(p. 9) anta anta. [Tel.] n. Whole; adj. So much. adv. Then, afterwards. నీ వెంత అడిగితే అంత యిస్తాను I will give you as much as you ask. అంతకంటె then that. అంతకంత as much again. అంతకంతకు by degrees; more and more. అంతకుముందు before that. అంతమంది so many men. అంత. మందిలో among so many persons. అంతమట్టుకు so far, thus far. అంతమాత్రము only so much అంతసేపు so long. అంతలో in the mean time. మూడంతలు three times as much. అక్కడికి పోయినంతలో on his going there. వాడు తనంతనే వచ్చినాడు he came of his own accord. అంతవాడు లేడు. there never was such a man. రాజంతవాడవు thou art equal to the king. నాయంతవాడు my equal, one like me one as tall as I am. అంతే అవును. that probably is the case నిద్రలేచినంతలో when he rose from sleep, as soon as he awoke. నేను తెలిసికొన్నంత as much as I know అంతపని such an act.

(p. 24) agastyuḍu agastyuḍu. [Skt.] n. Name of a certain sage. కుంభసంభవుడు. అగస్త్యశాకము the leaves of a leguminous tree which are dressed and eaten, అనిసెచెట్టు; అగస్త్యనక్షత్రము the star Canopus. అగస్త్యచారము the cource of Canopus. అగస్త్యాదయము the rise of Canopus. అగస్త్యభ్రాత (lit: the brother of Agastya.) a new-comer, who tries to make out that he is a great personage.

(p. 28) accāḷi or అచ్చాళు aṭṭsāḷi. (K) One who lives a single life, an unmarried person. ఒంటిమనిషి, ఏకాంగిగా మండేవాడు, సంసారపు పీకులాటలేనివాడు అచ్చాళుగానుండు or అచ్చాళిగానుండు to be alone, to be quiet, free from perturbation. 'చారుశిలాముఖ్యజలజలోచనల, చేరికాబంధుల చెలులనీక్షణమె, పగరకుజొరరాక బహుదుర్గమార్గ, మగుకోహళమహర్షి యాశ్రమస్థలిని, జేరిచి మనము నిశ్చింతనేతెంచి, యారూఢిబలయుక్తి నచ్చాళిగాగ, అనికిసన్నద్ధులమై యందమవల.' Pātivratya. 35.

(p. 30) ajñānamu a-gnyānamu. [Skt.] n. Ignorance. అవివేకము, మూఢత్వము. అజ్ఞానబంధములు the fetters of ignorance. అజ్ఞాని a-gnyāni. [Skt.] n. An ignorant person, a person without knowledge. 'ఆచారమెరుగని అజ్ఞాని నేను.'

(p. 30) ajñuḍu agnyuḍu. [Skt.] n. An ignorant person, one without knowledge.

(p. 1396) aḍāvaḍi , అడావిడి or అడావుడి aḍāvaḍi. [Tel.] n. Neglect, carelessness, want to restraint. అడావుడిసంస్ధానము a neglected estate. అడావుజిమవిషి a person devoid of self-restraint. 'ఇంట్లోపెండ్లిఅయతే ఊళ్లోకుక్కలకు అడావుడి' (proverb.)

(p. 45) adharmamu a-dharmamu. [Skt.] n. Injustice, unrighteousness, every thing unscriptural or contrary to principles. అన్యాయము, అనాచారము. అధర్మపరులు wicked persons.

(p. 50) anahaṅkāramu an-ākāramu. [Skt.] adj. Deformed, ugly. వికారమైన, కురూపియైన. అనాకారము n. Deformity, ugliness. వికారము, కురూపము. అనాకారి n. An ugly person కురూపి.

(p. 55) anupakāri an-upakāri. [Skt.] n. A disobliging person.

(p. 55) anupanītuḍu un-upanītuḍu. [Skt.] n. A person who has not undergone the rite of ఉపనయనము.

(p. 59) anēka an-ēka. [Skt. lit not one] adj. Several, many. బహు, పెక్కు. అనేకత్వము an-ēkatvamu. [Skt.] n. Abundance, బహుత్వము. అనేకవము n. The elephant. ఏనుడ. అనేకాక్షరము a polysyllable. అనేకమంది or అనేకులు n. plu. Many persons. శానామంది.

(p. 70) abhimānamu abhi-mānamu. [Skt.] n. Pride, self-esteem, haughtiness Patronage, protection. Affection, regard, care, love, favour. గర్వము, సంరక్షణ, విశ్వాసము, దేశాభిమానము love of one's own country, patriotism. వాడు దేహాభిమానము కలవాడు he pays great attention to his own ease. he is luxurious. అభిమానపుత్రుడు one who passes for one's son, or is looked upon as a son, or, supposed to be his child. అభిమానపుత్రత్వము an understood or attribute sonship. తమ అభిమానము కావలసినది I beg your patronage. నా యందు నిండా అభిమానముగా జరిగించినాడు he has treated me honourably. ఒకని మీద అభిమానము ఉంచు to be partial to a person. అభిమానము లేనివాడు one without affection; unkind అభిమాని n. He who loves. విశ్వాసము గలవాడు. మతాభిమాని a bigot. కులాభిమాని one who stands up for his caste. దేశాభిమాని the advocate for his country, he who loves his country, a patriot. అభిమానించు v. a. To honor, favour, protect, patronise, regard with kindness. గొప్ప చేయు, గౌరవించు.

(p. 73) abhyutthānamu abhy-uthhānamu. [Skt.] n. Rising, rising to welcome a person. లేవడము, ఎదురుకొనిలేచుట, లేచి మర్యాదచేయడము, గౌరవము.

(p. 82) aruvadi or అరవై aru-vadi. [Tel. ఆరు+పది] adj. Sixty. ఆరుపదులు. ఆరుపది గడియలు the 24 hours, that is, day and night. ఆరువండ్రు aru-vanḍru [Tel.] n. Sixty persons. అరవైమంది.

(p. 93) avatariñcu ava-tarinṭsu. [Skt.] v. n. To come down, to get down into. దిగు. To be born. పుట్టు. To appear, to put on a form, to become incarnate. అవతారమెత్తు. విష్ణువు మత్స్యముగా అవతరించెను Vishnu appeared as a fish. కృష్ణుడుగా అవతరించెను he was born as Krishna, or he appeared as Krishna or he put on the form of Krishna. అవతారము ava-tāramu. [Skt.] n. Incarnation, metamorphosis. The descent of a deity from heaven in a particular shape, the appearance of any deity upon earth, origin. దేవుడు రూపాంతరమును ఎత్తడము. విష్ణువు ఎత్తిన దశావతారములు the ten incarnations of Vishnu. రామావతారమెత్తినప్పుడు when he appeared on earth as Rama. వాడు గర్వావతారము he is pride incarnate, అది క్షామావతారము she is the genius of famine. (Shakesp. 2. Hen. IV. act. 3.) 'famine in the abstract, famine embodied, or personified.' అవతారపురుషుడు avatāra-purushuḍu. n. A god man, a divinē being in human form. మహాత్ముడు.