(p. 414) cittaḍi chittaḍi. [Tel. చిత్త+తడి.] n. Much dampness. మిక్కిలితడి. Wetness, moisture. Gloomy and sloppy weather. చిత్తడిగనుక from the wetness of the weather. adj. Cloudy, rainy, moist. చిత్తడికాలము wet weather.

(p. 430) ceruku or చెరకు. cheruku. [Tel.] n. The sugar cane. ఇక్షువు. Wood కట్టెలు. వంటచెరుకు kitchen fuel. చెరుకుపందెము a feat of skill and strength in sword play or with an axe, which consists in lopping off a stem of sugar cane at a single blow in any proposed manner. చెరుకువిల్తుడు or చెరుకువిలుకాడు an epithet of Manmadha, as his bow is made of sugar cane. చెరుకుపిచ్చిక cheruku-pichchika. n. The yellow-throated sparrow. Gymnorhis flavicollis, (F.B.I.) చెరుకడము or చెరకడము cheru-kaḍamu. n. Jaggery, బెల్లము.

(p. 992) muṇḍamu munḍamu. [Skt.] n. The head cut off from the neck. దేహములేని తల. A shaven pate, a bald head. బోడితల. The trunk of a lopped tree. కొమ్మలు పోయిన మోటుచెట్టు. 'భవమ్మండపుధారోష్ణము.' A. vi. 29. ముండము or ముండితము munḍamu. adj. Shaved, bald, having no hair on the head గొరగబడిన. ముండ manḍa. n. Lit: One whose head is shaven. A widow, విధవ. A wretch. A whore. వేశ్య. ముండ మోయు munḍa-mōyu. v. n. To become a widow, వైధవ్యమునొందు. To become useless, వ్యర్థమగు. అది చెడ్డముండ she is a wretched slut. ఆడముండ a miserable creature. పోకిరిముండ an immoral wretch. పేదముండ a poor wretch. ముండమోపి a widow. పిచ్చిముండ a simpleton. అది రాక్షసి ముండగనుక as she is a horrid wretch. ముండలమారి, ముండరి or ముండలముఠాకోరు a whoremonger. ముండనుపెట్టుకొన్నాడు he keeps a concubine. ముండనము munḍa-namu. n. Shaving, shearing, cutting. క్షౌరము. ముండి munḍi. n. Bald-pate: one who has a shaven head. బోడితలవాడు. A barber, మంగలవాడు. ముండుడు mun-ḍuḍu. n. A bald headed man, బోడితలవాడు. A monk. సన్యాసి. 'పరిగ్రహవిముఖుడై ముండుండు ననికేతనుండు వృక్షమూలవాసి యుగపాలధరుండు.' M. XII. v. 133.

(p. 1034) moṇḍi moḍi. [Tel.] adj. Maimed, crippled, defective, imperfect. చేతులు కాళ్లు తెగిన, అంగహీనమైన. Bare; lopped. Blunt. blunted, మొక్కపోయిన. Stubborn, obstinate, perverse, pertinacious, impertinent, incorrigible, unmanageable, ungovernable, refractory, unruly, మూర్ఖమైన. మొండిమాటలు stubborn or rude language. మొండిపిల్లకాయ an obstinate or refractory boy. మొండిగోడలు bare walls. మొండిగంటము a blunt stylus. మొండి చెయి a maimed hand. మొండిచేతులు bare hands, i.e., hands without any ornament. మొండితోక a docked tail. మొండిమెడ a bare neck, i.e., without any necklace. వానిది మొండిప్రాణము he is tenacious of life. మొండికట్టె or మొండరి monḍi-katṭe. n. A stubborn wretch. మూర్ఖుడు. మొండిచేయి, మొండాడు or మొండాటలాడు monḍi-chēyu. v. n. To be unruly; to oppose. ఆ గుర్రము మొండిచేస్తున్నది the horse is stubborn. మొండితనము monḍi-tanamu. n. Stubbornness, obstinacy. మూర్ఖత్వము. మొండిపారిన monḍi-pārina. adj. Callous. కాయకాచిన. మొండిపురుగు monḍi-purugu. n. The 'stumpy' snake, or Amphisbœna, which looks as if the tail was lopped off. మొండు Another form of మొండి. మొండెము or మొండియము monḍemu. n. A stump. The trunk of a body after the head is lopped off. శిరస్సులేని శరీరము, కజంధము. A fragment, a limb lopped off, a separated member, ఖండము. మొండెపుగాము monḍepu-gāmu. n. An epithet of Rāhu. రాహువు.

(p. 1130) vayāḷi or వయ్యాళి vayāḷi. [Skt. from వాహ్యాళి.] n. Gallopping, speed, going at a rapid pace. సవారి, పరుగు, విహారము. A car, a chariot. రథము. 'మేయబోయినచోట మెడవెండ్రుకలుపట్టి ఆకతాయలువయ్యాళి దోలితోలి.' H. v. 47. When the procession called గరుడోత్సవము takes place at great temples there is a custom of advancing and receding alternately; this is called వయ్యాళి.