(p. 17) aṃśamu amṣamu. [Skt] n. A share, part, portion, a fraction; the denominator of one; a degree of latitude or longitude (Geog.); a subject భాగము, విషయము, దేవుని యంశమున పుట్టినవాడు he who is born from a portion of the deity, he who is of divine origin; అంశపురుషుడు a fortunate man, a man of talent or parts. వర్ణనాంశము a descriptive part or passage in a poem. ఈ అంశము నాకు తెలుసును I am acquainted with this subject. ఈ అంశములో in this respect. వాడు అన్ని అంశములు తెలిసినవాడు he knows every thing. అంశచక్రము a table consulted by astrologers in casting nativities, an astrological diagram for ascertaining the degree of the sun in any sign. దశాంసము the tenth part; అంశసవరణ = reduction of fractions; అంశనీయము or అంశ్యము = that which is divisible.

(p. 27) agrahāramu agra-hāramu. [Skt.] n. A street or village inhabited by brahmins. A village of which the old and hereditary cultivators are brahmins. A village granted to brahmins by government for charitable or religious purposes; either rent free, or at a favourable assessment. The conditions on which these villages are held are specified thus, సర్వాగ్రహారము a village free from all tax. శ్రోత్రియాగ్రహారము a village granted at a certain fixed assessment. జోడి అగ్రహారము, or బిల్మకా అగ్రగారము or, కట్టుబడి అగ్రహారము a village granted at a rent which fluctuates with the produce. అగ్రహారికుడు a brahmin belonging to such a village. అగ్రహారమనుభవించేవాడు he who enjoys a village free from tax.

(p. 48) adhyātmamu adhyātmamu. [Skt.] n. The soul; individuated spirit or that which belongs to, and presides over the body. The supreme spirit. జీవాత్మ, పరమాత్మ Also, Knowledge. జ్ఞానము. అధ్యాత్మ adj, Spiritual, belonging to spirit, inherent. ఆత్మసంబంధమైన. అధ్యాత్మజ్ఞానము knowledge of the Supreme spirit. అధ్యాత్మరామాయణము Ramayana explained as an allegory relating to the Supreme spirit. అధ్యాత్మికము or అధ్యాత్మికము adj. relating to the soul, spiritual.

(p. 86) alagā alagā. [H.] adj. Separate, unconnected. ప్రత్యేకమైన, అలగాభూమి pasture-land, waste land kept for grazing. అలగా పుల్లరి grazing tax levied on cattle not belonging to the village. అలగా అసామి a private individual, one not concerned, not a regular cultivator.

(p. 99) aśōkamu aṣōkamu. [Skt.] n. The Jonesia Asoca, or, the Uvaria longifolia. వంజుళము. అశోకము adj. Free from sorrow. దుఃఖములేని.

(p. 104) asvakīyamu a-svakīyamu. [Skt.] adj. Not one's own, belonging to another. తనది కాని. అస్వకీయధనము another's property.

(p. 122) ārudrapurugu or ఆర్ద్రపురుగు ārudra-purugu. [Tel.] n. An insect of a bright red colour belonging to the Mite family. Its body resembles silk; so it is also called పట్టుపురుగు or చందమామపురుగు.

(p. 123) ārṣamu ārsḥạmu. [Skt. from ఋషి] adj. Relating to, belonging to or derived from a Rishi. ఋషిసంబంధమైన. Spiritual, prophetical; inspired or revealed by means of a Rishi. Archaic. పురాతనము. n. A form of marriage in which a girl is freely given away in accordance with the Sastras, her parents receiving a cow and an ox in return. ధర్మార్థము వరునినుండి ఆవును ఎద్దును పుచ్చుకొని కన్యనిచ్చి శాస్త్రానుసారముగా చేయు పెండ్లి.

(p. 129) āsakti ā-sakti. [Skt.] n. Love, attachment, inclination, longing, whim. ఆస. Diligence. శ్రద్ధ. ఆసక్తము ā-saktamu. adj. Inclined to, devoted to one object, diligent. active, addicted to. ఆసక్తుడు ā-saktuḍu. n. An aspirant, devotee, lover. A man of diligence. ఆసక్తికలవాడు.

