(p. 106) ākarṇiñcu ākarṇinṭsu. [Tel.] v. a. To listen, attend to. విను. ఆకర్ణనము ākarṇanamu. n. Hearing. వినుట.

(p. 253) karṇamu karṇamu. [Skt.] n. The ear. The helm of a ship చుక్కాని. కర్ణధారుడు karṇa-dhāruḍu. A helmsman or steers-man. ఓడనడుపువాడు. కర్ణపత్రము or కర్ణపూరము karṇa-patramu. n. A sort of earrings. చెవికమ్మ, పూగమ్మ. కర్ణమంత్రము karṇa-mantramu. n. A spell or prayer whispered in the ear of the a dying man. కర్ణలత an earning చవితమ్తె. కర్ణాకర్ణి karṇā-karṇi. n. From mouth to mouth. వినికివరుస. (Lit. from ear to ear--a phrase regarding news.)

(p. 253) karṇika karṇika. [Skt.] n. A trinket for the ear. చెవికమ్మ.

(p. 253) karṇikāramu karṇi-kāramu. [Skt.] n. A sort of hill Cassia. కొండగోగు.

(p. 368) giri giri. [Skt.] n. A hill, a mountain. A circle. గిరిక girika. n. A mouse చిట్టెలుక. Name of the wife of King Vasu. వసురాజుభార్య. గిరికన్య giri-kanya. n. Daughter of the hills: a title of Pārvati. గిరికర్ణిక giri-karṇika. n. A certain plant, the camel thorn; or the Persian manna plant Alhagimaurorum. (Watts). తెల్లగినియచెట్టు. H. iv. 20. గిరికొను giri-konu. v. n. To surround or encircle. చుట్టుకొను. 'అరవరలైన రధంబులు నెరిదప్పంబడిన యశ్వనికరంబులుబెందురుచుగ కూలినకరులును గిరిగొనియెను సమరమున మేదినీతలమెల్లన్.' M. VI. ii. 141. గిరిజ girija. n. Lit. The 'hill-horn,' i.e., Pārvati. A metal లోహము. గిరిధరుడు giri-dharuḍu. n. Lit The Mountain-bearer, i.e., Krishna 'who bore mount' Gōvardhan as an umbrella. గిరిభిత్తు giri-bhittu. Lit. The 'render of mountains,' i.e. a thunderbolt. వజ్రాయుధము. గిరిమల్లిక giri-mallika. n. The hill jasmine. కొండమల్లె.