుచు. అధఃకారము n. The act of looking down on one. హీనపరచడము. అధఃకారి adhakāri. [Skt.] n. He who defies or outrivals. తక్కువపరిచేవాడు.

(p. 45) adharvaṇakārika adharvaṇa-kārika. [Skt.] n. The name of a certain grammatical treatise written in Sanscrit, regarding Telugu, of which only some fragment remain.

(p. 53) anukariñcu anu-karintsu. v. a. To imitate. ఒకరిని లేక ఒకదానిని చూచి ఆ ప్రకారముగా చేయు. అనుకరణము anu-karaṇamu. [Skt.] n. Imitation. ఒకనిని లేక ఒకదానిని చూచి అదేప్రకారముగా చేయడము, చటచట, పటపట, దడదడ, గడగడ, -- యిట్టిని అనుకరణశబ్దములు these words are onomatopœic words, imitatives. అనుకారము anu-kāramu. [Skt.] n. Imitation. Resemblance. పోలిక. అనుకారి anu-kāri. adj. Imitative. తద్వత్తుగాచేసే, ఒకడు చేసేటట్టుగా చేసే.

(p. 55) anupakāri an-upakāri. [Skt.] n. A disobliging person.

(p. 101) asamīkṣyakāri a-sam-īkshya-kāri. [Skt.] n. He who acts inconsiderately. చక్కగా ఆలోచింపక పనిచేయువాడు. అసమీక్ష్యకారిత్వము n. Acting inconsiderately.

(p. 107) ākāritamu ā-kāritamu. [Skt.] n. Called, summoned. పిలువబడిన. Parij. iii. 81.

(p. 117) ābukāri Same as ఆబ్కారి.

(p. 117) ābkāri , ఆబుకారి, or ఆబ్కారి ābkāri. [H.] n. Abkari, tax on spirituous liquors. కల్లు సారాయిల మీద వేసే పన్ను.

(p. 161) upakaraṇamu upa-karaṇamu. [Skt.] n. An instrument, implement, apparatus, an appendage. సాధనము. ఉపకరించు upa-karinṭsu. v. a. To be of use, benefit, do good to. ఉపకారము upa-kāramu. n. Beneficence, kindness, obligation, aid, help. మేలు ఉపకారి upa-kāri. adj. Beneficent, kind, charitable, obliging, assisting. n. One who does good. ఉపకారిక upa-kārika. n. The temporary abode of a king. రాజు యొక్క విడిది యిల్లు ఉప్పరిగ, ఉపకృతి upa-kriti. n. Aid, assistance, kindness. మేలు.

(p. 255) kalaṅkāri kalankari. [Tel.] n. A colored cloth. వ్రాతపని వస్త్రము.

(p. 274) kāri kāri. [Skt.] adj. That which causes thus: క్షయకారి destructive, that which causes loss. పిత్తకారి bilious. ఆరోగ్యకారి wholesome. దోషకారి sinful. అన్యాయకారి unjust.

(p. 274) kāriñcu kārinṭsu. [Tel.] v. a. To inflict pain, kill or destroy. బాధించు, గాయపరచు, చంపు. 'వారించిమదకరి గారించుననుచు.' BD. iv. 282.

(p. 274) kāriñjā kārinjā. [Tel.] n. An artificial fountain.

(p. 274) kārika kārika. [Skt.] n. A rule composed in verse: an explanatory verse. మాత్రాది వివిరణశ్లోకము.