(p. 71) abhiṣaṅgamu abhi-shangamu. [Skt.] n. A defeat, overthrow, calumny, false accusation. పరాభవము, మిధ్యాపవాదము, అవమానము, తిట్టు.

(p. 208) oḍucu oḍuṭsu. [Tel.] v. a. To pierce, to stab, to gore. To attack. పొడుచు. To seize, snatch. To defeat. To overthrow. ఓడించు.

(p. 274) kārākūramu kārā-kūramu. [Tel.] adj. Confounded, jumbled, overthrown. కలిగిన, ఎదాయెదలయిన. Kālahas. iii. 103.

(p. 305) kūlu kūlu. [Tel.] v. n. To fall. పడు. To die చచ్చు. కూలనూకు kūla-nūku. v. a. To knock down. కూలబడు kūla-baḍu. v. n. To fall, to fall down suddenly (a comic word for sitting down.) కూలవేయు kūla-vēyu. v. a. To make one fall, to make one sit down suddenly. కూలుచు or కూల్చు kūluṭsu. v. t. To knock down kill, overthrow, ruin.

(p. 653) nipātanamu nipātanamu. [Skt.] n. An overthrow పడద్రోయుట. నిపాతించు or నిపతించు nipātinṭsu. v. a. To overthrow, పడద్రోయు. నిపాతము ni-pātamu. n. A fall, పడుట.

(p. 703) paṭhitamu patitamu. [Skt.] adj. Fallen, alighted, defeated, overthrown. Wicked, abandoned. పఠితత్వము patitatvamu. n. The state of having fallen from one's office or righteousness. పఠితుడు pati-luḍu. n. A fallen creature, a sinner. పడినవాడు, పదవిచెడినవాడు. ఏమియెరుగని పఠితుగా (for పతితుడుగా) ఉన్నాడు he is as innocent as the babe unborn. పతితపావనుడు a restorer of the fallen, a saviour of sinners.

(p. 888) bībhatsamu , బీభత్స or బీభత్సు bībhatsamu. [Skt.] n. Bewilderment, amazement. Horror, disgust, abhorrence, loathing. Rancour, ruthlessness. Distress, harassment. నానాబీభత్స చేస్తున్నాడు he harasses us in various ways. బీభత్సుడై routed, overthrown. బీభత్సుడు bībhatsuḍu. n. A cruel man, క్రూరుడు. A name of Arjuna. 'బీభత్సుండునిర్భర స్నేహంబు కతమునవిడువక గండీవంబుగొని వచ్చుచున్న.' M. XVII. i. 30.

(p. 912) bōra bōra. [Tel.] n. The breast, the chest. రొమ్ము, అక్కు, ఎద, వక్షము. బోరగించు boraginṭsu. v. a. To turn upside down. బోరగిల్లజేయు. 'కడుపుబోరగించి కన్నులుముకుళించి బిర్రబిగిసికొన్న బీదయోగి.' Vēma. 1624. బోరగిల్లు, బోరగిలు or బోరగిలబడు bōragillu. v. n. To lie on one's face or breast. రొమ్ము భూమినానునట్లు పరుండు. 'పొరలున్ బోరగిలున్ వడింజరుగు.' Bmj. i. 68. బోరప్రాకుడు bōrā-prākuḍu. n. A snake, ఉరగము. బోర్ల bōrla. adv. Upside down, topsy-turvy. బోర్లదోయు to upset, overthrow. బోర్లపడు to lie prostrate: to be overset. దేన్ని చూచి బోర్లపడుతావు what do you pride yourself upon? బోర్లబొక్కలపడు to fall on one's breast or face. బోర్లించు bōrlinṭsu. v. a. To upset, lay a thing on its face.