(p. 756) pimmaṭa or పిమ్మటము pimmaṭa. [Tel.] n. Stupor, grief. మూర్ఛావస్థ, అచైతన్యము, విస్మయజన్యస్తభ్ధత, మనోవ్యధ, మానుపడడము. 'బిట్టుల్కిమూర్ఛిల్లి పిమ్మటబొంది.' BD. v. 257. 'తనకు బిమ్మటమైన నర్జునునిబాహు, లీలయిమ్మెయి ద్రోవంగలేకతెగియె, నధిపయాబోతు బెబ్బులికగ్గమైన, పగిదియయ్యె బాండవులకు పగయణంగె.' M. VIII. i. 5.

(p. 756) pimmaṭa pimmaṭa. [Tel.] adv. Afterwards, subsequently, అనంతరము. Behind, పరోక్షమందు. పిమ్మటివారు those who come after.