(p. 106) ākatāya ākatāya. [Tel.] n. A rascal, a rogue, a wretch. A naughty boy. తుంట ఆకతాయతనము rascality or naughtiness. తుంటరితనము.

(p. 389) golli golli [Tel.] n. Fun, naughtiness. కొంటెతనము nonsense. Pudendum muliebre. Reeve 580.+కాయ, అనగా యోనిలింగము. Vilap. ii. 61.

(p. 536) tuṇṭa tunṭa. [Tel.] n. A bit, piece, fragment, splinter. తునక. A staff or cudgel, A spar or rafter. A sugarcane: చెరకు. ఇనపకట్లతుంట an iron-bound cudgel. మూలతుంటతీరులు short rafters at the corners of a roof. తుంటవిలుకాడు Manmadha, whose bow is made of the sugar cane. తుంటనరికిన చిరువేరు Dye-root cut off from the plant. adj. Wicked, naughty, mischievous. తుంటతనము tunṭatanamu. n. Wickedness, mischievousness, naughtiness. తుంటరి tunṭari. (తుంట+అరి.) n. A wicked person. దుష్టుడు.

(p. 858) baṇḍa banḍa. [Tel.] n. A rock, a block or slab of stone. రాయి, వెడల్పురాయి. A short pounder or pestle without a ferrule, పొన్నులేని రోకలి, పొట్టిరోకలి. A much used block, a worn out stone. అరిగినది. (Meta-phorically), a block head, an obstinate, stubborn man. adj. Shameless, importunate. Mischievous, naughty, wicked, obscene, indecent, ఆకతాయి. బండాట banḍāṭa. (బండ+ఆట.) n. Mischief, naughtiness, ఆకతాయితనము. బండవ్యాజ్యము a litigious case. బండడు, బండ or బండగుడు banḍaḍu. n. A dullard, a mischievous person, a stupid man. బండవాడు banḍavāḍu. n. A class of beggars, who go with a stone in their hands with which they threaten to beat out their brains unless relieved, రాయియెత్తుకొని వచ్చి అడుగుకొనేవాడు.