(p. 5) aṅgamola anga-mola. [Tel.] n. Nakedness. దిసమొల, అంగమొలతో ఉన్న naked.

(p. 17) ambāṇapukāya ambāṇapu-kāyd. [Tel.] n. A tree, Averrhoa Carambola; commonly called Kamrak or Bilimbi, A green sour fruit with five sides.

(p. 26) agni agni. [Skt. Lat. ignis.] n. Fire.జఠరాగ్ని the gastric juice, the digestive power. ఆగ్నేయమూల the south-east point. అగ్నిష్టోమము a sacrifice to the god of fire. అగ్నిపురము the pudendum muliebre. శోకాగ్ని mental anguish. చింతాగ్ని corroding care. అగ్నివైద్యము the use of a cautery. అగ్నిగుండము a fire-pit. అగ్నింధనము kindling or feeding the fire. అగ్నికణము a spark of fire. అగ్ని కార్యము kindling or feeding the sacrificial fire with oblations of liquid butter. అగ్నికాష్టము Agallochum అగరుగంధపు చెక్క అగ్నిక్రియ funeral riter or other religious acts performed by means of fire. అగ్నిజిహ్వ a tongue or flame of fire. అగ్నిజ్వాల a flame of fire. త్రేతాగ్నులు the three sacred fires called గార్హపత్యము, అహవనీయము and దాక్షిణము అగ్నినక్షత్రము the Pleiades. అగ్నిపరీక్ష ordeal by fire. అగ్నిపర్వతము a volcano. అగ్నిప్రవేశము entering the fire, self-immolation by means of fire. అగ్నిబాణము an arrow of fire, a rocket. అగ్నిమంధనము production of fire by friction. అగ్నిమయము fiery. అగ్ని మాంద్యము indigestion, dyspepsia. అగ్నిరాశి a heap of fire. అగ్నివర్ణము the colour of fire. అగ్ని సంస్కారము the consecration of fire, the performance of any rite by means of fire. అగ్నిసాక్షికముగా in the presence of fire as witness. అగ్న్యాస్త్రము fire thrown as a rocket. అగ్నియుత్పాతము a fiery portent, meteor. అగ్నిమండలము a large caterpillar that destroys crops and whose touch is supposed to occasion inflammation. అగ్ని మాత n. The plant called Ceylon lead-wort. Plumbago Ẕelanica. చిత్రమూలము. అగ్నివేండపాకు ammannia baccifera or blistering Ammannia (Watts) అగ్ని శిఖ. a flame of fire. Also a plant (Gloriosa superba) తరిగొర్రెచెట్టు, కుంకుమపువ్వు చెట్టు the Saf-flower plant. అగ్నిహోత్రము fire. అగ్నిహోత్రుడు the god of fire. అగ్నిహోత్రాలు కాల్చుచున్నాడు or చేయుచున్నాడు colloquial for 'he is smoking.'

(p. 44) adda adda. [from Skt. అర్థ] adj. Half. సగము. అద్దగోడ. a wall that serves as a screen. అర్థరూపాయి a half rupee. అద్దమణుగు a half maund. అద్దపావులా a two anna piece. అద్దమరేయి addama-rēyi. n. Midnight. అర్ధరాత్రము, నిశీధి 'అద్ద మరేయద్దాసరి.' A. vi. 10. In revenue phrase, అద్ద means an incomplete heap. Also, a stamp or seal. వట్టిముద్ర. అద్దలవాడు he who stamps or marks the salt heaps. A marker or stamper. Also, a salt manufacturer. ముద్ర మనిషి, ఉప్పు చేసేవాడు. అద్ద n. A dry measure, half of a 'sola.' A small heap of straw not yet thrashed. అర్థసోల, నూర్చకుండా వేసిన చిన్న కుప్ప.

(p. 48) adhvaramu adhvaramu. [Skt.] A sacrifice. యజ్ఞము. 'అధ్వరవైకల్య మరయుచుంచు బ్రహ్మరాక్షసకోటి.' భాస్క: రామా: బాల: 99. అధ్వర్యుడు n. A Bramin versed in the Yajur Veda; యజుర్వేదవేత్త; the officiating priest at a sacrifice whose duty it is to measure the ground, build the altar, prepare the sacrificial vessels, fetch wood and water, light the fire, bring and immolate the animal. For a description of the sacrifice, vide భాస్కరామా. బాల 114. అధ్వర్యవేదము = యజుర్వేదము.

