(p. 96) avācyamu a-vāchyamu. [Skt.] adj. Un-utterable, not fit to be uttered, obscene. అనరాని, ఆడరాని, ఉచ్చరింపగూడని, బండైన, బూతు అయిన.

(p. 527) tiṭṭu tiṭṭu. [Tel.] v. a. To abuse, rate, scold, rail at, curse. To use obscene language. To express anger: to blame, to condemn. శపించు, నిందించు. n. Abuse, scolding, violent language, a violent rebuke, an abusive or obscene expression. నెయ్యంపుతిట్టు a friendly scolding. Blame, censure నింద. తిట్టుపడు to incur blame or censure నిందింపబడు. తిట్టుపాటు tiṭṭu-pāṭu. n. Blame or censure. నింద. తిట్టుపోతు tiṭṭu-pōtu. n. A scold, a woman who uses obscene language.

(p. 858) baṇḍa banḍa. [Tel.] n. A rock, a block or slab of stone. రాయి, వెడల్పురాయి. A short pounder or pestle without a ferrule, పొన్నులేని రోకలి, పొట్టిరోకలి. A much used block, a worn out stone. అరిగినది. (Meta-phorically), a block head, an obstinate, stubborn man. adj. Shameless, importunate. Mischievous, naughty, wicked, obscene, indecent, ఆకతాయి. బండాట banḍāṭa. (బండ+ఆట.) n. Mischief, naughtiness, ఆకతాయితనము. బండవ్యాజ్యము a litigious case. బండడు, బండ or బండగుడు banḍaḍu. n. A dullard, a mischievous person, a stupid man. బండవాడు banḍavāḍu. n. A class of beggars, who go with a stone in their hands with which they threaten to beat out their brains unless relieved, రాయియెత్తుకొని వచ్చి అడుగుకొనేవాడు.

(p. 859) baṇḍu banḍu. [Tel.] adj. Indecent, uncouth, obscene, gross. బండుతిట్టు coarse abuse. బండుకూతలు or బండుబూతు gross language, ఆకతాయిమాటలు.

(p. 894) būtu būtu. [Tel.] n. Foul language, obscenity; slang: nonsense, పలువతిట్టు, పలువమాట. A flatterer, బట్టువాడు. బూతాటము the act of using foul language బూతులాడుట.