(p. 449) cuṭṭamu ṭsuṭṭamu. [Tel. from చుట్టు.] n. Kin, kindred. బంధుత్వము a relation, a kinsman or kinswoman బంధువు. చుట్టపక్కములు kindred, kith and kin--here పక్కము has no meaning. A proverb says. తలచుట్టము తోకపగ I like the head but hate the tail, i.e., I avow one kinsman and disavow another. చుట్టరికము ṭsuṭṭa-rikamu. n. Kinship, relationship.

(p. 470) jṅāti gnyāti. [Skt.] n. A fellow heir: a cousin or kinsman on the father's side. దాయాదుడు. జ్ఞాతిత్వము relationship through common male ancestors. జ్ఞాతిత్వేనవిరోధము rivalry such as exists between heirs.

(p. 470) jṅāti gnyāti. [Skt.] n. A fellow heir: a cousin or kinsman on the father's side. దాయాదుడు. జ్ఞాతిత్వము relationship through common male ancestors. జ్ఞాతిత్వేనవిరోధము rivalry such as exists between heirs.

(p. 588) dāya dāya. [Skt.] n. A cousion. జ్ఞాతి. An enemy, a foe, శత్రువు. 'దాయధనంబు' భార. అను. ii. దాయాది or దాయాదుడు dāyādi. n. A kinsman. దాయాదులు kinsmen, consins, co-heirs. దాయాదత్వము rivalry, kinship, hereditary right.

(p. 861) bandhuvu or బంధుడు bandhuvu. n. A kinsman or relation. Particularly used for more distand kinsfolk. A. v. 90. కులబంధువు a fellow casteman. బంధుజీవకము or బంధుజీవము bandhu-jīvakamu. n. The flower termed Pentapetes phœnicea. Rox. i. 376. మంకెన, పీతసారకము. బంధుత bandhu-ta. n. A family party: kinsfold, a circle of relations, బంధుసమూహము. బంధుత్వము bandhu tvamu. n. Relationship, affinity, consanguinity. బంథూకము bandhū-kamu. n. A certain red flower to which beautiful lips are compared, మంకెనపువ్వు, వేగిస.

