(p. 3) aṅkiṇīlu ankiṇīlu. [Tel.] n. Trappings, ornaments of a saddle. See పట్టాభిరామాయణము.

(p. 4) aṅgadēśamu angadēṣamu. [Skt.] n. An ancient name for the country near the junction of the river Sarayu with the Ganges.

(p. 10) antakuḍu antakuḍu. [Skt.] n. A name of Yama, the god of death. యముడు, మృత్యువు నరాంతకుడు a homicide. శ్లేష్మాంతకము a remedy against phlegm. In compounds like this అంతకము denotes 'anti,' as a remedy against.

(p. 12) antasthalu antasthalu. [Skt.] n. A name given in grammar to the four consonants y,r,l,v,య, ర, ల, వ, which are considered by the Sanskrit Grammarians to be semi-vowels, and 'to be intermediate between vowels and consonants, or because they stand between the consonants and the sibilants in the alphabet.' Wms. అంతస్థమద్గరము in anat. the malleus of the ear.

(p. 15) anthramu or ఆంధ్రము andhramu. [Skt.] n. A Sanscrit name for the Telugu language. తెలుగు. ఆంధ్రదేశము the Telugu country తెలుగుదేశము. 'ఆంధ్రమధుమథనుని.' A pref. 12 'ఆంధ్రజలజాక్షుడిట్టులని యానతిచ్చె.' ib pre. 14.

(p. 13) andagimpu andagimpu. [Tel.] n. Adorning, ornamenting, beauty. సొగసు.

(p. 15) anduvu anduvu. [Skt.] n. A fetter or chain; an ornament for a woman's foot. ఏనుగు సంకిలి. అందె.

(p. 16) amba amba [Skt.] n. Mother; a name of Durga. తల్లి, పార్వతి. అంబాత్రయము = జ్ఞానాంబ, భ్రమరాంబ, మాకాంబ.

(p. 17) ambika àmbika. [Skt.] n. A name of Parvati, wife of Siva. పార్వతి. Also, తల్లి, ధృతరాష్ట్రుని తల్లి.

(p. 1396) akṣaya a-kshaya. [Skt.] n. The name of a Telugu year.

(p. 21) akṣaramu aksharamu. [Skt. lit Eternal. imperishable.] n. A letter, a single syllable, a character of the alphabet, hand writing. A single syllable, whether of one letter or more. Thus the word సంస్కృతం Sam-skru-tam is termed a word of three letters. ఏకాక్షరము a monosyllable. సంయుక్తాక్షరము two or more letters united in one syllable, as స్త్రీ wherein four letters are united. త్య్రక్షరి try-ak-shari; the sacred or mystic syllable (ఓం AUM, or O'M a name of the Deity) that contains three letters. అక్షరజ్ఞుడు a man of letters. అక్షరాభ్యాసము beginning to learn the alphabet or the first principles of a language; మంత్రాక్షరము a cypher of syllable used in magic. ఇది ఆయన అక్షరము కాదు this is not his handwriting. నీవద్ద అప్పుగా తీసుకొన్న రూ 300 అక్షరాల మున్నూరు రూపాయీలు i.e., 'Rs. 300 (three hundred Rupees.)' here the same sum is denoted in writing as well as in figures. వాడు నిరక్షరకుక్షి he is an illiterate man. వానికి నోట్లో అక్షరాలు లేచియున్నవి his mouth is inflammed. అక్షరవిన్యాసము, the array of letters, writing.

(p. 22) agaḍu or అగుడు agadu. [Tel.] n. Ill fame, bad name, clamour, disturbance. నింద, అపవాదము, రచ్చ, రట్టు, అల్లరి. దాన్ని అగుడుపెట్టకు you must not blab of this. అగుడుసేయనటంచు నానబెట్టినగాని.' N. 7. 154. అగడుపడు v. To be blamed; to be confused. నిందపడు, తొట్రుపడు. బెగడువలదనుచుబెట్టిద మగునెవ్వగ నగడుపడుచు నాడుపడుచులే పగవారికి వలదననా పగవారికి నేలయొసగె పద్మజుడనుచున్. Vasu. vi.

(p. 35) aḍavi aḍavi. [Tel. from Skt. అటవి.] n. A forest, wilderness. కాననము. adj. Wild, of the forest, or desert. వవసంబంధమైన. (All wild species of plants or animals are distinguished by prefixing అడవి to their names. e. g., అడవికంద, అడవికాకర, అడవికోడి, అడవిచెరుకు, అడవిపంది, అడవిమామిడి, అడవిమేక, &c.) అడవి అవిసె aḍavi-avise [Tel.] n. A tree, the Bauhinia parviflora. అడవి ఆముదపుచెట్టు aḍaviAmudapu-cheṭṭu. [Tel.] n. A shrub, the Jatropha curcas. కొండాముదపుచెట్టు. అడవి కుక్క aḍavi-kukka. [Tel.] n. The wild dog. అడవి కోడి aḍavi-kōḍi. [Tel.] n. The jungle fowl. అడవిచిక్కుడు aḍavi-chikkuḍu. [Tel.] n. A kind of beans which grow wild. Dolichos tetraspermus. అడవినెల్లికూరచెట్టు aḍavi-nellikūra-cheṭṭu. [Tel.] n. A shrub, croton repandum. అడవిటిర aḍāvi-bīra. [Tel.] n. A plant, a sort of Ghosha with white flowers. అడవిమల్లె aḍavi-malle. [Tel.] n. Jasminum auguzti-folium. అడవిమునగ aḍavi-munaga. [Tel.] n. A plant, Hedysarum sennoides. అడవి మొల్ల aḍavi-molla. [Tel.] n. A sort of jasmine (Jasminum auriculatum.) Globe amaranth.

(p. 45) adharvaṇakārika adharvaṇa-kārika. [Skt.] n. The name of a certain grammatical treatise written in Sanscrit, regarding Telugu, of which only some fragment remain.

(p. 47) adhōkṣajuḍu adhōkshajuḍu. [Skt.] n. A name of Vishnu.