(p. 20) akkalakara akkalakara. [Tel.] n. A medicinal root. Anacyclus Pyrethrum, or, the pellitory of Spain. జవ్వరదోషాదిహరద్రవ్యము.

(p. 69) abhidhānamu or అభిధేయము abhi-dhānamu. [Skt.] n. A name, an appellation, a title నామము, పేరు. అభిధాయకము adj. Designated. పేరుగానుండే ఈ శబ్దములు ప్రథమావిభక్త్య భిధాయకములుగావున as these words express the nominative.

(p. 70) abhimantriñcu abhi-mantrinṭsu. [Skt.] v. a. To call on, address, conjure, raise by spells, invoke. To consecrate by a formula. పిలుచు, ఆహ్వానము చేయు, మంత్రాదులచేత సంస్కరించు. అభిమంత్రితము adj. Devoted, consecrated, a certain formula having been pronounced over it. మంత్రించబడ్డ. అభిమంత్రణము abhi-mantraṇamu. n. Calling to, addressing, inviting, a consecration, benediction by religious formula. ఆహ్వానము, పిలువడము, సంస్కారము.

(p. 106) ākarṣamu ākarshamu. [Skt.] n. Pulling, hauling: attracting, drawing. ఈడ్వడము. ఆకర్షకము ā-karshakamu n. That which attracts, a magnet. ఆకర్షణము ākarshaṇamu n. The act of drawing, or attracting. ఆకర్షణ మంత్రము a magic spell that has power to draw or attract, putting an enemy in our power. ఆకర్షణశక్తి n. The power of attraction or gravity. ఆకర్షించు ākarshinṭsu. To attract. ఆకర్షితము ā-karshitamu. adj. That which is attracted. ఆకర్షింపబడినది.

(p. 109) ākhya ākhya. [Skt.] n. A name, or appellation. పేరు. అఖ్యాత ākhyāta. n. The speaker. చెప్పెడువాడు. ఆఖ్యాతము ākhyātamu. adj. Said, spoken, rehearsed. ఆఖ్యానము ākyānamu. n. Telling. చెప్పుట An episode of a book, a tale or fable, an ancient story. ఆఖ్యేయము ākhyēyamu. adj. Fit to be said or rehearsed.

(p. 147) u u. [Tel. In common writing the vowel ఉ is shaped like ర. Compare with this the Kanarese ఉ and the Skt. ఉ and Eng. U and W, all having the same origin.] The vowel U, as sounded in put, as in oo foot. Many Telugu words use A or U at pleasure: particularly in the second syllable, thus: వాలుగ or వాలగ, పరచు or పరుచు, కరగు or వరస or వరుస, అటక or అటుక, తరము or తరుము, పలకరించు or పలుకరించు. If one of these forms does not occur we must look for the word the other spelling.

(p. 148) uṇḍa uṇḍa. [Tel.] n. A lump, a ball, a pellet, a pill or bolus. adj. Round. గుండ్రని. ఉండకోవి uṇḍa-kōvi. n. A rod, a staff. చేతికర్ర. ఉండచీట్లువేయు uṇḍa-chīṭlu-vēyu. v. n. To ballot. ఉండనూలు uṇḍanūlu. n. A ball of thread. See ఉండ్రాయి ఉండవిల్లు uṇḍa-villu. n. A pellet-bow.

(p. 157) udastuḍu udastuḍu. [Skt.] adj. He who is expelled, humbled or shamed; an exile' నిరాకరింపబడినవాడు; తొలగింపబడినవాడు.

(p. 163) upasaṃhariñcu upa-samharinṭsu. [Skt.] v. t. To clear away, get rid of. To kill. To recall. సంహరించు, మరలించు. ఉపసంహారము upa-samhāramu. n. Recalling, annulling, concluding: averting a spell, recalling an enchanted arrow to prevent its taking effect, refutation. తొలగించుట, మరలించుట, ఖండించుట.

(p. 178) ṛṣi ṛishi. [Skt.] n. A prophet or saint, gifted with supernatural powers. A sage. The author of a spell or prayer. cf. ముని and యోగి. సప్తర్షులు means (1.) the 'seven sages,' viz., మరీచి, అత్రి, అంగీరుడు, పులస్త్యుడు, పులహుడు, క్రతువు, వసిష్ఠుడు; (or) కశ్యపుడు, అత్రి, భరద్వాజుడు, విశ్వామిత్రుడు, గౌతముడు, జమదగ్ని, వసిష్ఠుడు; (2) the constellation of the Great Bear. A proverb says ఋషిమూలము నదీమూలము the origin of a sage is as obscure as that of a river.

