(p. 987) minnu or మిను minnu. [Tel.] n. The sky or heaven, ఆకాశము. (G. మింటి. D. మింటికి Abl. మింట). మింటికెగసి it flew up into the sky. మిన్నున in the sky. మిన్నువిరిగి మీదపడినట్లు as if the skies were falling. Swa. iv. 115. మినుచూలు minu-ṭṣūla. n. Lit. the offspring of the sky, an epithet of applied to the wind, వాయువు. మినుసిగవేలుపు, lit. the sky-tressed god, an epithet of Siva. మిన్నుకొలకు, మిన్నువాక, మిన్వాక or మిన్నేరు minnu-kolaku. n. The heavenly Ganges. ఆకాశగంగ. మిన్నుమన్ను minnu-mannu. n. Heaven and earth, ఆకాశమును భూమియు. The space between heaven and earth, రోదసి. మిన్నువాకతాలుపు minnu-vāka-tālupu. n. An epithet of Siva, as carrying the heavenly Ganges on his head. గంగాధరుడు, శివుడు.