(p. 51) anācāramu an-āchāramu. [Skt.] n. Improper conduct, Impurity. దుర్నడత, అశుచి. అనాచరణము an-acharaṇamu [Skt.] n. Non-observance.

(p. 58) anuṣṭhānamu anushṭhānamu, [Skt.] n. An observance, practice. ఆచారము, నడవడి. అనుష్ఠానక్రమము the order of observing the religious ceremonies. అనుష్ఠించు v. a. To make, do, observe, celebrate. చేయు, ఆచరించు. అనుష్ఠితము anushṭhitamu. [Skt.] adj. Observed, practised (as a religious observance.)

(p. 110) ācariñcu ācharinṭsu. [Skt.] v. a. To practise, to observe, to be used to, to do habitually. To put in practice (the precepts of religion), to perform (bathing, &c.) To celebrate (a religious festival.) ఆచరణము ācharaṇamu. n. Doing, performing. ఆచారము, నడత. ఆచారము ācharamu. n. Practice, custom. Rule, fashion, mode, a course of conduct, institute or observance, Religious observance. మతాచారముచొప్పున according to the principles of the creed. ఆచారి āchari. n. A caste title borne by the Vaishnavite Brahmins, the men of the blacksmith and goldsmith castes. సదాచారి a man of good principles. ఆచార్యత్వము āchāryatvamu. n. The office of a priest. ఆచార్యుడు āchāryuḍu. n. A teacher. A priest: a spiritual guide or preceptor: one who invests the student with the sacrificial thread and instructs him in the mysteries of the religion.

(p. 260) kalpamu kalpamu. [Skt.] n. An age. A religious rule. A code or description of religious rites. A legend or pious tale. Thus; వరలక్ష్మీవ్రతకల్పము the legend or book regarding this observance బ్రహ్మకల్పము an age of Brahma equal to many millions of years. A series of publications as of a journal; as ప్రథమకల్పము first series, ద్వితీయకల్పము second series, &c. adj. That which equivalent to or that which is almost the same as. సమానమైనది. A word (like ish, in blackish, whitish) denoting similarity. ద్వీపకల్పము a peninsula. కరకల్పము like a hand. తటిత్కల్పమైన resembling lighting కల్పాంతము kalp-āntamu. n. The destruction of the world. The end of time. ప్రళయము. A Brahma's day. బ్రహ్మదినము. కల్పుడు kalpuṭn. One who is similar to, or equal to. విద్వత్కల్పుడు almost a scholar. అగ్నికల్పుడు he who is similar (in excellence) to the god of fire. M. XIII. ii. 332.

(p. 299) kulamu kulamu. [Skt.] n. A caste, class or tribe తెగ. A genus or tribe of animals జాతి. Family. People. Rank. వంశము. బాలికాకులము girls (generically considered.) కులక్రమాగతము hereditary. కులకము kulakamu. n. Protraction of the government of the verb through several connected stanzas, contrary to the practice of closing the sense with each verse. ఒక క్రియతో ముగియు పద్యముల సమూహము. కులకాంత kula-kānta. n. An honourable wife. కులకాయకము kula-kāyakamu. n. The trade of one's caste: one's family business. కులజుడు kulajuḍu n. One of good caste or honourable descent. కులధర్మము kulaṭa. n. An adulteress జరస్త్రీ. కులధర్మము kula-dharmamu. n. A practice or observance peculiar to a tribe or family; duty peculiar to a caste or race. A caste rule. కులపర్వతము. kula-paravatamu. n. One of the principal mountains, which are మహేంద్రము, మలయము, సహ్యము, శుక్తిమంతము, గంధమాదనము, వింధ్యము, పారియాత్రము. ప్రధానపర్వతము. కులపాలిక kula-pālika. n. A girl given away in marriage by her parents తల్లిదండ్రులచేనిచ్చి పెండ్లిచేయబడినస్త్రీ. కులవతి or కులస్థురాలు kula-vati. n. A woman of one's own caste. ఆమె నా కులవతికాదు she is not of my caste. కులవిద్య kula-vidya. n. The science or knowledge peculiar to one's caste. కులసతి, కులస్త్రీ kula-sati. n. An honourable wife. కులస్థుడు kulaṣthuḍu. n. A man of the same caste. పదిమంది కులస్థులు neighbours, people of one's caste. కులస్థురాలు a woman of one's own caste. కులహీనుడు kula-hīnuḍu. n. An outcaste. కులాచారము kulā-chāramu. n. The proper duty or profession of a caste or family.