(p. 1072) rāja rāja. [Skt.] adj. Royal; belonging to a king. Lunar, belonging to the moon. Chief, eminent. రాజసంబంధమైన, చంద్ర సంబంధమైన, శ్రేష్ఠమైన, ముఖ్యమైన. 'అరయ రాజానుగ్రహముగల్గుగాకేమి, కలువలదళ ములగె లువనోపు .' R. i. 124. రాజకము rājakamu. n. An assembly of kings. రాజులసమూహము. adj. Pertaining to Government. దివాణపు వారివల్ల సంభవించునది. An act of oppression by the government or by the king, as opposed to దైవికము evil regarded as a visitation of God. రాజక. దైవికములు casualties. రాజము rajamu. In composition denotes superiority (శ్రేష్ఠత్వము.) చాపరాజము a noble bow. 'జమదగ్ని కతడిచ్చె చాపరాఝంబు.' DRB. 603. 'మఘరాజము' (N. ix. 200.) a noble sacrifice. రాజకార్యము rāja-kāryamu. n. A royal deed, politics. రాజయొక్కపని, దివాణపుపని. రాజగృహము rāja-grihamu. n. A palace. రాజయెక్కనగరు. రాజగృహము rājatvamu. n. Royalty. రాజైయుండడము. రాజదంతము rāja-dantamu. n. A bright or chief tooth, i. c., a fore tooth. ముందరిపల్లు. రాజధర్మములు rāja-dharmamulu. n. The duties incumbent on a king. రాజనీతులు, విధివత్తుగా రాజు చేయవలసినపనులు. రాజధాని rāja-dhāni. n. A metropolis or royal residence. A presidency. రాజుయొక్క ప్రధాననగరము. రాజబంధువులు the king's kinsmen. రాజభాగము the king's share, Government's share of produce. రాజనీతి rāja-nīti. n. Royal polity, civil and military government. రాజుయొక్కధర్మము. రాజన్యుడు rāja-nyuḍu. n. A man of the royal or military caste, క్షత్రియుడు. రాజన్వంతము rājan-vantamu. adj. Having a good king (as a country.) రాజపత్ని a queen. రాజుయొక్క భార్య. రాజపురోహితుడు a king's household priest. రాజబీజి rāja-bīji. n. One of royal descent. రాజవంశమునందు పుట్టినవాడు. రాజమార్గము rāja-mārgamu. n. The king's high way, a public road, ఘంటాపథము. పెద్దబాట. రాజమాషము rāja-māshamu. n. The pulse termed Dolichos catjang. అలచందలు. రాజయక్ష్మము rāja-yakshmamu. n. Pulmonary consumption. క్షయరోగము. రాజయోగము rāja-yōgamu. n. A simple and easy mode of abstract meditationn, as distinguished from the austere and rigorous modes. రాజయోగి rāga-yōgi. n. One who practises the రాజయోగము. రాజయోగ్యము rāja-yogyamu. adj. Proper or suitable for a sovereign. రాజార్హమైన. రాజరాజు or రారా౛ు rāja-rāḍzu. n. An emperor, or universal monarch. రాజులరాజు. The god of riches, కుబేరుడు. Also, an epithet of Duryōdhana, దుర్యోధనుడు, and of the moon, చంద్రుడు. రాజరీతి rāja-rīti. n. Royal style. Also, Tinsel, హొన్నిత్తడి, కాకిబంగారు. రాజర్షి rājarshi. n. A man of the క్షత్రియ caste who by religious austerity has become a saint. రాచవాడై యుండినముని. రాజవంతము having a king. as a country. రాజవల్లభము rāja-vīdhi. n. A kind of cloth. B. D. iii. 102. రాజవీధి rāja-vīdhi. n. The main street of a town. పెద్దవీధి. రాజశేఖరము rāja-sēkharamu. n. A sort of cloth. BD. iii. 102. రాజవీధి rāja-ṣrī. n. A title like Mr. prefixed to names, రాజసర్పము rājasarpamu. n. A large species of snake. రాజసూయము rāja-sūyamu. n. A hecatomb or sacrifice performed by a monarch, after subduing other kings as in the case of Yudhistira and others. ఒకవిధమైన యజ్ఞము. రాజహంస or రాజహంసము rāja-hamsa. n. A white goose or swan with red legs and bill; perhaps the flamingo. ఎర్రనికాళ్లు మూతిగల తెల్లహంస. Also, a phrase for an excellent king, రాజశ్రేష్ఠుడు. రాజాంకుడు rāj-ānkuḍu. n. Siva: who has the moon as his emblem. శివుడు. రాజాంగము rāj-āngamu. n. Government. ప్రభుత్వము. ఇప్పుడు ఆ రాజాంగము తలక్రిందులైనది that government is now upset. రాజసము rājasamu. [from రజస్ dust.] adj. Impetuous. రజోగుణము వల్ల కలిగిన, ఐహిక గుణోత్పన్నమైన. రాజసయజ్ఞము or రాజసపూజ worship offered to obtain a particular object such as fame, కామ్యారర్థముగాగాని దంభార్థముగాగాని చేయు పూజ. n. That which is of the earth, worldly, earthly. Passionateness, heat of temper. Hauteur, pride, arrogance. వారిద్దరిలో నొకడు రాజసుడు. ఒకడు సాత్వికుడు one man is haughty, the other man is meek. వాడు పలకకుండా రాజసముగా నుండినాడు he haughtily refused to reply. రాజాదనము rāj-ādanamu. n. A name applied to three different trees. Butea frondosa, Buchanania latifolia, and Mimusops kauki, మోరుగుచెట్టు, ప్రియాళువు, మోరటిచెట్టు, చారమామిడిచెట్టు, పాలచెట్టు. రాజావర్తము raj-āvartamu. n. A sort of lapis lazuli having a sky blue or lilac tint. This stone is ground down into powder which painters use for a delicate light blue tint. రాజార్హము worthy of a king, రాజునకుతగిన. రాజోపచారము rāj-ōpachāramu. n. Attendance on a king. homage of servants to their master. రాజునకు జరిగేశిశ్రూష.

