(p. 51) anārādhyuḍu an-ārādhyuḍu. [Skt.] adj. n. Unhonoured. He who is not worshipped. పూజ్యుడుకానివాడు.

(p. 645) nārācamu nārāchamu. [Skt.] n. An iron arrow. అచ్చయినుపబాణము, గంటము. నారాచి nārāchi. n. An instrument to cut gold, బంగారమును నరికే కొరముట్టు, సానము. The balance used by a goldsmith, అగసాలెవాని త్రాసు.

(p. 645) nārāji or నారాజీ Same as నరాజి. (q. v.)

(p. 645) nārāyaṇuḍu nārā-yaṇuḍu. [Skt. నార+అయనుడు.] n. Lit: One who rests on the waters. See-Gen. i. 12. A name of Vishṇu or Brahma. విష్ణువు, బ్రహ్మ. A name applied by the common people to God as distinguished from the gods. నారాయణమూర్తి the same. నారాయణము nārāyaṇamu. n. A part of the Taittriya Upanishad, తైత్తిరీయమునందొన పన్నము. The sacred fig tree. రావిచెట్టు. Prosperity, మంగళము. నారాయణపక్షి nārāyaṇa-pakshi. n. The common heron, Ardex cinerca (F.B.I.) నారాయణి nārāyaṇi. n. The name of a certain goddess. పార్వతి, లక్ష్మి, గంగ. Name of a plant. పిల్లిపీచితె చిట్టు.