(p. 300) kuśamu kuṣamu. [Skt.] n. A sort of grass which is used in many solemn and religious observances by the Brahmins: hence called sacrificial grass. Poa Cynosuroides. దర్బ. Plu. కుశలు. కుశాగ్రబుద్ది a wit as sharp as the point of a blade of grass.

(p. 406) carya charya. [Skt. చర్ = to move.] n. An act, a deed, conduct, mode, rite, fashion. Perseverance in religious austerities; due and regular observance of all rites or customs దినచర్య.

(p. 407) cāndrāyaṇamu chāndr-āyaṇamu. [Skt.] n. A religious or expiatory observance regulated by the moon's age. It consists in diminishing the daily consumption of food every day by one mouthful for the dark half of the month and increasing it in like manner during the light half. Expiatory ceremonies performed by the whole city or kingdom in atonement for some heinous sin the consequences of which affect the people.

(p. 655) niyamamu niyamamu. [Skt.] n. A principle, rule, precept. An engagement. 'The restriction of a rule to particular cases.' (Colebr.) That which is invariable. Any religious observance. Certainty. The inevitable result of an act. Taking pains నిశ్చయబుద్ధి, ప్రతిజ్ఞ, ఏర్పాటు, కట్టు. నియమముగా fixedly, statedly. నియమించు niyaminṭsu. v. a. To appoint, direct, order, ఆజ్ఞాపించు. నియమించుకొను niya-minṭsu-konu. v. a. To agree on, contract for, engage for, determine, decree, undertake, నియమితము niyamitamu. adj. Commanded, ordered, నియమింపబడిన. నియామకము niyāmakamu. n. Certainity, an arrangement. నియామకుడు niyāma-kuḍu. n. A director, a pilot or steers-man. నియమించేవాడు.

(p. 664) niṣēvaṇamu nishēvaṇamu. [Skt.] n. Service, observance, practice, adhering to rule, సేవించడము.

(p. 713) paramānu para-mānu. [Tel.] n. The frame or upper part of a carriage కట్టెబండిమీది పరుపుమ్రాను. A level surface, చదును. [Skt.] n. Heaven, మోక్షము. adj. Other, అన్యము. Excellent, శ్రేష్ఠము. పరముపడు paramu-paḍu. v. n. To fast, as a vow or religious observance. అనశనవ్రతమాచరించు.

(p. 1238) vratamu vratamu. [Skt.] n. A religious vow, a self imposed task, a religious observance or obligation. ధర్మసాధనోపవాసాది పుణ్యకర్మము. వ్రతము చేయు or వ్రతమును అనుష్ఠించు to observe a vow. ఏకపత్నీవ్రతము conjugal fidelity. శాకవ్రతము abstaining from certain food on special occasions. ఏకాదశీవ్రతము the observance of a religious fast on the eleventh day of either lunar fortnight. వ్రతకల్పము vrata-kalpamu. n. A treatise on vows. మోములు మొదలైన వ్రతములవిధి. వ్రతి or వ్రతస్థుడు vrati. n. One who makes or performs vows, a votary, వ్రతములు ఆచరించువాడు. One who offers a sacrifice, యజ్ఞముచేయువాడు.

(p. 1264) śrautamu ṣrautamu. [Skt.] adj. Of or belonging to the Vedas. వేదసమ్మతమైన. వేదమందు విధింపబడిన, వేదోక్తమైన. n. Any observance by the Vedas. A treatise detailing and explaining certain observances. శ్రుతివిహిత ధర్మాది, వేదచోదితమైన కర్మప్రతి పాదక గ్రంథము.