(p. 1150) vāḍu vāḍu. [Tel. cf. Tam. అవన్. The Drav. base of the word is అ or ఆ = that. The primitive form is ఆడు he cf. అది. The sound of వ (V) is added to facilitate the pronounciation.] pron. in the third person masculine singular. He, that man, ఆ పురుషుడు. Gen. వాడి or వాని his. Dative వాడికి or వానికి to him. plu. వారు. వాండ్లు, వారలు or వాండ్రు they. వారు తమతమ యిండ్లకుపోయినారు they all went to their respective houses. వాడికివాడే he himself. వారికివారే they themselves. It is added to the genitive of a noun. ఇంటివాడు the owner of the house, the house owner. గుర్రపువాడు a horsekeeper. రావిపాటివారు the people of the Ravipāṭi family. తప్పెటవాడు he of the drum, the drummer. అక్కడివారు the people of that place. వాడు నావాడు he is a man of mine, i.e., he is my kinsman, my relation. అతనివారు his relations, his friends, his people. It is also added to verbal participles. పోయేవాడు the man who goes. పాడేవాడు he who sings, the singer. ఆడేవారు those who play, the players. వెళ్లేవాడా O passer by! Added to adjectives, it forms the corresponding nouns. మంచివాడు a good man. చెడ్డవాడు a bad man. ముసలివాడు an old man. చిన్నవాడు a boy. పెద్దవారు old folks. చిన్నవారు young folks.

(p. 1281) sambandhamu sam-bandhamu. [Skt.] n. Connection, relation, relationship, relevancy, affinity. సంపర్కము, చుట్టరికము, చేరిక, కూడిక, పొందిక. నీ సంబంధమే నాకు కారాదు I cannot endure having anything to do with you. సంబంధి sam-bandhi. n. One who is connected by marriage. ఇచ్చిపుచ్చుకొన్నవాడు, సంబంధము చేసినవాడు, చుట్టము. ఆయన మా సంబంధి he is my kinsman. ఆమె మా సంబంధురాలు she is a connection of ours. సంబంధించు sam-bandhintsu. v. n. To be related to or connected with, to have to do with. చేరు, సంబంధము కలిగియుండు.

(p. 1288) sagōtruḍu sa-gōtruḍu. [Skt.] n. A distant kinsman, a kinsman of the same family name. సమానగోత్రపురుషుడు, జ్ఞాతి, ఏకవంశస్థుడు, దాయ, దాయాది.

(p. 1296) sannihitamu san-ni-hitamu. [Skt.] adj. Near, neighbouring, close at hand, adjacent. సమీపమందున్న, సమీపించిన, వానికి కాలము సన్నిహితమైనది his last moment approaches, his end is drawing near. వారు మాకు సన్నిహితదాయాదులు they are our nearest kinsmen. సన్నిహితుడు ṣan-ni-hituḍu. n. One who is near, one who is closely related, సమీపమందుండువాడు.

(p. 1297) sapinduḍu sa-pinḍuḍu. [Skt.] n. A kinsman to the seventh generation in a descent from a common ancestor who has right to partake of the funeral cake. పిండభాగి, సప్త పురుషపర్యంతజ్ఞాతి, ఏడుతరములకులోని దాయాది, సపిండీకరణము sa-pinḍīn-karaṇamu. n. The name of a particular rite celebrated on the 12th day after a death. చచ్చిన పండ్రెండోవాడు చేసే సంవత్సరాంతశ్రాద్ధము.