(p. 53) anīṃ [from అనీ H.] n. The point or edge. మొన. The bows or front of a ship. ఓడ ముఖము యొక్క చెంపలు.

(p. 53) anīkamu anīkamu. [Skt.] n. Battle. యుద్ధము. Army. సేన.

(p. 53) anīkini anīkini. [Skt.] n. An army, three Chamus or 1/16th of an అక్షౌహిణి. host. సేనదండు.

(p. 53) anīti a-nīti. [Skt.] n. Immorality.

(p. 53) anīpsitamu an-īpsitamu. [Skt.] adj. Not desired.

(p. 55) anupanītuḍu un-upanītuḍu. [Skt.] n. A person who has not undergone the rite of ఉపనయనము.

(p. 61) apatnīkuḍu a-patnīkuḍu. [Skt. from పత్ని.] n. A widower. పెండ్లాము లేనివాడు.

(p. 72) abhyasiñcu abhyasinṭsu. [Skt.] v. a. To excercise, practise, learn, study. అలవాటుచేయు, వాడుకచేయు, నేర్చుకొను. అభ్యసింపజేయు to cause to practise or learn అభ్యసితము abhyasitamu. [Skt.] adj. Practised, exercised, skilled. Learned, expert. అలవాటుపడిన, చెయ్యితిరిగిన, పనుపడిన, నేర్చుకోబడిన. అభ్యసనీయము abhyasanīyamu. n. That can be practised or learned. అభ్యాసము abhyāsamu. n. Practice, exercise, study, use. వాడుక, అలవాటు, అక్షరాభ్యాసము learning the alphabet. అభ్యాసం కూసు విద్య practice makes perfect.

(p. 74) amāni amānī. [H.] Land in charge of a revenue collector on the part of the government, as distinguished from that which is farmed out. అమానీగ్రామములు villages under the immediate care of a collector. ఆముఠా అమానీ అయిన తరువాత after the land was taken into the collector's own charge. ఆశ్రోత్రియమును అమానీదాఖలు చేసుకొన్న తరువాత after the land held on private tenure was taxed. అమానిభూములు Crown lands, lands that are in the hands of a collector on behalf of Government. అమానీబాజీబాబు sundry farms under a Collector's management. పన్ను లేకుండా మేడిపాలు ఇచ్చే భూమి.

(p. 1397) amānī amānī. [H.] n. One' own charge. అ ముఠా అమానీ అయినతరువాత after the land was taken into (the Collector's) own charge.

(p. 86) alaṅghanīyamu a-langhanīyamu. [Skt. from లంఘించు to leap]. adj. Impassable, not to be crossed. దాటగూడని. అలంఘ్యము a-langhyamu. adj. Impassable, not to be crossed. దాటగూడని. అలంఘ్యత a-langhyata. n. Difficulty of access, inaccessibility. అపాధ్యత.

(p. 97) avinītuḍu a-vi-nītuḍu. [Skt.] n. A wicked man. దుష్టుడు, వినయము, లేక, నీతిలేనివాడు.

(p. 97) aviśvasanīyamu a-viṣvasanīyamu. [Skt.] adj. Untrustworthy, dishonest. నమ్మదగవి.

(p. 121) ārādhiñcu ārādhinṭsu. [Skt. lit సంతోషపరుచు.] v. a. To worship, to pray, to adore. మ్రొక్కు ఆరాధకుడు ā-rādha-kuḍu. n. Worshipper. ఆరాధనము ārādhanamu. n. Worship, prayer. ఆరాధితము ārādhitamu. adj. That which is worshipped. ఆరాధనీయము or ఆరాధ్యము ā-rādhanīyamu. adj. Worthy of reverence. ఆరాధ్యుడు ārādhyuḍu. n. His reverence, the venerable, a title given to those Bramins who are of the lingayat caste.

(p. 130) āhavanamu āhavanamu. [Skt.] n. A sacrifice. యజ్ఞము. ఆహవనీయము āhavanīyamu. n. One of the three consecrated fires in the grand Hindu sacrifice. It is lighted from the house-holder's perpetual fire: and is prepared for receiving oblations.