(p. 209) oḍḍāramu oḍḍāramu. [Tel.] n. Obstinacy, jealousy, dislike ద్వేషము. Opposition ప్రతిఘటించుట, మారొడ్డుట. ఒడ్డారమైన obstinate. ఒడ్డారించు oḍḍārinṭsu. v. t. To dislike. To oppose, combat ప్రతిఘటించు.

(p. 244) kapi kapi. [Skt.] n. A monkey. కోతి. కపిధ్వజుడు a title of Arjuna. కపిముష్టిన్యాయము a monkey-like grasp, obstinacy, pertinacity. (This alludes to a mode of catching a monkey, by putting grain into a cocoanut with a hole large enough to admit the monkey's hand: he thrusts it in, and after grasping the grain, his fist is caught in the hole: he obstinately refuses to let the grain go, and thus is secured.)

(p. 353) gaḍusu gaḍusu. [Tel.] adj. Hard, difficult. Cruel, reckless, unfeeling, inflexible. Firm, steadfast. Pertinacious, stubborn, intractable, obstinate, bluff, freespoken, bold, sharp, stout. అసాధ్యము. కఠినము, ప్రౌఢ గడుసునేల hard ground. కుత్సితమైన. గడుసుడిక్కలు stout calves of legs. గడుసువాన a sharp shower of rain. గడుసు n. Hardness, determination. Shrewdness, bluffness. కాఠిన్యము, ధైర్యము. గడుసరి gaḍusari. n. A stubborn man, an unfeeling man, a bold man అసాధ్యుడు, కఠినుడు, ధైర్యముగలవాడు. గడుసరితనము gaḍusari-tanamu. n. Stubborness, unfeeling conduct. గడుసుపడు gaḍusu-paḍu. v. n. To become bold. ధీరుడగు.

(p. 403) caṇḍi chanḍi. [Skt.] n. Lit: The 'terrible.' A name of the goddess Kāli. A perverse obstinate woman. adj. Horrible. చండించు chanḍinṭsu. v. n. To get very angry. మిక్కిలి కోపించు. చండిక chanḍika. n. A virago, a fury. కోపముగలస్త్రీ. A name of the goddess Durga. పార్వతీదేవి. చండిమ chanḍima. n. Sharpness. వాడిమి.

(p. 438) caṇḍi ṭsanḍi. [from Skt. చండి.] n. A name of Pārvati పార్వతి. A stubborn man మూర్ఖపుపట్టుగలవాడు. A cruel man క్రూరుడు. చండితనము ṭsanḍi-tanamu. n. Stubborness, obstinacy. చండిపోతు ṭsanḍipōtu. n. A wretch, an obstinate man. HD. ii. 1498.

(p. 858) baṇḍa banḍa. [Tel.] n. A rock, a block or slab of stone. రాయి, వెడల్పురాయి. A short pounder or pestle without a ferrule, పొన్నులేని రోకలి, పొట్టిరోకలి. A much used block, a worn out stone. అరిగినది. (Meta-phorically), a block head, an obstinate, stubborn man. adj. Shameless, importunate. Mischievous, naughty, wicked, obscene, indecent, ఆకతాయి. బండాట banḍāṭa. (బండ+ఆట.) n. Mischief, naughtiness, ఆకతాయితనము. బండవ్యాజ్యము a litigious case. బండడు, బండ or బండగుడు banḍaḍu. n. A dullard, a mischievous person, a stupid man. బండవాడు banḍavāḍu. n. A class of beggars, who go with a stone in their hands with which they threaten to beat out their brains unless relieved, రాయియెత్తుకొని వచ్చి అడుగుకొనేవాడు.

(p. 962) mallakuḍu mallakuḍu. [Tel.] n. An obstinate man, a forward man. కఠినుడు, గడుసరి. 'క తల్లికిదండ్రికిసుతులకు నెల్లవిధంబులనువలయు హితములు చెప్పన్, మల్లకుడు గాకకర్జము సల్లాపముగాకజూచి సౌజన్యమునన్.' భార. ఆను. iv.

