(p. 4) aṅgaṇamu angaṇamu. [Skt.] n. A court or yard. An area, a plain. ముంగిలి.

(p. 29) accupaḍu aṭṭsu-paḍu. [Tel.] v. To be apparent, evident or plain, to be precise or exact. విశదమగు, స్పష్టమగు, సరిగా ఉండు. 'సొమ్మచ్చుపడంగజేయుటకు సైయలక్రాంచనగలంబు పేరికమ్మెచ్చిన నీడ్చు.' A. iv. 187.

(p. 29) acchamu achchamu. [Skt.] adj. Clear, transparent. అచ్చముగా adv. Purely, clearly, plainly. అచ్ఛాచ్ఛము achchā-chchamu. [Skt.] adj. Perfectly pure. అతినిర్మలమైన. A. vi. 140

(p. 48) adhyātmamu adhyātmamu. [Skt.] n. The soul; individuated spirit or that which belongs to, and presides over the body. The supreme spirit. జీవాత్మ, పరమాత్మ Also, Knowledge. జ్ఞానము. అధ్యాత్మ adj, Spiritual, belonging to spirit, inherent. ఆత్మసంబంధమైన. అధ్యాత్మజ్ఞానము knowledge of the Supreme spirit. అధ్యాత్మరామాయణము Ramayana explained as an allegory relating to the Supreme spirit. అధ్యాత్మికము or అధ్యాత్మికము adj. relating to the soul, spiritual.

(p. 52) anirdiṣṭamu a-nirdishṭamu. [Skt.] adj. Indefinite, unexplained, undefined. నిర్దేశింపబడని, వివరింపబడ్డని.

(p. 60) anvayamu anvayamu. [Skt.] n. Race, lineage. In grammar, the government of words in a sentence. Syntax. వంశము. పదముల యొక్క పరస్పరాకాంక్షాయోగ్యత, ఇమిడిక. ఈ. శ్లోకమునకు అన్వయము తెలియలేదు I do not perceive the syntax of this verse. దురాన్వయము a far-fetched allusion. కౌరవాన్వయుడు one of the Kuru race. అన్వయజ్ఞుడు a genealogist. అన్వయవ్యాప్తి (in Logic,) an affirmative argument అన్వయించు v. a. To arrange words in their natural order, explain the syntax. పదముల సంబంధమును చెప్పు, పొందికపరుచు.

(p. 68) abhāṇḍamu a-bhānḍamu. [Origin not known.] n. False or unjust accusation, slander. లేనిపోని నేరము, అపవాదము. అభాండపు వ్యాజ్యము a false complaint.

(p. 70) abhiyōgamu abhi-yōgamu. [Skt.] n. Application, strong effort; challenging to fight. అభియోగపత్రము a complaint made in writing, a plaint. అభియోగి abhi-yōgi. [Skt.] n. A plaintiff, an enemy.

(p. 91) alliñcu allinṭsu. [Tel.] (causal of అల్లు) To get it plaited or braided. అల్లేటట్టు చేయు. See అల్లు. అల్లిక allika. [Tel. from అల్లు) n. A twist, a plait, a braid, a netting.

(p. 91) allu allu. [Tel.] v. a. To plait, braid, weave, wattle rods or twigs, &c., together. గంపలల్లు to weave baskets. చాపలల్లుతాడు he plaits mats. పద్యములల్లు to compose verses. అబద్ధాలల్లు to fabricate lies. తీగెలు చెట్టు మీదికి అల్లినవి the creepers have crept over the tree. కసవు అల్లిన భూమి land overgrown with grass. n. అల్లిక (q.v.)

(p. 91) alluḍu alluḍu. [Tel. from అల్లు lit. one who plaits, i.e., who is the means by which the family circle is enlarged.] n. A son-in-law. జామాత, మేనల్లుడు the son of a man's sister, or of a woman's brother. అల్లుడుకొమాళ్లు n. plu. Foster brothers or vassals, who feed at the baron's table and form his body-guard. దొరతోదొరగా భోజనము చేసి అతనికి అంగరక్షకులుగా నుండేవారు. అల్లువాడు n. A son-in-law. అల్లుడు, జామాత. 'అల్లువాని మృతికి నాత్మజింతించును, తనయు మృతికి దానె తలచుచుండు, పుణ్యపురుషు మృతికి భూలోకజనులకు నుర్వి క్రుంగినట్టులుండు.' Vema. 1288.

(p. 102) asalu asalu. [H.] adj. Original, principal, excellent, real, genuine, legitimate. మొదటిదైన, ముఖ్యమైన, స్వచ్ఛమైన, సంకరముకాని. అసలుదావా the original complaint. అసలు వాది the original complainant. అసలు బేరీజు the original rents or account. అసలు n. The principal, as opposed to the interest మూలధనము Plu. అసళ్లు originals. అసళ్లు ఉంచుకొని నకళ్లు ఇచ్చినాడు he retained the originals and gave the copies. Also, origin, stock in trade.

(p. 120) āra āra. [Tel.] n. A shoemaker's awl. మాదిగవానిసూది. ఆర adv. (lit. so as to fill) Much; fully. (From ఆరు.) It is often added to a noun; as చెవులార వింటిని I heard it distinctly: కండ్లార చూస్తిని I saw him plainly with my own eyes. కడుపార భోజనము చేసినాను I ate to the full. ఆర āra. [Tel.] A vocative plural suffix as అన్నలార. O brothers!

(p. 149) uggu uggu. [Tel.] n. A mixture of castor oil and breastmilk given to infants. A wrinkle or plait in cloth. మడత. Confusion. ఉగ్గుపడు uggu-paḍu. v. i. To form into a fold. ముడతపడు. ఉగ్గులుపారు uggulu-pāru. v. n. To run into a knot in spinning or twisting, to be entangled, to run into wrinkles. మెలిపడు. To be confused or confounded.

(p. 154) utta utta. [Tel.] adj. Empty, mere, bare, plain, actual, just, simple; idle, naked, vain, useless, in just, not serious, not in earnest, false. ఉత్తప్పుడు on common occasions, in general. ఉత్తదొంగపని actual theft. ఉత్త గుర్తము a horse without a rider. ఉత్తవారు persons not involved or concerned in a matter. ఇచ్చినప్పుడు ఉంటివా ఉత్తప్పుడు ఉంటివా were you present when he gave it, or at same other time?