(p. 4) aṅkōlamu or అంకోడము ankōlamu. [Skt.] n. The plant called Alangium Lamarckii. (Watts) ఊడుగుచెట్టు.

(p. 4) aṅgada angada. [Tel.] n. Hunger. Misfortune, trouble, calamity. Mental agony or anxiety. Anger. 'అంగద లేక నిన్నహరహంబును నంకతలంబు చేర్చి.' రామా. v. 319.

(p. 5) aṅgalārcu angalārṭsu. [Tel.] v. n. To cry or lament. To grieve or sorrow. అంగలార్పు n. Grief, sorrow.

(p. 5) aṅgahīnamu anga-hīnamu. [Skt.] a. Mutilated, maimed. అంగహీనుడు [Skt.] n. He who is maimed or lame.

(p. 6) aṅgili angili. [Tel.] n. The palate of the mouth. (Gen. అంగిటి. Ablative అంగిట.) అంగిటిలో వేసికొన్నాడు he swallowed it up. అంగిటిముల్లు [Tel.] n. The quinsy, inflammation of the trachea: a sore palate.

(p. 6) añcalamu anchalamu. [Skt.] n. Selvage, skirt, border.

(p. 12) antarlambamu antar-lambamu. [Skt.] n. Acute-angled triangle.

(p. 14) andalamu andalamu. [Tel.] n. s. A palanquin. N. 7. 40. A. 4. 6. ఆందోళిక. ప్రక్కలందు మరుగులేని పల్లకీ.

(p. 1396) andhalamu andalamu. [Skt.] n. A ledge or ridge half way up the bank of a tank or well.

(p. 17) ambāḷamu or అంబాళవృక్షము ambālamu. [Tel.] The hog-plum (Spondias mangifera). the fruit resembling the mango. నోరు అంబాళపుపండు చెయ్యి బలుసుముల్లు your mouth is like a sweet plum and your hand is like a thornbush. (Carr).

(p. 18) aṃśuvu amṣuvu. [Skt.] n. A ray or light, a beam. కిరణము. అంశుజాలము amṣujālamu. [Skt.] n. A garland of the rays of light, a halo. అంశుమాలి amṣu-māli. [Skt.] n. He who is girded with rays. An epithet of the sun. సూర్యుడు. అంశుమంతుడు amṣuman-tuḍu. [Skt.] n. The sun or moon. సూర్యుడు. A rich man.

(p. 18) aṃsalamu amsalamu. [Skt.] adj. Robust, lusty. బలిసిన అంసలుడు amsaludu. n. He who is robust or lusty. బలిసినవాడు.

(p. 18) akaḷaṅkamu a-kaḷankamu. [Skt.] adj. Stainless, spotless, faultless, blameless, నిష్కళంకమైన, నిర్మలమైన, దోషరహితమైన, అకళంకుడు a spotless man.

(p. 19) akālamu a-kālamu. [Skt.] n. Untimeliness. unseasonableness. adj. Untimely. Unseasonable. అసమయమైన అకాలమృత్యువు an untimely death. అకాలకుసుమము a flower blossoming out of season.

(p. 21) akṣaramu aksharamu. [Skt. lit Eternal. imperishable.] n. A letter, a single syllable, a character of the alphabet, hand writing. A single syllable, whether of one letter or more. Thus the word సంస్కృతం Sam-skru-tam is termed a word of three letters. ఏకాక్షరము a monosyllable. సంయుక్తాక్షరము two or more letters united in one syllable, as స్త్రీ wherein four letters are united. త్య్రక్షరి try-ak-shari; the sacred or mystic syllable (ఓం AUM, or O'M a name of the Deity) that contains three letters. అక్షరజ్ఞుడు a man of letters. అక్షరాభ్యాసము beginning to learn the alphabet or the first principles of a language; మంత్రాక్షరము a cypher of syllable used in magic. ఇది ఆయన అక్షరము కాదు this is not his handwriting. నీవద్ద అప్పుగా తీసుకొన్న రూ 300 అక్షరాల మున్నూరు రూపాయీలు i.e., 'Rs. 300 (three hundred Rupees.)' here the same sum is denoted in writing as well as in figures. వాడు నిరక్షరకుక్షి he is an illiterate man. వానికి నోట్లో అక్షరాలు లేచియున్నవి his mouth is inflammed. అక్షరవిన్యాసము, the array of letters, writing.