(p. 1012) muṣkaramu mushkaramu. [Skt.] n. Obstinacy, persistency. మూర్ఖత. adj. Hard, obstinate, severe, of a sullen saturnine disposition, మూర్కమైన. ముష్కరి or ముష్కరుడు mushkari. n. An obstinate, stubborn man, a ruffian, a violent man.మూర్ఖతగలవాడు, వెర్రిపట్టుగలవాడు, కుటిలుడు.

(p. 1017) mūrkhamu murkhamu. [Skt.] adj. Irrational, brutish, senseless, stupid, stubborn, obstinate, అవివేకమైన, పిచ్చిపట్టుగల. మూర్ఖత or ముర్ఖత్వము mūkhata. n. Stubbornness, stupidity, senselessness. అవివేకము, పిచ్చిపట్టు. మూర్ఖుడు or మూర్ఖు murkhuḍu. n. A fool, an obstinate block head. అవివేకి.

(p. 1034) moṇḍi moḍi. [Tel.] adj. Maimed, crippled, defective, imperfect. చేతులు కాళ్లు తెగిన, అంగహీనమైన. Bare; lopped. Blunt. blunted, మొక్కపోయిన. Stubborn, obstinate, perverse, pertinacious, impertinent, incorrigible, unmanageable, ungovernable, refractory, unruly, మూర్ఖమైన. మొండిమాటలు stubborn or rude language. మొండిపిల్లకాయ an obstinate or refractory boy. మొండిగోడలు bare walls. మొండిగంటము a blunt stylus. మొండి చెయి a maimed hand. మొండిచేతులు bare hands, i.e., hands without any ornament. మొండితోక a docked tail. మొండిమెడ a bare neck, i.e., without any necklace. వానిది మొండిప్రాణము he is tenacious of life. మొండికట్టె or మొండరి monḍi-katṭe. n. A stubborn wretch. మూర్ఖుడు. మొండిచేయి, మొండాడు or మొండాటలాడు monḍi-chēyu. v. n. To be unruly; to oppose. ఆ గుర్రము మొండిచేస్తున్నది the horse is stubborn. మొండితనము monḍi-tanamu. n. Stubbornness, obstinacy. మూర్ఖత్వము. మొండిపారిన monḍi-pārina. adj. Callous. కాయకాచిన. మొండిపురుగు monḍi-purugu. n. The 'stumpy' snake, or Amphisbœna, which looks as if the tail was lopped off. మొండు Another form of మొండి. మొండెము or మొండియము monḍemu. n. A stump. The trunk of a body after the head is lopped off. శిరస్సులేని శరీరము, కజంధము. A fragment, a limb lopped off, a separated member, ఖండము. మొండెపుగాము monḍepu-gāmu. n. An epithet of Rāhu. రాహువు.

(p. 1034) mokka mokka. [Tel. short for మొలక from మొలచు.] n. A germ, shoot, young plant. నారు, చిన్నచెట్టు. Bluntness, disgrace. నాడిమిలేమి, భంగము. A stup of wood. చెట్టు నరకగా మిగిలినమోడు. మొక్కనగవు a budding smile, a slight laugh. 'గ్రక్కునంబొడము మొక్కనగవుల మోముదమ్ములకు వేరొక్కవింత.' A. iv. 45. మొక్కపైరు young corn. మొక్కకట్టు to transplant. వాణ్ని మొక్కపరచినారు they disgraced him. మొక్కచెడు mokka-cheḍu. v. n. To be disappointed or disgraced, భంగపడు, అవమానపడు. మొక్కచెడి వచ్చినాడు he returned home disgraced. మొక్కచెరుచు mokka-cheruṭsu. v. a. To disgrace, disappoint. భంగపరుచు. మొక్కచేయు mokka-chēyu. v. a. To blunt. పదునుచెరుచు. మొక్క౛ొన్న mokka-ḍzonna. n. Maize, Indian corn, a large species of the Great Millet. Rox. i. 263. మొక్కడి or మొక్కడీదు mokkaḍi. n. An obstinate man. ముష్కరుడు. An elephant without tusks. కొమ్ములు లేనియేనుగు. మొక్కడు mokkaḍu. n. A form or determined man, a strong man. బతిష్ఠుడు, బలిసినవాడు. మొక్కడుగు mokk-aḍugu. n. The stumps of corn which yield a second crop. మొక్కపడు mokka-paḍu. v. n. To be disgraced. మొక్కపరుచు, మొక్కచెరుచు or మొక్కపుచ్చు mokka-paruṭsu. v. a. To disappoint, disgrace. భంగపరచు, అవమానముచేయు. మొక్కపోవు or మొక్కలుపోవు mokka-pōvu. v. n. To become blunt, వాడిచెడు. To be disgraced, to be disappointed, భంగపడు. మొక్కమామిడి mokka-māmiḍi. n. The Cashew nut, జీడిమామిడి.

