(p. 2) aṅkakāḍu anka-kāḍu. [Tel. Kan. అంకకాఱ.] n. One who is distinguished by a sign, గురుతుకలవాడు. The leader. One who excites quarrels. కలహప్రియుడు. 'అమరుడు కలహమున కంకకాడయి కాలు ద్రవ్య.' ఆముక్త. v. 84.

(p. 18) akarmakakriya a-karmaka-kriya. [Skt.] n. An intransitive verb.

(p. 130) āhnikakriyalu āhnika-kriyalu. [Skt. from అహస్సు.] n. Rites or religious duties, to be done in the day time: పగలు చేయదగిన క్రియలు.

(p. 193) ekakuḍu ēka-kuḍu. [Skt.] n. An unassisted man. అసహాయుడు.

(p. 202) aikakaṇṭhyamugā aika-kaṇṭhyamu-gā. [Skt.] adv. With one voice, unanimously ఏకకంఠముతో

(p. 227) kakapāla kaka-pāla. [Tel.] n. A recluse's bag. సన్యాసి యొక్క సంచి, కక్షపాల.

(p. 227) kakapika or కకవిక or కకావికలు kaka-pika. [Tel.] n. Tumult, uproar. కకపికలుగా tumultuously. కకపికలుచేయు to brawl, make an uproar. అల్లరి, గత్తిర.

(p. 227) kakuttu or కకుదము kakuttu. [Skt.] n. A bull's hump. R. vii. 174.

(p. 228) kakup , కకుప్పు kakup. [Skt.] n. An airt or quarter of heaven. దిక్కు.

(p. 228) kakka kakka. [Tel.] n. Papa; daddy. Also (vulgarly) flesh, meat; also (childishly) betel nut, dirt a nasty thing.

(p. 228) kakkapāla Same as కకపాల. (q. v.)

(p. 228) kakkara , కక్కెర kakkara. [Tel.] n. The demoiselle crane Anthropoides rirgo, ఓదెకొరుకు. కక్కరకోడి kakkara-kōḍi. n. The painted Partridge, Francolinus pictus. కక్కర జీనువాయి kakkara-jīnu-rāyi. The spotted Munia Uroloncha punctulata. (F.B.I.)

(p. 228) kakkaramu kakkaramu. [Tel.] adj. Hard, or sharp కరుకు. n. Hardness.

(p. 228) kakkasamu kakkasamu. [Tel. for కర్కశము] n. Rigidity, hardness, harshness, hardship, trouble, సంకటము, బాధ, కాఠిన్యము, మనఃక్రోధము. కక్కసములాడు to be rude or cruel. కక్కసపు గుర్రము a stubborn horse. కక్కసపెట్టు to be harsh, to behave cruelly. కక్కసపడు to suffer pain బాధపడు, సంకటపడు. కక్కసించు kakka-sinṭsu. v. a. To beset, harass: to plague. బాధించు. సంకటపరచు. ఆ రూకలకై నన్ను కక్కసించినాడు he harassed me for payment.

(p. 228) kakkiñcu kakkinṭsu. [Tel.] v. t. To make one vomit. వానివద్ద ఆ రూకలను కక్కించినాను I made him disgorge the money.