(p. 168) urukoṭṭu uru-koṭṭu. [Tel. ఉరు+కొట్టు] v. i. To cry like a monkey when angry. కోపముతో ఉన్నప్పుడు కోతివలె నుర్రుమకు.

(p. 173) ūkoṭṭu or ఊకొను ū-koṭṭu. [Tel.] v. n. To hum or make an indistinct sound, resembling ఊ, ఊ, denoting that one is listening to what another is saying.

(p. 221) auḍu auḍu. [Tel. properly writtern అవుడు.] n. A lip, పెదవి. ఔడుకొట్టు or ఔదుకరచు auḍu-koṭṭu. v. a. To bite the lips or gnash the teeth through rage.

(p. 227) kampu kampu. [Skt.] n. A smell వాసన. A stink దుర్గంధము. In ancient Telugu this denoted any scent, pleasant or not. P. i. 703. A. i. 87. కంపుకొట్టు kampu-koṭṭu. v. n. To smell, to stink. కంపిరుగుడు or కంపుటిరుగుడు kamp-iruguḍu. n. The stinking ఇరుగుడు. See కంపుతుమ్మ చెట్టు kampu-tumma-cheṭṭu. n. The field Mimosa tree. కంపునాగు kampu-nāgu. n. The fetid coluber, a stinking kind of snake. కంపెలుక kamp-eluka. n. The musk rat. చుంచు.

(p. 229) kacci kachchi. [Tel.] n. A weaver సాలెవాడు An interstice where a stick is inserted in a warp. కొయ్యలను పడుగునందు చొప్పించే సందు. కచ్చికొట్టు kachchi-koṭṭu. v. t. To geld. adj. Gelded. కచ్చివేసిన గుర్రము a gelding.

(p. 241) kanupukoṭṭu kanupu-koṭṭu. [Tel.] v. n. To scatter, defeat. చిందరవందరచేయు, యదాయదలుచేయు. తునకలుచేయు. M. VII. i. 174.

(p. 282) kicakica kiṭsa-kiṭsa. [Tel.] n. Chirruping, or squeaking: కిచకిచమను to chirp దాన్ని కిచకిచపెట్టిరి they tickled her. కిచకొట్టు kiṭsa-koṭṭu. n. To chirp. కిచకిచమను. To tickle చక్కిలిగిలిపెట్టు. Suca. i. 256.

(p. 284) kilakoṭṭu kila-koṭṭa. [Tel.] v. a. To stir, beat, or whip buttermilk, so as to clear it. v. n. To sound. మ్రోగు. చెలగు.

(p. 308) kerakoṭṭu kera-koṭṭu. [Tel.] v. n. To chirp. కలకలకూయు.

(p. 315) koṭāru , కొటారము or కొఠారు koṭāru.[Tel.] n. A store, a granary. A place to keep grain, salt, &c.

(p. 315) koṭika or కొట్టిక koṭika. [Tel.] n. A hamlet or small village. గ్రామము.

(p. 316) koṭikāḍu Same as కొట్టికాడు. (q. v.)

(p. 316) koṭṭakona koṭṭa-kona. [Tel. కొన+కొన.] n. The very end. అన్నిటికిన్నికొన.

(p. 316) koṭṭaḍi koṭṭaḍi. [Tel.] n. A store room. సామగ్రులుంచెడి గది, కొట్టు.

(p. 316) koṭṭamu koṭṭama. [Tel.] n. A pent roofed chamber or house as distinguished from మిద్దె which is flat-roofed. Pounding in a mortar. A stable for elephants or horses, or cattle పశ్వాదులపాక. A. i. 43. A kind of dance నృత్యవిశేషము.