(p. 4) aṅgavradakṣiṇamu anga-pradakshiṇamu. [Skt.] n. Rolling the body like a log to the right for a distance or round a temple, as a religious vow or penance. ప్రార్థన చేసికొనువాడు గుడి మొదలగువాటికి ప్రదక్షిణముగా దొరలుట.

(p. 17) aṃśamu amṣamu. [Skt] n. A share, part, portion, a fraction; the denominator of one; a degree of latitude or longitude (Geog.); a subject భాగము, విషయము, దేవుని యంశమున పుట్టినవాడు he who is born from a portion of the deity, he who is of divine origin; అంశపురుషుడు a fortunate man, a man of talent or parts. వర్ణనాంశము a descriptive part or passage in a poem. ఈ అంశము నాకు తెలుసును I am acquainted with this subject. ఈ అంశములో in this respect. వాడు అన్ని అంశములు తెలిసినవాడు he knows every thing. అంశచక్రము a table consulted by astrologers in casting nativities, an astrological diagram for ascertaining the degree of the sun in any sign. దశాంసము the tenth part; అంశసవరణ = reduction of fractions; అంశనీయము or అంశ్యము = that which is divisible.

(p. 26) aggiñcu agginṭsu. [Tel.] v. a. To praise. commend, applaud. అగ్గింపు aggimpu. n. Praise, eulogy.

(p. 40) atidēśamu ati-dēṣamu. [Skt. Lit. making over.] n. Extended application, inference, analogy, substitution.

(p. 57) anumānamu anu-mānamu. [Skt.] n, Surmise, conjecture, suspicion, doubt. In logic, inference. సందేహము, యుక్తి చేత నిర్ణయించడము. వాని మీద అనుమానము తోచినది, వాని మీద అనుమానమున్నది I suspect him. అనుమానఖండము Induction (logic.) అనుమానించు or అనుమానపడు anu-māninṭsu. [Skt.] v. n. To doubt, hesitate, suspect. సందేహపడు.

(p. 57) anuvādamu anu-vādamu. [Skt.] n. Tautology, repetition. Abuse. పునరుక్తి, చెప్పినదాన్ని మళ్లీ చెప్పడము, కుత్సితార్ధ వాక్యము.

(p. 60) anvayamu anvayamu. [Skt.] n. Race, lineage. In grammar, the government of words in a sentence. Syntax. వంశము. పదముల యొక్క పరస్పరాకాంక్షాయోగ్యత, ఇమిడిక. ఈ. శ్లోకమునకు అన్వయము తెలియలేదు I do not perceive the syntax of this verse. దురాన్వయము a far-fetched allusion. కౌరవాన్వయుడు one of the Kuru race. అన్వయజ్ఞుడు a genealogist. అన్వయవ్యాప్తి (in Logic,) an affirmative argument అన్వయించు v. a. To arrange words in their natural order, explain the syntax. పదముల సంబంధమును చెప్పు, పొందికపరుచు.

(p. 162) upalakṣaṇamu upa-lakshaṇamu. [Skt.] n. Implying something that has not been expressed; implying something in addition or any analogous object where only one is specified; using a term in a generic sense; metaphorical or elliptical expression; synecdoche of a part for the whole. ఉపలక్షించు upa-lakshinṭsu. v. t. To survey, to observe. చూచు.

(p. 221) aupaniṣada aupanishada. [Skt. from ఉపనిషత్తు.] adj. Belonging to the Upanishads. Scriptural, theological. ఔపనిషదుడు aupanishaduḍu. n. One who knows the Upanishads.

(p. 225) kandāyamu kandāyamu. [K.] n. Tribute, tax. కందాయము [Skt.] n. An astrological period of four months.

(p. 239) kadruva kadruva. [Skt.] n. The name of the mythological mother of serpents.

(p. 266) kākākṣinyāyamu kākākshi-nyāyamu. [Skt.] n. (In logic) An argument (zeugma) that cuts both ways. Lit. after the manner of a crow's eye. So called from a crow's peculiar manner of squinting at an object. కాకిచూపువలెనేదైన నొకపక్క కొరుగుట. This argument is also called అడ్డగోడమీది పిల్లి a cat on a partition wall. A Sanskrit phrase used in illustrating the applicability of one word in two or more senses. See Colebr, on Mitakshara. P. 358.

(p. 269) kāṇādamu kāṇādamu. [Skt.] n. Kanāda's logic. కణాదుని న్యాయశాస్త్రము.

(p. 272) kāmadhēnuvu kāma-dhēnuvu. [Skt.] n. The mythological cow of plenty having the face of a woman and the body of a cow and supposed to give whatever one desires.

(p. 276) kārtāntikuḍu kārtān-tikuḍu. [Skt.] n. An astrologer. జ్యోతిష్యుడు.