(p. 133) indra indra. [Skt.] n. The god Indra. ఇంద్రకీలము indrakīlamu. n. A certain mountain మందరగిరి. ఇంద్ర గోపము indra-gōpamu. n. A cochineal insect, a red insect belonging to the mite family. చందమామపురుగు; same as ఆరుద్రపురుగు. (q. v.) ఇంద్రజాలము indra-jālamu. n. Juggling, conjuring. ఇంద్రజాలవిద్య sleight of hand. కనుకట్టువిద్య. ఇంద్రజాలికుడు indra-jāli-kuḍu. n. A conjurer or juggler. ఇంద్రజిత్తు indra-jittu. n. Name of the son of Rāvaṇa. ఇంద్రధనుస్సు indradhanussu. 'The bow of Indra.' The rainbow. ఇంద్రనీలము or ఇంద్రశిల indra-mlamu. n. A sapphire. నీలమణి, నల్లరాయి. Vasu. iv. 129. ఇంద్రలోకము indra-lōkamu. n. The heaven of Indra. Fairyland. ఇంద్రాణి indrāṇi. n. Name of the wife of Indra. A sort of bracelet. ఇంద్రాయుధము indr-āỵudhamu. n. The rainbow, a thunderbolt as the weapon of Indra. ఇంద్రారి indr-āri. (Indra-āri) The foe of Indra. A giant. అసురుడు. ఇంద్రావరజుడు indrā-varajuḍu. Vishṇu.

(p. 134) icaṭa iṭsaṭa. [Tel. ఈ+చోటు] adv. Here. ఇచటి iṭsaṭi. adj. Belonging to this place. (Same as ఇచ్చట or ఇక్కడ.)

(p. 137) ippa ippa. [Tel.] n. Bassia latifolia or, the Butter Tree or Mahua Tree. పిన్న ఇప్ప చెట్టు Bassia longifolia, the Mowa or Mahua Tree of South India. సీమ ఇప్పచెట్టు Achras Sapota, the Sapodilla Plum of the West Indies. The Bully or Neesberry Tree (Watts.) ఇప్పపిండి the flour made from the seeds. ఇప్పపూరా౛నాలు a fragrant sort of rice. ఇప్పసారాయి strong spirit obtained from the ఇప్పచెట్టు.

(p. 139) ilākā ilākā. [H.] n. Interference. Relation, jurisdiction, connection by business, charge, possession. సంబంధము, అధికారము లోచేరిన ప్రదేశము, స్వాధీనము. మా యిలా కాదారులు, మా యిలాకావాళ్లు those who belong to me, my people. adj. Belonging to.

(p. 153) utkalika ut-kalika. [Skt.] n. Desire, longing. కోరిక, ఉత్కంఠ, ఉత్కలుడు utkaluḍu. n. An eager or clever man దురంధరుడు, నిర్వాహకుడు.

(p. 176) ūru ūru. [Tel. In Chaldee Ur = town. of. 'Ur of the Chaldees.' Genit. ఊరి abl. ఊర్లు or ఊరిలో, ఊళ్లలో. Plu. ఊరులు, ఊర్లు, ఊళ్లు.] n. A village, a town. నేను ఊరికి పోయి యుండగా when I was absent from home. ఊర ūra (= ఊరి యొక్క) adj. Rustic, common, village, belonging to the town or place. Rural, country. ఊరన్ abl. At home, in the village. ఊరియందు. ఊరనున్నారు they are at home. ఊరకవి ūra-kavi. n. A rustic bard; a country poet. ఊరకంద ūra-kanda n. The root of the plant named Tacca Pinnatifida. Rox. Vol. 2. p. 172. ఊర౛ోగి ūra-zōgi. n. A wandering beggar. బిచ్చపు సన్యాసి ఊరనుయ్యి ūra-nuyyi. n. The common well; the town well. ఊరపంది ūra-pandi. n. A village pig. ఊరపిచ్చిక ūra-pichchika. n. The village sparrow: that is, the house sparrow. ఊరపిల్లి ūra-pilli. n. A domestic cat. ఊరవిందు ūra-vindu. n. A feast given to all the town on the occasion of a wedding.