(p. 43) adaliñcu or అదల్చు adalinṭsu. [Tel.] v. To frighten, menace, rebuke, reprove. బెదిరించు, గద్దించు. 'అర్భకుల్ తనదూడనదలించ హమ్మనివలుద కొమ్ములగ్రుమ్మ.' N. x. 37. అడలుపు or అడల్పు n. Menace, threatening. బెదిరింపు, గద్దింపు.

(p. 81) arimenakuṇḍalu arimena-kuṇḍalu. [Tel.] n. plu. Painted vases used at weddings. పెండ్లిలో పెట్టే బచ్చెనకుండలు, పెండ్లికుండలు.

(p. 362) gahi gahi. [Tel.] n. Scorn, menace, bullying. గహిచేయు guhi-chēyu. n. To browbeat.

(p. 588) dāmenatāḍu dāmena-tāḍu. [Tel.] n. A cord, a tether: a long cord, fastened to a stake or tree at each end, to which cattle are secured by short halters.

(p. 918) bhartsanamu bhartsanamu. [Skt.] n. A threat, menace. బెదిరించడము, బెదిరింపుమాట.

(p. 975) māmena māmena. [Tel.] n. A fragrant root like Sarsaparilla. దూడపాలవేరు. P. i. 703. Ainslie ii. 177. నేలమామెన is another kind. 'మామెనయును నేలమామెనయటిక మామిడి.' H. iv. 14.

(p. 976) māya māya. [Skt.] n. Fraud, trick, deceit, delusion, illusion, diplomacy. Conjuring, ఇంద్రజాలవిద్య. Ignorance, ఆవిద్య. Philosophical illusion, the phenomenal-world, unreality of all worldly existence. This is personified in mythology as Lakshmi, the consort of Vishṇu, she being the immediate and active cause of creation. మాయప్రపంచము the delusive world. 'Vanity' in the theological sense: materiality as distinguished from intellectuality. మాయలాడి a deceitful woman. వనితలు మాయావినోదులైనందున as women are deceivers. M. XIII. ii. 189. మాయాస్వరూపము a fictitious form. మాయగొల్లడు a seeming herdsman, i.e., Krishna, who bore the appearance of a rustic. మాయదారిగా unexpectedly, by stealth or trick, cunningly. మాయకాడు. మాయగాడు, మాయదారి or మాయపోతు a deceiver, మాయావి. మాయాదేవి māyādēvi. n. Nature, regarded as a goddess. మాయాదేవి సుతుడు a name of Buddha. మాయానగరము the place called Haridvara. మాయము māyamu. n. Same as మాయ. Disappearance, అదృశ్యము. adj. Vanished, disappeared. మాయమగు to vanish. ఉంగరము మాయమైపోయినది the ring disappeared. వారు మాయమైపోయిరి they vanished. ఆ పాము మాయమైపోయినది the snake disappeared. ఇది యేమిమాయము this is a strange trick. మాయలాడు māyal-āḍu. n. A rogue. మాయలుచేయుపురుషుడు. మాయావి, మాయి. మాయలమారి or మాయికుడు māyāvi. n. A cheat, a deceiver, a juggler, a conjurer. ఐంద్రజాలికుడు. మాయలుచేయు పురుషుడు. మాయి māyi. n. Concealment. మరుగు. Blackness, నలుపు.

(p. 1022) meṇata menata. [Tel.] n. A twig. మెల్లె. 'మెండుగావసులకు మెణతలల్లించి.' Pal. 460.

(p. 1029) mēna mēna. [Tel.] n. Relationship through a paternal aunt, or a maternal uncle, or through a sister. adj. Connected or related through a maternal uncle or paternal aunt, or through a sister. మేనకోడలు mēna-kōḍalu. n. A niece, the daughter of a man's sister or of a woman's brother. భగినీపుత్రిక తోడబుట్టినదానికూతురు. మేనత్త mēn-atta. n. An aunt, a father's sister, or the wife of a maternal uncle. తండ్రితోడబుట్టినది, మేనమామభార్య. మేనబావ mēna-bāva. n. The son of a father's sister, or of a mother's brother, who is thus called if older than oneself. మేనత్తమేనమామలకొడుకు. మేనమరదలు mēna-maradalu. n. The daughter of a father's sister or of a mother's brother, who is thus called if younger than oneself. మేనత్తమేనమామకూతురు. మేనమరిది mēna-maraidi. n. The son of a father's sister or of a mother's brother, who is thus called if younger than oneself. మేనత్తమేనమామకొడుకు. మేనమరదలు mena-māma. n. A maternal uncle. తల్లితోడబుట్టినవాటు. మేనరికము mēna-rikamu. n. The relationship that exists between a man and his father's sister's or his mother's brother's family, మేనత్తకూతురు మేనమామ కొడుకులుగా నుండడము. మేనల్లుడు mēnalluḍu. n. A nephew, son of a man's sister or of a mother's brother. తోడబుట్టినదానికొడుకు, ఒకతెకు తోడబుట్టినవానికొడుకు. మేనవదినె mēna-vadine. n. The daughter of a father's sister or of a mother's brother, who is thus called if older than oneself. మేనత్తమేనమామలకూతురు.

(p. 1029) mēnaka menaka. [Skt.] n. A goddess (answering to Hebe,) wife of Himalaya and one of the courtezans in heaven. స్వర్వేశ్యాభేదము, హిమవంతునిపత్ని. మేనకాత్మజ mēnak-ātma-ja. n. The daughter of Menaka; an epithet of Parvati. wife of Siva. పార్వతి.

(p. 1230) vaiṣayikamu vaishayikamu. [Skt. from విషయము.] adj. Pertaining to the phenomenal, cognisable by the senses, విషయ సంబంధమైన.

(p. 1248) śāla ṣāla. [Skt.] n. A house, edifice; a hall, room, place. గృహము, సభ, చావడి. అశ్వశాల a stable. ఆయుధశాల an arsenal, an armoury. ముద్రాక్షరశాల a printing office. టంకశాల a mint. యుగశాల a place of sacrifice. See సాల. శాల. n. An avenue or row of trees, a walk or promenade. దోవకు రెండుతట్ల చాల్పుగా పెట్టిన చెట్లు. తోటలో నడవడమునకు చాల్పుగాకట్టినది.

(p. 1390) huṅkariñcu or హుంకారించు hum-kar-inṭsu. [Skt.] v. n. To cry ha! To shout, to yell, to utter a menacing sound. భయంకరముగా హమ్మను. హుంకారము or హుంకృతి hum-kāramu. n. Uttering a menacing sound. Huzzas, roars, hurrahs, warwhoops. గర్జన, భయంకరముగా హుమ్మని అరవడము, విక్రమసూచకశబ్దము. 'ధిక్కారలీలా చమత్కార హుంకారముల్ ఘోరమైమీర.' N. vi. 278. హుంకారపక్షి hum-kāra-pakshi. n. A Sun-bird or honey-bird, తేనెపిట్ట. హుంకారి hum-kāri. n. He who shouts or yells. హుంకారము చేయువాడు. ఘనాహంకార హుంకారులై shouting with pride.