(p. 48) adhvānamu adhvānamu. [Skt.] n. Desolation, waste, ruin. పాడు. ఆ రూకలను అధ్వానములో వేసినాడు he wasted the money. అధ్వానముచేయు to ruin, lay waste. అధ్వానమగు to turn to nothing, to become waste. అధ్వానమైన చోటు a waste place. అధ్వానమైన పుస్తకము a bad book, a perplexing book. అరవము అధ్వారము Tamil is a perplexing language. అధ్వానపు అడవి a pathless forest. అధ్వానపుబయలు an open waste. అధ్వానపు జ్వరము a wasting fever. అధ్వానపువాన a troublesome shower; annoying rain.

(p. 85) aryamuḍu aryamuḍu. [Skt.] n. The sun. సూర్యుడు. అర్యమకులము the solar race.

(p. 86) alaṅkariñcu alankarinṭsu. [Skt.] v. a. To adorn, embellish. సింగారించు. అలంకరణము alankaraṇamu. [Skt.] Act of adorning; decoration. అలంకారము alankāramu. n. Ornament, adornment. A jewel. In Rhetoric, a rhetorical figure. భూషణము, శృంగారము. అలంకారశాస్త్రము Rhetoric. వాడు వట్టి అలంకార విద్యార్థి he is a sham student, he has merely a veneer of scholarship. అలంకారహీనమైన unadorned. అలంకృతము alankṛitamu. adj. Adorned, ornamented, embellished. శృంగారింపబడిన. అలంకృతుడు alankṛituḍu. n. He who is adorned.

(p. 88) alarkamu or అలర్కపత్రము alarkamu. [Skt.] n. A shrub, the three-lobed night-shade. Solanum trilobatum. ముండ్లముపై. ముళ్లయుచ్చిత చెట్టు, తెల్ల జిల్లేడు.

(p. 94) avapathyamu ava-pathyamu. [Skt.] n. Violation of prescribed regimen. Error in diet. అపథ్యము.

(p. 96) avāntaramu avāntaramu. [Skt.] adj. Included, subordinate. అంతర్భూతమైన, లోని, కింది. అవాంతరదశ a minor distinction: a species, a subdivision of a general term. అవాంతరశ్లోకము a spurious verse: an interpolation. అవాంతరకథ an episode. అవాంతరముగా unexpectedly.

(p. 115) ānavāṭipolamu ānavāṭi-polamu. [Tel.] n. Disputed land: a field the boundary line of which is questioned. కరకసాపొలము.

(p. 128) āśvāsamu or ఆశ్వాసనము āṣvāsamu. [Skt. lit taking breath or rest.] n. A chapter or section; a canto. Consolation. ఊరట. ఆశ్వాసించు āṣvāsinṭsu. v. n. To console, to comfort. ఊరడించు.

(p. 133) impu or ఇంబు impu. [Tel.] n. Fulness, satisfaction, ease, Fondness, liking. 'కండ్ల కింపైతే కడుపుకింపు' that which pleases the eye pleases the appetite. ఇంపైన pleasing, comfortable. ఇంపితము impitamu. [ఇంపు+ఇతము] adj. Pleasant. ఇంపైన. ఇంపుగా or ఇంపెసలార Finely, sweetly, nobly. Suitably, pleasantly. ఇంపొలయు im-polayu. [ఇంపు+ఒలయు] v. n. To suit, to be pleasing.

(p. 149) ukku ukku. [Tel.] n. Steel. Strength, courage, pride, vigour, potency. అయస్సారము, బలము, శౌర్యము. Steadiness. స్థైర్యము. తెలగ ఉక్కు. A very tough sort of steel. R. v. 197. ఉక్కు తీగె ukku-tīge. n. Steel wire. ఉక్కుతునక or ఉక్కుముక్క ukku-tunaka. n. A bit of steel, a brave, sharp or active man. ఉక్కు ముఖి ukku-mukhi. n. The crimson crested barbet, or coppersmith bird, Xantholaema haemaxtocephala. (F.B.I.) ఉక్కుసున్నము ukku-sunnamu. n. Ashes of calcined iron, scoriæ calx. ఉక్కడగించు or ఉక్కడచు ukkaḍaginṭsu. v. a. To crush one's pride, to humble: to dishearten. ఉక్కడగు ukkaḍagu. (ఉక్కు+అడగు) v. To sink or faint. To be disheartened. ఉక్కరి ukk-ari. (ఉక్కు+అరి) A man, a hero. శూరుడు, ధీరుడు. ఉక్కరు ukk-āru. (ఉక్కు+అరు) v. n. To ebb (as strength), to be exhausted, to faint. To lose one's vigour. ఉక్కుచెడు. To die. చచ్చు. ఉక్కరి having lost vigor. సామర్థ్యము లేకపోయి. ఉక్కుమడగు ukku-maḍagu. v. i. To lose vigor. To die. ఉక్కమడచు to kill.