(p. 96) avikalamu a-vikalamu. [Skt.] adj. Entire, perfect, unimpaired. సంపూర్ణమైన, సమగ్రమైన, తారుమారుకాని.

(p. 153) utkalamu utkalamu. [Skt.] n. The country of Orissa.

(p. 194) ēkalamu or ఏకలీడు ēkalamu. [Tel.] n. A wild hog. అడివిపంది. See Kaliah. Mah. iii. 69. regarding pork chops, and Paidim. ii. 67 describing a herd of swine. Also G. viii. 12. 21. Parij. iii. 31. Suca. i. 186, &c.

(p. 255) kalakalamu kalakalamu [Skt.] n. Buzz, a confused sound. కలకల kalakala. adv. Aloud. కలకలనవ్వుట to laugh heartily. పక్షుల కలకలధ్వని the loud notes of birds.

(p. 257) kalamu kalamu. [H. cf. Latin Calamus.] n. A pen.

(p. 257) kalamu kalamu. [Tel.] n. A ship. M. III. iv. 81. 94. B. X. 6. Also, a measure of capacity containing twelve తూములు. కలమరి kalam-ari. (కలము+అరి.) n. A sailor, or boatman. M. XIII. v. 566. A passenger on a boat. ఓడయెక్కి పోవువాడు.

(p. 257) kalamuḍu kalamuḍu. [Skt.] n. A thief. దొంగ.

(p. 266) kākalamu kākalamu. [Skt.] n. Paper. కాగితము.

(p. 302) kūṭapākalamu kūṭapākalamu. [Skt.] n. A fever, as a disease which attacks elephants. పిత్తజ్వరము. ఏనుగులకు వచ్చే ఒక జ్వరము. A kiln. 'ఎవ్వానిక్రోధంబు హీనదుర్జనమదేభ పరంపటలకు కూటపాకలంబు.' Vēdānta. Ras. i. 16.

(p. 449) cukka ṭsukka. [Tel.] n. Any small mark; a dot or spot: a drop, a small quantity of liquid. బొట్టు. The round mark (తిలకము) worn on the forehead by Hindus. A star, నక్షత్రము. The planet Venus, శుక్రుడు. A pip on the dice or cards. A comet. తోకచుక్క. చుక్కతిరిగినది it is past midnight. చుక్కకాడ ṭsukka-kāḍa. n. An annual plant, a native of wet rice fields. Spermacoce stricta. Rox. i. 370. చుక్కకార ṭsukka-kāra. n. A sort of fish. Sternoptyx diaphana. Gmelin. చుక్కకూర ṭsukka-kūra. n. A kind of sorrel. చుక్కచేరు a jewel worn on the forehead; a row of stars. చుక్కలచాలు. చుక్కపిల్లి ṭsukka-pilla. n. A kind of fish. చుక్కపిల్లి ṭsukka-pilli. A tabby cat. చుక్కబొట్టు ṭsukka-boṭṭu. n. An ornamental spot worn on the forehead. తిలకము. చుక్కయెదురు a star full in front ఎదురు చుక్క. చుక్కలము ṭsukkalamu. n. A spot in the eye due to an injury or to disease. చుక్కలి or చుక్కిలి ṭsukkali. n. A tree called Trophis Aspera. Rox. iii. 762. బర్రింక. చుక్కలతెరువు the sky ఆకాశము. చుక్కలరేడు the moon. చుక్కవాలు ṭsukka-vālu. n. An evil planet or unlucky star. Particularly of Venus (ఛుక్క, i.e., శుక్రః) for the Hindus believe that every journey will turn out ill if on setting out this star faces them.

(p. 732) pākalamu pākalamu. [Skt.] n. A fever in an elephant. ఏనుగులకు వచ్చు జ్వరము. పాకలపుటేనుగు an elephant that has fever. A. vi. 58. A horse, అశ్వము.

(p. 776) puṣkalamu pushkatamu. [Skt.] adj. Excellent, eminent, chief, best. Much, many. శ్రేష్ఠము. పూర్ణము, నిండారు, సమృద్ధము, అధికము.

(p. 1035) mokkalamu or మొక్కలితనము mokkalamu. [from Skt.ముష్కరము.] n. Obstinacy, stubbornness, ముష్కరత్వము. Bravery, courage, valor, heroism, శౌర్యము, ధైర్యము. Spiritedness, enthusiasm, joy, ఉత్సాహము. మొక్కలములు stubborn language. adj. Stubborn, obstinate, ముష్కరమైన. Irresistible, అప్రతిహతము. 'ఎక్కడిధర్మరహస్యం బెక్కడి చుట్టరికమింక నేటివినయముల్ మొక్కలపుశత్రుడొంటిం జిక్కిన జంపురయె నీతి సిరులు వలసినన్.' Vish. viii. 446. 'చ ననుగనియొండుసత్వముమనంబున బెగ్గిలిడాయునప్పుడి. మ్మనివరుడిట్లపోలెగృప మొక్కలమై శునకంబుగాగజేయునో.' M. XII. iii. 100. కృపమొక్కలమై, అనగా దయావిహీనుడై. మొక్కలి or మొక్కలిక mokkali. n. The flash or sparkle in a ruby. కెంపులోని అధికకాంతి. మొక్కలి, మొక్కలికాడు, మొక్కలీడు or మొక్కలుడు n. An obstinate man. ముష్కరి, మూర్ఖుడు. A guard, a sentry, కావలివాడు. A hero, a courageous man, శూరుడు, కోపగాడు. 'సీ మంత్రివిద్వేషంబు మాన్యపరభవంబును ప్రజాపీడనంబులునుగలగి, మొక్కలీడుగుటయు ముచ్చలిమంత్రులా, తని బాపియతనినందనునిరాజ్య.' M. XIV. i. 23.

(p. 1140) valkamu valkamu. [Skt.] n. The bark of a tree, the fibre of a tree or plant. చెట్టుపై పట్ట, లేక. వార. వల్కలము valkalamu. n. The bark of a tree, చెట్టుపైనార. A hermit's garb made of bark. నారచీర.

(p. 1164) vikalamu vikalamu. [Skt.] adj. Defective, imperfect, mutilated. Decayed, impaired. Confused, agitated, Withered, waning. విచ్ఛిన్నమైన, భగ్నమైన, చెడిన, కలుషమైన. 'అక్కురువృద్ధు జూడనార్తివికలుగుచు.' M. XV. i. 166. వికలత్వము or వికలత vikalatvamu. n. Confusion, agitation, decay. కలుషత్వము, శైథిల్యము. 'లావరియిప్పుడంగవికలత్వము పాటిలి.' P. i. 499. వికలాంగుడు vikal-ānguḍu. n. A cripple, one who is deformed or maimed. అంగహీనుడు. 'ఇట్లువికలాంగుండై పుట్టిన యనూరుండు.' M. I. ii. 8. వికిలితము vikalitamu. adj. Confused, confounded: decayed, impaired, withered. కలుషమైన, శిథిలమైన. 'ఏకరణివికలితాత్ముడు కాకుండుంబతి.' B. i. 535. వికలుడు vikaluḍu. n. A fool, one who is in confusion. కలత బారినమమనస్సుగలవాడు. 'వేగిరముననిలిచిభ్రాంతి వికలుండగుచున్.' P. ii. 152.