(p. 248) karaka karaka. [Tel.] n. The yellow myrobalan, Terminalia chebula. Ainslie. i. 237. See కరక్కాయ. కరక karaka. n. Blackness, darkness. adj. Black, dark, ugly. కరకగడ్డము a shabby beard, like a goat's కరకనేల rich or fruitful black soil.

(p. 249) karaka karaka. [Skt.] n. Hail. A hailstone. పడగల్లు. కరకము karakamu. A pipkin, or small pot. The cruise of a student or ascetic. గరిగపిడత.

(p. 249) karakañcu karak-anṭsu. [Tel. కరక+అంచు.] n. A border dyed with the juice of the Myrobalan.

(p. 249) karakaṇṭhuḍu kara-kaṇṭhuḍu. [Tel. from కర black.] adj. 'Black throated.' An epithet of Siva.

(p. 249) karakandaceṭṭu kara-kanda-cheṭṭu. [Tel.] n. A jungle bush the seed of which is used as medicine.

(p. 249) karakaṇī karakaṇī. [Tel.] n. A hunting weapon. వేటాడుటకు ఉపయుక్తమగు నొకవిధమైన ఆయుధము. 'గొరశలత్తళములు కరకణీలు.' రుక్మాం. iii.

(p. 249) karakara kara-kara. [Tel.] n. Sharpness. ఒరయుట. తీక్ష్ణము. A harsh, grating sound. షూర్యుడు కరకర ఉదయించినప్పుడు just as the sun was rising. కరకరమని వ్రాసినాడు he wrote so that the scratching of his pen could be heard. కరకరనమిలినాడు I could hear him chewing. నాకు కరకరమని ఆకలియైనది I felt very hungry.

(p. 249) karakari karakari. [Tel.] n. Violence, outrage. చలము, కలత, క్రూరభావము. Anger, dislike ద్వేషము. Pain బాధ. adj. Angry, cruel కఠినుడు. కరకరించు kara-kar-inṭsu. v. n. To rage, be violent.

(p. 249) karakasa or కరకసా karakasa. [Tel.] n. Ill will, contention, jealousy, spite. A contest regarding boundaries of land. A border feud. కరకసభూమి. కరకసాస్థలము disputed land, debatable ground.