(p. 1035) mokkalamu or మొక్కలితనము mokkalamu. [from Skt.ముష్కరము.] n. Obstinacy, stubbornness, ముష్కరత్వము. Bravery, courage, valor, heroism, శౌర్యము, ధైర్యము. Spiritedness, enthusiasm, joy, ఉత్సాహము. మొక్కలములు stubborn language. adj. Stubborn, obstinate, ముష్కరమైన. Irresistible, అప్రతిహతము. 'ఎక్కడిధర్మరహస్యం బెక్కడి చుట్టరికమింక నేటివినయముల్ మొక్కలపుశత్రుడొంటిం జిక్కిన జంపురయె నీతి సిరులు వలసినన్.' Vish. viii. 446. 'చ ననుగనియొండుసత్వముమనంబున బెగ్గిలిడాయునప్పుడి. మ్మనివరుడిట్లపోలెగృప మొక్కలమై శునకంబుగాగజేయునో.' M. XII. iii. 100. కృపమొక్కలమై, అనగా దయావిహీనుడై. మొక్కలి or మొక్కలిక mokkali. n. The flash or sparkle in a ruby. కెంపులోని అధికకాంతి. మొక్కలి, మొక్కలికాడు, మొక్కలీడు or మొక్కలుడు n. An obstinate man. ముష్కరి, మూర్ఖుడు. A guard, a sentry, కావలివాడు. A hero, a courageous man, శూరుడు, కోపగాడు. 'సీ మంత్రివిద్వేషంబు మాన్యపరభవంబును ప్రజాపీడనంబులునుగలగి, మొక్కలీడుగుటయు ముచ్చలిమంత్రులా, తని బాపియతనినందనునిరాజ్య.' M. XIV. i. 23.

(p. 1035) mogaḍu mogaḍu. [Tel.] adj. Stubborn, obstinate. ముష్కరమైన, మొండి. 'అనినచిలుకయు కలికినీవెపుడుమంచి, మొగడు సాహసమెరిగి నీమగడువేగ, నన్నుకనుగీతివచ్చి క్షణంబులోన నీతెగువమాన్పె నేయనగృష్ణుడపుడు.' N. ix. 359.

(p. 1040) moppe or మొప్పియ moppe. [Tel.] n. An idiot, a head-strong, obstinate fool. మూర్ఖుడు, మూర్ఖురాలు. మొప్పెకుమూరెడు నోరు a fool has a mouth a cubit wide. adj. Stiff, బండయైన. 'మొప్పెశరీరము.' భల్లా. iv. మొప్పెతనము moppe-tanamu. n. Idiocy, stubbornness, pertness. శాంఠ్యము, మూర్ఖత్వము.

(p. 1040) moraku or మొరకుడు moraku. [from Skt. మూర్ఖ.] n. An idiot, a blockhead, an obstinate fool. మూర్ఖుడు, మూర్ఖస్త్రీ, మోటువాడు, జడుడు. 'మొరకులగుటప్రతాప భాషణంబులకు వెరవరు.' M. V. iii. 233. adj. Stubborn, brutish. Too hard to bite, కఠినమైన, పరుషమైన, కొరికితే గరగరమనియుండక కఠినముగా నుండే, మూర్ఖమైన, మొండి.' మొరకుగరుకును గారాకు, గాకుండజూచి.' BD. iii. 1388. మొరకుతనము moraku-tanamu. n. Stubbornness. మూర్ఖత్వము. Anger, rage, కినుక. మొరక moraka. n. Harm, mischief, damage, defect, deficiency. వెలితి. న్యూనత. adj. Defective. న్యూనము. మొరకడము morakaḍamu. n. Wickedness, mischief. దౌష్ట్యము.