(p. 783) pṛtana pṛitamu. [Skt.] n. An army, host. సేన, దండు. పృతనాధిపతి pṛitan-ādhi-pati. n. A commander, a general. M. VII. i. 50. పృతనాషాట్టు pṛitanāshāṭṭu. n. An epithet of Indra.

(p. 783) pṛtha pṛitha. [Skt.] n. The mother of the Pandus, కుంతీదేవి.

(p. 783) pṛthak pṛithak. [Skt.] adv. Alone, separately. పృథగ్జనుడు pṛitag-januḍu. n. An ignorant man, a fool, a man of low caste, a sinner, a wicked man. నీచుడు, మూర్ఖుడు. పాపి. పృథగ్విధము pṛithag-vidhamu. adj. Of different sorts. పెక్కు విధములుగల.

(p. 783) pṛthivi or పృథ్వి pṛithivi. [Skt.] n. The earth. పృథివీపతి a king.

(p. 783) pṛthu or పృథువు pṛithu. [Skt.] adj. Great, big. పృథుతరువు a big tree. పృథుకంఠము pṛithu-kanṭhamu. n. A mole cricket. పృథులము pṛthulamu. adj. Big, great, large. గొప్ప, విరివియైన.

(p. 783) pṛthukamu pṛithukamu. [Skt.] n. An infant, పిల్ల, బిడ్డ. Parched corn, first scalded and then bruised to remove the husk. అటుకులు.