(p. 202) ai The vowel AI as the i in pride. The shape ఐ is used as an initial in the dictionary and in poetry, but elsewhere the Telugus use a secondary form అయి 'AYI' instead: The secondary form అయి ayi is used in poetry as a dissyllable, whenever the metre requires two short syllables for AI, which is one long. The Y in అయి is not pronounced. Thus అయిదు is not pronounced ayidu, but ai-du. In Telugu words there is this liberty of spelling; but the longer form ayi ought never to be used in words of Sanscrit origin.

(p. 231) kaṭṭu kaṭṭu. [Tel.] v. a. To tie, bind. బంధించు. To wear, as clothes. ధరించు. To connect, affix, attach. To store up, to lay by. కూడబెట్టు. 'క మున్ కట్టిన కర్మఫలంబులు నెట్టన భోగింపకుండ నేర్తురెపమనుజుల్.' భార. అది. v. To build, erect, నిర్మించు. To fascinate, charm, bewitch. To fabricate, compose, or put a story together. కల్పించు. కట్టుకథ a mere fiction or fable. To impute a sin or offence. దానికి రంకుకట్టిరి they charged her with adultery. తప్పుకట్టు to find fault with, to lay blame on నేరము మోపు. నడుముకట్టు to gird up the loins or be prepared. కనుకట్టువిద్య jugglery, legerdemain. తోటకు నీళ్లుకట్టు to water a garden. గాయముకట్టు to dress a wound. బండికట్టు to get ready a carriage. కత్తికట్టు to put on one's sword or arm oneself. రూకలుకట్టు to pay money. మగ్గములకు పన్ను కట్టినారు they fixed a tax on looms. నిలువకట్టు to strike a balance. ధరకట్టు to set a price. పద్యముకట్టు to compose a verse. ఓడకు చాపకట్టు to set sail. వాకట్టు strike dumb by spells, &c. ఈ మాటను కట్టివిడిచినారు they fabricated this story or scandal. దోవకట్టు to stop up the road. దోవకట్టి దోచినారు they lay in ambuscade and plundered the way farers. కడుపుకట్టు to restrain the appetite. కట్టని (neg. p) Unbuilt or unbound. కట్టని కల్లుకోట a rock fortress not built with hands. కట్టనిగూడు (P. i. 545.) a natural nest, not constructed.

(p. 232) kaṭṭu kaṭṭu. [Tel.] n. A tie, bond, band. A bandage, a knot బంధము, ముడి. A rule, regulation, law. నిబంధనము, నిర్బంధము. A tax or duty. Fascination,. వాకట్టు striking dumb. Soil, place ప్రదేశము. ఇసుకకట్టు sandy soil. System, fashion, mode or plot, device. కట్టుగా మాట్లాడు to speak by rule or consistently. A strike. వారు కట్టుకట్టినారు they struck work. Form, shape. Prohibition, restriction, a charm, an enchantment. మితి. A streak. నూనూగు మీసకట్టు the line of his budding whiskers. The hoop or band of a bucket, the tire of a wheel. The water in which any kind of pulse is boiled except rice. ఉలవకట్టు boilings of horse gram. Season, weather. part of the year. ఋతువు. శీతకట్టు the cold season. A forged coin. సీసకట్టు రూపాయి a leaden rupee. వెండికట్టు a silvered coin. జాతికట్టు the tie of kindred, the custom of the caste. మంత్రకట్టు fascination, charming by spells. మడికట్టు a waistband or girdle, నీరుకట్టు a stoppage of urine. వలకట్టు a weir in a river, posts to fasten a net to ఈ యింటిలో ముందరికట్టు పెద్దది వెనకటికట్టు చిన్నది the front of this house is larger than the back rooms.

(p. 253) karṇamu karṇamu. [Skt.] n. The ear. The helm of a ship చుక్కాని. కర్ణధారుడు karṇa-dhāruḍu. A helmsman or steers-man. ఓడనడుపువాడు. కర్ణపత్రము or కర్ణపూరము karṇa-patramu. n. A sort of earrings. చెవికమ్మ, పూగమ్మ. కర్ణమంత్రము karṇa-mantramu. n. A spell or prayer whispered in the ear of the a dying man. కర్ణలత an earning చవితమ్తె. కర్ణాకర్ణి karṇā-karṇi. n. From mouth to mouth. వినికివరుస. (Lit. from ear to ear--a phrase regarding news.)

(p. 275) kāriyamu kāriyamu. [from Skt. కార్యము.] n. An act, work, deed. కార్యము. In M. IV. v. 251. & XIII. v. 152, the metre proves this spelling.)