(p. 269) kāḍu or గాడు kāḍu. [Tel. for వాడు.] (an affix.) He, that man. సొగసుకాడు a pretty fellow. వేషగాడు a masker. Added to names, it denotes meanness or low station in life, thus: అబ్బిగాడు, సుబ్బిగాడు, as in English, a fellow named so and so. It is also part of the names of some animals as ఇబ్బందికాడు a leopard. బావురుగాడు a he cat. పసులుపోలిగాడు the bird called a drongo or kingcrow.

(p. 608) dainyamu dainyamu. [Skt. from దీనము.] n. Lowness, meanness, poverty, humility, దీనత్వము, దరిద్రత్వము. దైన్యపడు to be humiliated. దైన్యపాటు dainya-pāṭu. n. Humiliation.

(p. 1010) muluca or ముల్చ muluṭsa. [Tel.] adj. Mean, trifling, slight. తక్కువైన, అల్పమైన. 'ఏలనామొగమోట మేమియులేక, ములుచ మాటలనన్ను ముదుకజేసెదవు.' Dab. 39. n. A mean wretch. తల్పుడు, క్షుద్రుడు. 'క చిలుకచదువనుట చదివిన, ములుచల దృష్టాంతమట్టి మూఢపు దుర్జా, తుల జిలుకలదెలిచిన దయ, గలదేమది బెదరవదరుగాక నిజేచ్ఛన్.' KP. vi. 301. ములుచదనము muluṭsa-danamu. n. Slightness, meanness. పలుచదనము. 'కులగోత్రములవారి నిలిపి కట్టెలు నీళ్లు మోయించు చుండెను ములుచదనము.' H. ii. 259.

(p. 1105) lucchā luchchhā. [H.] adj. Mean, base. n. A scoundrel, wretch. లుచ్ఛాతనము meanness, baseness.

(p. 1389) hīnamu hīnamu. [Skt.] adj. Bad, low, mean, vile, base. Left, abandoned. తుచ్ఛమైన, నీచమైన, వర్జితమైన, విడువదగిన, రహితమైన, లేని. In compound words it denotes Bereft of, without, destitute or deprived of, free from. హీనవృత్తి a mean occupation. అతడు హీనదశలోనున్నాడు he is in low circumstances. హీనస్వరము a low voice. హీనజాతియైన degraded, outcast. హీనజాతివాడు an outcast. 'హీనప్రజ్ఞుడు.' M. XII. iii. 328. హీనత, హీనత్వము or హైన్యము hīnata. n. Lowness, meanness, baseness. Want, defect, నీచత్వము, అల్పత్వము, లోపము, లేమి. బలహీనత weakness, debility. బుద్ధిహీనత foolishness. 'హీనస్థానమున విభవహీననత నిట్లుండి.' M. XII. iv. 414. 'ఆచారహీనత యతిలోభము.' M. XIII. iv. 305. హీనరాశి hīna-rāṣi. n. The lowest part of a rick or heap. హీనవాది hīna-vādi. n. The loser in an argument or law suit. ఓడినవాడు. వారు హీనవాదులయిరి they came off losers. హీనుడు hīnuḍu. n. A low, mean or base man. (In composition) he who is without, destitute of, or deprived of. అల్పుడు, నీచుడు, రహితుడు. అంగహీనుడు he who is defective in a limb, he who is crippled. వస్త్రహీనుడు he who is without clothes. కులహీనుడు a man of low caste. బుద్ధిహీనుడు he who is without wisdom. రూపహీనుడు he who is devoid of beauty. ధనహీనుడు. a penniless man, a poor man. లజ్జాహీనుడు he who is without shame.

(p. 1393) hainyamu hainyamu. [Skt. from హీనము.] n. Baseness, meanness. Nonentity, non-existence. నీచత్వము, అల్పత్వము, హీనత్వము, హీనత, అభావము, లేమి. 'దారిద్య్రంబున ప్రజ్ఞాహైన్యంబువాటిల్లు ప్రజ్ఞారాహిత్యంబున సత్వక్షీణంబగు.' P. ii. 142.