(p. 20) akṣata akshata. [Skt.] adj. Not broken, uninjured. అక్షతయోని a virgin.

(p. 21) akṣatalu akshatalu. [Skt.] vulgarly అక్షింతలు n.plu. (lit. unbroken grains.) Grains of raw rice, made yellow with saffron. The red mark worn by some Hindus on the forehead formed of saffron and slaked lime. పసుపురాచిన బియ్యము, పేలాలు. నొసటను పెట్టుకోవడమునకై పసుపు సున్నము కలిపిన బొట్టు.

(p. 339) kṣatamu kshatamu. [Skt.] adj. Beaten, hurt. గాయము నొందిన. n. A wound, a sore, a hurt. పుండు, గాయము. క్షతజము ksha-tajamu. (Lit. produced from a wound.) n. Blood. రక్తము, నెత్తురు. క్షతి kshati. n. A wound. గాయము. Mischief, harm, damage. చెరుపు, నాశము.

(p. 339) kṣatta kshatta. [Skt. from క్షత్రియ.] n. A charioteer. సారథి.

(p. 339) kṣatriya kshatriya. [Skt. lit. One who strikes.] adj. Appertaining to the Kshatriya caste; lordly. రాచ. క్షత్రియ or క్షత్రియాణి n. A baroness: a woman of the military caste. క్షత్రియస్త్రీ, రాచది. క్షత్రియుడు kshatriyuḍu. n. A baron, one belonging to the military caste. రాచవాడు. Raghu Vamsam, ii. 48. క్షత్ర కులము kshatra-kulamu. n. The knightly order, the regal or military caste. రాచజాతి. క్షత్రబంధువు kshatra-bandhuvu. n. One related to a Kshatriya (used as a term of reproach.) క్షత్రము kshatramu. n. The body. శరీరము.

(p. 577) dakṣata dakshata. [Skt.] n. Skill, cleverness, ability, నేర్పు. Management, protection. మగదక్ఠతలేనిదై being without any male protector. దక్షత్వము dakshatramu. n. Ability, cleverness, dexterity. సమర్థత. దక్షుడు dakshuḍu. n. A clever or capable man. నేర్పరి. Name of a Brahmā, దక్షప్రజాపతి. కార్ముకదక్షుడు one skilled in archery. మాయాదక్షుడు a clever rogue.

(p. 627) nakṣatramu nakshatramu. [Skt.] n. A star. చుక్క. A constellation. The name of any one of the twenty lunar mansions. అశ్విని మొదలగు నక్షత్రములు. సూర్యుడున్న నక్షత్రము the sign in which the sun is. నక్షత్రేశుడు lit: the lord of the stars, i.e., the moon. చుక్కలరేడు. నక్షత్రమాల a necklace consisting of twenty seven pearls. నక్షత్రవీధి nakshatra-vīdhi. n. The Milky Way.