(p. 791) penu penu. [Tel.] adj. Great (in any sense); large, chief. పెనుమాల the greatest of villains. పెనువాన a great rain. M. XII. iii. 291. పెనుసిగ్గు great shame. Ila. i. 102. పెన్నురము a broad chest. B. x. 225. పెన్వెంగళి quite mad. BD. iii. 2285. పెనుచు or పెంచు penuṭsu. v. a. To bring up, to rear, to cause to grow. To nourish, to foster to fatten. పెరుగజేయు, వర్ధిల్లజేయు. 'అస్థిరంపుమేని నధికపాటులబడి, పెక్కువిధములందు పెనిచి పెనిచి, యగ్నికిచ్చునట్టె యడవి నక్కలకిచ్చు.' Vēma. 1719. పెనుపారు Same as పెంపారు. (See under పెంపు.) పెనుపరి penu-pari. n. One who causes prosperity. వృద్ధిపొందించువాడు. పెనుపడు. (పెనుపు+పడు.) penu-paḍu v. n. To increase, అతిశయిల్లు, వర్ధిల్లు. పెనుపు See పెంపు. పెనుమసనము penu-masanamu. n. Benares. కాశీ. పెనుమాను penu-mānu. n. A kind of tree called దుండిగము, పెద్దమాను, అరుత, కార్ముక. పెనుమినుకులు penu-minukulu. n. The Vēda. వేదము. పెనువెల్లి penu-velli. n. A deluge. ప్రళయకాలపు జలప్రవాహము. పెనువ్రేలు penu-vrēlu. n. The thumb, బొటన వ్రేలు. పెన్నిధి pen-nidhi. (పెను+నిధి.) n. A great treasure. పెన్నెరులు pen-nerulu. n. Long tresses, flowing hair. 'పెన్నెరుల్ వెనుకకు నొత్తి.' T. ii. 71.
