(p. 19) akṛtāstruḍu a-kritāstruḍu. [Skt.] n. One unpractised in arms.

(p. 22) agacāṭlu agaṭsāṭlu. [Tel. from అగ్గము+చాటులు] అగ్గము+చాటులు] n. Evils, afflictions, troubles. కడగండ్లు, తిప్పలు. అగచాట్లుపడుచున్నాడు he suffers great distress. నన్ను అగచాట్లు పెట్టినాడు he brought me into trouble. అగచాట్లపోతు agaṭsāṭlapōtu. [Tel.] n. A wretch, a villain. దుష్టుడుగా తిరిగేవాడు. 'చిక్కు బిల్లలు మైనపు తేళ్లు చిక్కుముళ్లు జమిడాకు చిల్కలు తాళ్లపాములకట యగచాట్లపోతనై యాడుకొంటి.' H. iii. 192. అగచాట్లమారి agaṭsāṭlamāri. [Tel.] He who has suffered, a martyr, a sufferer. one who is thoroughly practised. నానాకడగండ్లు పడి తీరినవాడు, ఆరి తీరినవాడు.

(p. 58) anuṣṭhānamu anushṭhānamu, [Skt.] n. An observance, practice. ఆచారము, నడవడి. అనుష్ఠానక్రమము the order of observing the religious ceremonies. అనుష్ఠించు v. a. To make, do, observe, celebrate. చేయు, ఆచరించు. అనుష్ఠితము anushṭhitamu. [Skt.] adj. Observed, practised (as a religious observance.)

(p. 72) abhyasiñcu abhyasinṭsu. [Skt.] v. a. To excercise, practise, learn, study. అలవాటుచేయు, వాడుకచేయు, నేర్చుకొను. అభ్యసింపజేయు to cause to practise or learn అభ్యసితము abhyasitamu. [Skt.] adj. Practised, exercised, skilled. Learned, expert. అలవాటుపడిన, చెయ్యితిరిగిన, పనుపడిన, నేర్చుకోబడిన. అభ్యసనీయము abhyasanīyamu. n. That can be practised or learned. అభ్యాసము abhyāsamu. n. Practice, exercise, study, use. వాడుక, అలవాటు, అక్షరాభ్యాసము learning the alphabet. అభ్యాసం కూసు విద్య practice makes perfect.

(p. 88) alavaḍu ala-vaḍu. [Tel.] v. n. To be accustomed, be practised in. To be mastered, అభ్యాసమగు, పరిచయమగు, సాధ్యమగు. 'బ్రహ్మలోక పర్యతంబున్ గల యవివరించి చూచి తినలవడదిది నీవెతెలుపు హంపబడౌజ.' H. ii. 67. 'వీనియందలవడగల్గదీ జలరుహాక్షులకుంబ్రియ మెవ్విధంబునన్.' Swa. vi. 74. అలవరించు or అలవరచు ala-varinṭsu. v. a. To make, celebrate. To put on. చేయు, ధరించు, పెట్టు. 'వేదోక్త పద్ధతి వెలయంగ యాగంబులలవరించిన సోమయాజులకును.' N. iv. 106. 'హరిచందనము పూతలందంబుగా మేననలవరించి.' N. ii. 425. అలవరుచు, అలవర్చు or అలవరించు v. a. To habituate, accustom, excercise, teach. వాడుకచేయు, అభ్యాసపరుచు, పనుపరుచు, నేర్పు. అలవాటు ala-vāṭu. n. Use, habit,custom, practice. వాడుక, అభ్యాసము. అలవాటుగా నుండే adj. Customary, usual. వాడుకైన.

(p. 121) āritīru āri-tīru. [Tel.] v. n. To be perfect, qualified, complete, accomplished or well versed in. ఆరితీరినవాడు he who is well versed or thoroughly practised. ఆరితీరి కూర్చున్నప్పుడు when he was sitting at his ease.

(p. 340) kṣuṇnamu kshuṇnamu. [Skt.] adj. Bruised, pounded. మధితమైన, మర్దితమైన, చూర్ణతమైన, Excercised, practised, skilful. అభ్యస్తమైన, నిపుణమైన.

(p. 388) gobbi gobbi. [Tel.] n. Name of a Hindu goddess. The name of a feast or holiday kept by girls in the month Pushyam. గొబ్బెమ్మ a lump of cowdung worshipped as a goddess on this occasion; a dance practised by young girls. గొబ్బికాయలు gobbi-kāyalu. n. A sort of grain H. iv. 156. గొబ్బిచెట్టు gobi-cheṭṭu. n. A plant called Barleria longifolia, కోకిలాక్షకము. One kind is నీరుగొబ్బి. గొబ్బిళ్లు gobbiḷḷu. n. Capering: dancing. (V. P. VII. 211.) Dancing in honour of a god. Salutation, respects. దండము, నమస్కారము. 'రగడ వజ్రపురిలో తావళమై చిక్కిన గోపప్రియునకు గొబ్బిళ్లనుచును.' H.iv. 273.

(p. 1037) mogga mogga. [Tel. another form of మొగడ.] n. A bud. ముకుళము. A feat performed by gymnasts in falling back. మొగ్గవాలడము or మొగ్గవేయడము the feats or contortions practised by acrobats; as that of falling back and dancing on the feet and hands. మొగ్గవాలు to bend backwards touching the ground with the hands. మొగ్గవిచ్చు mogga-viṭsṭsu. v. n. To unfold as a flower, వికసించు. To be scattered. యథాయథలగు.

(p. 1155) vāyuvu vāyu. [Skt.] n. Air, wind, గాలి. A rheumatic distemper, rheumatism, వాతరోగము. అజీర్ణవాయువు a species of dyspepsia. ఉదరవాయువు flatulency in the stomach. డమరకవాయువు difficult and short respiration, asthma. తిమురువాయువు paralysis, palsy, deprivation of motion and sensation together, i.e., numbness. పక్షవాయువు or పార్శ్వవాయువు hemiplegia. ముద్దవాయువు dead palsy. మేహవాయువు flatulency in the body said to be caused by veneral heat. వాయువును పట్టే మందు or వాతహరమైనమందు a medicine that dissipates flatulency. వాతనాడి a flatulent pulse. వాతాతిసారము a flatulent disease of this kind, diarrhœa. వాయనిరోధము the art of stopping the breath. practised with a view to attain length of days. వాయస్తంభనము. వాయుపథము vāyu-pathamu. n. The atmosphere. ఆకాశము. వాయువిళంగము vāyu-viḷangamu. n. A medicinal seed, like a pepper corn, put in the mouth of children in order to assist their speech. చిత్రతండులము. వాయువేగి vāyu-vēgi. adj. Swift as the wind. వాయుసఖుడు vāyu-sakhuḍu. n. Lit: the friend of the wind, i.e., fire, అగ్ని.