(p. 5) aṅgahīnamu anga-hīnamu. [Skt.] a. Mutilated, maimed. అంగహీనుడు [Skt.] n. He who is maimed or lame.

(p. 96) aviṭi aviṭi. [Tel.] n. He who is maimed, crippled or deformed. A blind man. అంగహీనుడు, వికలాంగుడు, గుడ్డి, పిచ్చుగుంటు.

(p. 326) kōta kōta. [Tel. from కోయు.] n. Cutting, reaping, parting. Looping, maiming. కోతకాలము kōta-kālamu. n. Harvest time. కోతదోనె kōta-dōne. n. A native boat with two keels. మువ్వ దోసె. కోతపట్టు kōta-paṭṭu. v. n. To begin to cut or reap కోతకోయనారంభించు. కోతపడు kōta-paḍu. v. n. To be cut ఖండితమగు. కోతపాలు kōta-pātu. n. Weaning milk, i.e., milk not sucked, but drawn into a cup.

(p. 685) nyūnamu nyunamu. [Skt.] adj. Deficient, defective. తక్కువైన. Blameable నిందింపదగిన. న్యూనాంగుడు maimed, mutilated. న్యూనాధిక్యములు faults of omission and commission. ఎచ్చుతక్కువలు. న్యూనత్వము or న్యూనత nyūnatvamu. n. A defect, deficiency, detriment. కొరత.

(p. 923) bhinnamu bhinnamu. [Skt. from భిత్, భేద్, to cut.] adj. Separated, divided. Broken, maimed (as a statue.) distinct, separate. లింగము భిన్నమైనది the image was broken. Blown, opened. Other, different. భిన్న గృహములు separate houses. భిన్ననామములు separate names. భిన్నముగా dis tinctly, separately. భిన్నోదరులు step-brothers, children by different, mothers, as opposed to ఏకోదరులు or సోదరులు children by the same mother. భిన్ని bhinni. n. A wound. గాయము.

(p. 1034) moṇḍi moḍi. [Tel.] adj. Maimed, crippled, defective, imperfect. చేతులు కాళ్లు తెగిన, అంగహీనమైన. Bare; lopped. Blunt. blunted, మొక్కపోయిన. Stubborn, obstinate, perverse, pertinacious, impertinent, incorrigible, unmanageable, ungovernable, refractory, unruly, మూర్ఖమైన. మొండిమాటలు stubborn or rude language. మొండిపిల్లకాయ an obstinate or refractory boy. మొండిగోడలు bare walls. మొండిగంటము a blunt stylus. మొండి చెయి a maimed hand. మొండిచేతులు bare hands, i.e., hands without any ornament. మొండితోక a docked tail. మొండిమెడ a bare neck, i.e., without any necklace. వానిది మొండిప్రాణము he is tenacious of life. మొండికట్టె or మొండరి monḍi-katṭe. n. A stubborn wretch. మూర్ఖుడు. మొండిచేయి, మొండాడు or మొండాటలాడు monḍi-chēyu. v. n. To be unruly; to oppose. ఆ గుర్రము మొండిచేస్తున్నది the horse is stubborn. మొండితనము monḍi-tanamu. n. Stubbornness, obstinacy. మూర్ఖత్వము. మొండిపారిన monḍi-pārina. adj. Callous. కాయకాచిన. మొండిపురుగు monḍi-purugu. n. The 'stumpy' snake, or Amphisbœna, which looks as if the tail was lopped off. మొండు Another form of మొండి. మొండెము or మొండియము monḍemu. n. A stump. The trunk of a body after the head is lopped off. శిరస్సులేని శరీరము, కజంధము. A fragment, a limb lopped off, a separated member, ఖండము. మొండెపుగాము monḍepu-gāmu. n. An epithet of Rāhu. రాహువు.

(p. 1042) morri morri. [Tel.] n. A fault, want, defect, broken edge, as that of the moon in an eclipse. ('Defectus Lunæ.' Virgil) వెలితి, తొర్రి, అంగన్యూనత. adj. Defective, maimed, imperfect, damaged. Partial, as an eclipse. తొర్రి, తొస్సి. ఇప్పుడు గ్రహణముపట్టి చంద్రునిలో కొంచెము మొర్రిపోయి ఉన్నది as the eclipse came on, the edge of the moon appeared broken. వాడు వెక్కిరిస్తే నీకు ఎక్కడ మొర్రిపోయినది what harm does his gibing do you?

(p. 1164) vikalamu vikalamu. [Skt.] adj. Defective, imperfect, mutilated. Decayed, impaired. Confused, agitated, Withered, waning. విచ్ఛిన్నమైన, భగ్నమైన, చెడిన, కలుషమైన. 'అక్కురువృద్ధు జూడనార్తివికలుగుచు.' M. XV. i. 166. వికలత్వము or వికలత vikalatvamu. n. Confusion, agitation, decay. కలుషత్వము, శైథిల్యము. 'లావరియిప్పుడంగవికలత్వము పాటిలి.' P. i. 499. వికలాంగుడు vikal-ānguḍu. n. A cripple, one who is deformed or maimed. అంగహీనుడు. 'ఇట్లువికలాంగుండై పుట్టిన యనూరుండు.' M. I. ii. 8. వికిలితము vikalitamu. adj. Confused, confounded: decayed, impaired, withered. కలుషమైన, శిథిలమైన. 'ఏకరణివికలితాత్ముడు కాకుండుంబతి.' B. i. 535. వికలుడు vikaluḍu. n. A fool, one who is in confusion. కలత బారినమమనస్సుగలవాడు. 'వేగిరముననిలిచిభ్రాంతి వికలుండగుచున్.' P. ii. 152.

(p. 1227) vaikalyamu vaikalyamu. [Skt. from వికలము.] n. Lameness, mutilation. Deficiency, defect. Agitation, flurry, confusion, perturbation, వికలత, వికలత్వము, వికృత భావము. అంగ వైకల్యము maimedness or lameness. చిత్తవైకల్యము confusion of mind, blindness of heart.