(p. 252) karuku karuku. [Tel.] n. Sharpness, harshness, roughness, medicinal drugs burnt to ashes. కరకు. మందాకుమాడ్చి రాచినపొడి. కరుకు v. n. To rub. రాచు. కరుకువరహా a coin worth nearly four rupees, commonly called Behadari, or Three Swamy Pagoda. కరుకువేయు or కక్కువేయు to set a saw or sickle. To burn or calcine medicinal drugs. See కరకు.

(p. 252) karukuṭlu Same as కర్రకుట్లు. (q. v.)

(p. 252) karukōla karu-kōla. [Tel.] n. A firing iron, for cautery.

(p. 252) karukku karukku. [Tel.] n. A sharp noise like that made in cutting or sawing. నరుకుటయందు కలుగు ధ్వని.

(p. 804) poṭṭa poṭṭa. [Tel.] n. The belly, paunch. కడుపు. The tender ear just formed, an unopened ear of corn. కలమగర్భము. కనుపొట్టలు ఉబ్బినవి the eyes are swollen. పొట్టపెంచుకొను to become corpulent. పొట్టకరుకు poṭṭa-karuku. n. A bulging ear of corn: a swelling pod, ready to burst, to this is compared the bulge of the calf of a well developed leg. పొట్టకర్ర, పొట్టకర, పొటకర్ర or పొటకర poṭṭa-karra. n. An unopened ear of corn. పొట్టపట్టెడ poṭṭa-paṭṭeḍa. n. A saddle girth, టంగువారు, టంగు. పొట్టపెంజరpoṭṭa-penjara. n. A sort of snake. పొట్టకూడు poṭṭa-kūḍu. n. Food given in lieu of wages. కడుపుకూడు. పొట్టకూటివాడు poṭṭa-kūṭi-vāḍu. n. One who serves for food alone without wages. పొట్టకొవ్వు poṭṭa-kovvu. n. Pride, conceit, such as come from good living. పొట్టపోసికొను poṭṭa-pōsi-konu. v. n. To fill one's belly without any regard to self respect. పొట్టవాడు poṭṭa-vāḍu. n. A pot bellied man. బొజ్జే కడుపువాడు.