(p. 51) anāsa anāsa. [Tel.] n. Ananas sativa or the Pine Apple, Or, Bromelia saliva.

(p. 51) anāsikamu a-nāsikamu. [Skt.] adj. Noseless.

(p. 55) anunāsika anu-nāsika. [Skt.] n. Uttered through the nose. In gram. the letter n.

(p. 103) astināsti asti-nāsti. [Skt.] adj. Doubtful, partly true and partly false. సందేహాస్పదమైన.

(p. 321) koranāsigaṇḍu koranāsi-ganḍu. [Tel.] n. The striped Hyena. Hyaena striaṭa. (F.B.I.)

(p. 631) natamu natamu. [Skt.] adj. Bent, bowed, వంగిన. Crooked, వంకరైన. Deep, లోతైన, నతనాభి a deeply curved navel. పాదవతులయిన who were humbled before his feet. నతనాసికుడు nata-nāsikuḍu. n. A flat nosed man. నతవైరి nata-vairi. n. An enemy who prays for quarter. శరణాగతుడైన శత్రువు. నతి nati. n. A salutation, homage. నమస్కారము, మ్రొక్కు. నతుడు navudu. n. One who is prostrate.

(p. 647) nāsa nāsa. [Skt.] n. The nose. ముక్కు. The lintel, or upper timber of a door. ద్వారము మీది లక్ష్మీకమ్మి, అడ్డకమ్మి. నాసాపుటము or నాసికా nāsāpuṭamu. n. A nostril. ముక్కురంధ్రము. నాసామణి nāsā-maṇi. n. A nose jewel. ముక్కర. A. vi. 179. నాసిక nāsika. n. The nose. The sense of smell, ఘ్రాణము.

(p. 647) nāsīramu nāsīramu. [Skt.] n. The van of an army. అగ్రేసరసైన్యము, ముందర వెళ్లుదండు, సేనాముఖము. Pride, దర్పము. నాసీరుడు nāsīruḍu. n. A leader, a captain. A. vi. 171. సేనాముఖమందు నిలిచినవాడు.

(p. 647) nāsti nāsti. [Skt.] n. Lit: 'It is not.' A cipher, nonenity, nullity. నాస్తికుడు nāstikuḍu. n. One who denies the existence of an after-life, పరలోకము లేదనువాడు. An atheist, a heretic. నాస్తిక్యము or నాస్తికత nāstikyamu. n. Atheism.

(p. 768) punāsa or పునాసలు punāsa. [from Skt. పునర్వసు, the name of a star or constellation.] n. The first crop of the year which consists of grain of an inferior kind, కొర్రలు, బొబ్బర్లు మొదలగు ధాన్యము. ఆము. iv.

(p. 783) pṛtana pṛitamu. [Skt.] n. An army, host. సేన, దండు. పృతనాధిపతి pṛitan-ādhi-pati. n. A commander, a general. M. VII. i. 50. పృతనాషాట్టు pṛitanāshāṭṭu. n. An epithet of Indra.

(p. 1254) śukamu ṣukamu. [Skt.] n. A parrot. చిలుక. శూకనాసము suka-nāsamu. n. A tree, Bignonia indica or Sesbana gṛandiflora, తెల్లఅగిసె, దుండిగము. శుకవాహుడు ṣuka-vāhuḍu. n. Lit. he whose steed is a parrot, an epithet of Manmadha.

(p. 1295) sannāsi Same as సన్యాసి. (q. v.)

(p. 1341) sunāsīruḍu sunāsīruḍu. [Skt.] n. An epithet of the god Indra. ఇంద్రుడు.