(p. 19) akīkat akīkat. [H.] Account, narration, explanation, affairs, events, సంగతి.

(p. 107) akīrṇamu ā-kīrṇamu. [Skt.] adj. Sprinkled, scattered. Also dishevelled, loose, as locks.

(p. 61) apakīrti apa-kīrti. [Skt.] n. Ill-fame. Infamy. an ill-name. చెడ్డపేరు, దుర్యశము, దూరు. వారికి అపకీర్తి వచ్చినది they were disgraced.

(p. 86) alakīhisābu alakī-hisābu. [H.] According to account.

(p. 89) alkī or హల్కీ alkī. [H.] adj. Light, base. తేలికైన, నీచమైన. అల్కీగుడ్డ inferior cloth.

(p. 91) avakīrṇamu avākīrṇamu. [Skt.] adj. Scattered, strewed. చల్లబడిన.

(p. 104) asvakīyamu a-svakīyamu. [Skt.] adj. Not one's own, belonging to another. తనది కాని. అస్వకీయధనము another's property.

(p. 116) ānvīkṣakī ān-vīkshakī. [Skt.] n. Logical philosophy, metaphysics. వైశేషికాది తర్క విద్య.

(p. 133) indra indra. [Skt.] n. The god Indra. ఇంద్రకీలము indrakīlamu. n. A certain mountain మందరగిరి. ఇంద్ర గోపము indra-gōpamu. n. A cochineal insect, a red insect belonging to the mite family. చందమామపురుగు; same as ఆరుద్రపురుగు. (q. v.) ఇంద్రజాలము indra-jālamu. n. Juggling, conjuring. ఇంద్రజాలవిద్య sleight of hand. కనుకట్టువిద్య. ఇంద్రజాలికుడు indra-jāli-kuḍu. n. A conjurer or juggler. ఇంద్రజిత్తు indra-jittu. n. Name of the son of Rāvaṇa. ఇంద్రధనుస్సు indradhanussu. 'The bow of Indra.' The rainbow. ఇంద్రనీలము or ఇంద్రశిల indra-mlamu. n. A sapphire. నీలమణి, నల్లరాయి. Vasu. iv. 129. ఇంద్రలోకము indra-lōkamu. n. The heaven of Indra. Fairyland. ఇంద్రాణి indrāṇi. n. Name of the wife of Indra. A sort of bracelet. ఇంద్రాయుధము indr-āỵudhamu. n. The rainbow, a thunderbolt as the weapon of Indra. ఇంద్రారి indr-āri. (Indra-āri) The foe of Indra. A giant. అసురుడు. ఇంద్రావరజుడు indrā-varajuḍu. Vishṇu.

(p. 149) ukkīḍu ukkīḍu. [Tel. ఉక్కు+ఈడు] n. A stubborn man. మూర్ఖుడు.

(p. 1398) ekāyēkī ekā-y-ekī. [H.] adv. Suddenly, at once.

(p. 195) ēkīkariñcu ēkī-karinṭsu. [Skt.] v. n. To unite, become one. L. XIX. 316.

(p. 195) ēkībhaviñcu ēkī-bhavinṭsu. [Skt.] v. n. To coalesce, unite, harmonise, accord. ఒక్కటియగు. ఏకీభవించు or ఏకీభవముగా unitedly, jointly. ఏకీభావము ēkī-bhāvamu. n. Coalescence, uniting, union. ఒక్కటియగుట, ఐక్యము.

(p. 280) kiṅka kinka [Tel. from కినియు.] n. Anger. కినుక. కింకవాయువు kīnka-vāyadu. n. The croup: convulsions that seize children, or cattle.

(p. 281) kiṅkarata kinkarala. [Skt.] n. Servility. కింకరుడు kīnkaruḍu n. A servant or drudge, a slave, a base hireling. పరిచారకుడు, దాసుడు. యమకింకరులు the emissaries of death.