(p. 4) aṅgavradakṣiṇamu anga-pradakshiṇamu. [Skt.] n. Rolling the body like a log to the right for a distance or round a temple, as a religious vow or penance. ప్రార్థన చేసికొనువాడు గుడి మొదలగువాటికి ప్రదక్షిణముగా దొరలుట.

(p. 18) akāṅkṣitamu a-kānkshitạmu. [Skt.] adj. Undesired.

(p. 1396) akṣantalu akshintalu. [from Skt. అక్షతలు.] n. A kind of thorny grass which sticks to one's clothes.

(p. 21) akṣi akshi. [Skt.] n. An eye. కన్ను. మదిరాక్షి a woman: (lit.) she who is tipsy eyed. అక్షితార, the pupil of the eye. అక్షిపక్ష్మము, the eye-lash, రెప్పవెండ్రుకలు, అక్షిపటలము a coat of the eye. అక్షిభ్రువము = the eyebrow, అక్షిగోళము akshi-gōḷamu. [Skt.] n. The eyeball.

(p. 21) akṣigatuḍu akshi-gatuḍu. [Skt.] n. He who is hateful, hated, disliked. ద్వేషింపదగినవాడు.

(p. 55) anulakṣitamu an-upalakshitamu. [Skt.] adj. Unseen, unobserved, unnoticed.

(p. 63) apasākṣi apa-sākshi [Skt.] n. (Not a good phrase) A false witness. తప్పుసాక్షి అపసాక్ష్యము false evidence. తప్పుసాక్ష్యము.

(p. 64) apēkṣa apēksha. [Skt.] n. Expectation, hope, wish, desire. ఆశ. తదపేక్షయా than that, with reference to that. అపేక్ష యాగజము బలవత్తరము as regards the horse the elephant is strong, i.e., the elephant is stronger than the horse. అపేక్షించు apēkshinṭsu. v. a. To covet, long for, wish for. ఆసపడు, కోరు. అపేక్షణీయము or అపేక్ష్యము apēkshaṇīyamu [Skt.] adj. Desirable.

(p. 66) apradakṣiṇamu a-pradakshiṇamu. [Skt.] n. Walking round (a corpse. &c.) presenting the left hand towards it. ఎడమచెయితట్టుగా చుట్టును తిరగడము.

(p. 70) abhirakṣitamu abhi-rakshitamu. [Skt.] adj. Protected, guarded.

(p. 102) asākṣikamu a-sākshikamu. [Skt.] adj. Unattested, unwitnessed. సాక్షిలేని.

(p. 107) ākāṅkṣa ā-kānksha. [Skt.] n. Wish, desire. (In gram.) the government or concord of words in a sentence. ఈ శ్లోకమునకు ఆకాంక్షచెప్పు regarding this verse state who is meant. what did he do, where, why, to whom, &c. ఆకాంక్షించు akānkshinṭsu. v. a. To wish, long for.

(p. 108) ākṣēpamu , ఆక్షేపణ ākshēpamu. [Skt.] n. Censure, blame, reproach, criticism, scruple, objection, a question. ఆక్షేపించు ākshēpinṭsu. v. t. To criticise, to object, to question. ఆక్షేపకుడు akshēpakuḍu n. One who criticises or objects. అక్షేపించువాడు. అక్షిప్తుడు akshiptuḍu. n. One who is blamed or censured. నిరాక్షేపముగా above all question, blame or reproach, unquestionably. దురాక్షేపణ a groundless cavil.

(p. 124) ālakṣiñcu ālakshinṭsu. [Skt.] v. i. To see, find out. చూచు, కనుగొను.

(p. 143) īkṣaṇamu īkshaṇamu. [Skt.] n. Eye, look. కన్ను, చూపు. ఈక్షించు īkshinṭsu. v. t. To see, to look.