(p. 164) upāsana upāsana. [Skt.] n. Service, worship. సేవ, ఆరాధనము. ఉపాసించు upāsinṭsu. v. t. To wait on, worship. సేవించు, ఆరాధించు. ఉపాసకుడు upāṣakuḍu. n. A worshipper, a devotee. ఆరాధకుడు. ఉపాస్తి upāsti. n. Service, worship. ఉపాసన. V. P. iv. 143. ఉపాసితుడు ūpāsituḍu. n. One who is worshipped. సేవితుడు. ఉపాస్యుడు ūpāsyuḍu. n. One who is fit to be worshipped సేవ్యుడు.