(p. 953) mannīḍu, manniyaḍu or మన్నియ mannīḍu. [Tel. మన్ను + ఈడు.] n. A lord, a chieftain, ప్రభువు, మన్నెపుదొర. 'మాళనదేశంబు మన్నీలగొంగ.' Pal. 52. 'ఎన్నడుగుడువకకట్టక. తన్నేమరికూర్చుధనము ధరలో నెపుడున్, మన్నీలకు జూదరులకు, కన్నెలకునుబోవుచుండుగదరా.' Sumati §. 49.