(p. 26) agramu agramu. [Skt.] n. End, point, tip, front, fore-part, top, peak, summit. adj. First, preliminary, chief, principal. అగ్రజ్యా (in astron.) the sine of the amplitude. అగ్రభాగము (astron.) degree of amplitude. అగ్రసారము a compendious method of counting immense numbers. అగ్రాంశువు the end of a ray of light, the focal point. జిహ్వాగ్రము the tip of the tongue. Similarly నాసికాగ్రము, నఖాగ్రము, &c. అగ్రగణ్యము adj. Estimable, conspicuous. శ్రేష్ఠమైన, అగ్రగణ్యుడు n. A chief, a leader. మొదట నెంచదగినవాడు అగ్రజంఘము the forepart of the thigh. అగ్రజన్ముడు n. A brahmin. Elder brother. అగ్రజుడు n. An elder brother. అన్న. అగ్రణి n. A leader.

(p. 27) agrimamu agrimamu. [Skt.] adj. Chief, principal, best, first. అగ్రిముడు n. A chief, a leader.

(p. 102) asalu asalu. [H.] adj. Original, principal, excellent, real, genuine, legitimate. మొదటిదైన, ముఖ్యమైన, స్వచ్ఛమైన, సంకరముకాని. అసలుదావా the original complaint. అసలు వాది the original complainant. అసలు బేరీజు the original rents or account. అసలు n. The principal, as opposed to the interest మూలధనము Plu. అసళ్లు originals. అసళ్లు ఉంచుకొని నకళ్లు ఇచ్చినాడు he retained the originals and gave the copies. Also, origin, stock in trade.

(p. 110) ācamanamu āchamanamu. [Skt.] n. Sipping water three times before religious ceremonies or meals, or after meals, or after relieving oneself, repeating at the same time the 24 principal names of Vishnu వార్చుట. ఆచమించు āchaminṭsu. v. a. To sip (water) వార్చు. ఆచాంతము āchāntamu. n. Tasted, sipped.

(p. 148) ukkaḷamu ukkaḷamu. [Tel.] n. The vanguard, pickets round a camp. A principal or royal road near a city. పట్టణసమీప రాజ మార్గము.

(p. 154) uttamamu ut-tamamu. [Skt.] adj. Excellent. best, virtuous, chief, principal, first. ఉత్తమపురుషము (in gram. lit. ఉత్తమ = last), the first person. ఉత్తమర్ణుడు ut-tamarnuṇu. [Skt. ఉత్తమ+ఋణము] n. A creditor. అప్పిచ్చినవాడు. ఉత్తమాంగము ut-tam-āngamu. [Skt. అంగము] n. The principal member, i.e., the head. ఉత్తముడు ut-tamuḍu. A most excellent man. ఉత్తమోత్తమము ut-tamōt-tamamu [Skt. ఉత్తమ+ఉత్తమ] adj. Superlative, best, excellent.

(p. 257) kalaśamu kalaṣamu. [Skt.] n. A vase, flagon, or water pot: కుండ. the gilt ornament on the pinnacle of a pagoda or tower. In palmistry, కలశరేఖలు certain lines in the palm of the hand. A. v. 31. కలశమునిలుపు or కలశముపెట్టు or కలశస్థాపనముచేయు the preliminary rite of solemnly placing a vase. కలశపూజ the adoration paid to that vessel, being the principal rite in all religious celebrations. కలశాబ్ధి kalaṣ-ābdhi n. The ocean of milk. కలశబ్ధిజ the goddess Lakshmi. కలశి kalaṣi. n. A pot. కుండ. కలశీసుతుడు or కలశీసంభవుడు The 'Vase-born' An epithet or Agastya, who was born, like Orion, in a pot. A. v. 107.

(p. 1400) kasbā kasbā. [H.] n. The principal or large town in a district or division of country.

(p. 299) kulamu kulamu. [Skt.] n. A caste, class or tribe తెగ. A genus or tribe of animals జాతి. Family. People. Rank. వంశము. బాలికాకులము girls (generically considered.) కులక్రమాగతము hereditary. కులకము kulakamu. n. Protraction of the government of the verb through several connected stanzas, contrary to the practice of closing the sense with each verse. ఒక క్రియతో ముగియు పద్యముల సమూహము. కులకాంత kula-kānta. n. An honourable wife. కులకాయకము kula-kāyakamu. n. The trade of one's caste: one's family business. కులజుడు kulajuḍu n. One of good caste or honourable descent. కులధర్మము kulaṭa. n. An adulteress జరస్త్రీ. కులధర్మము kula-dharmamu. n. A practice or observance peculiar to a tribe or family; duty peculiar to a caste or race. A caste rule. కులపర్వతము. kula-paravatamu. n. One of the principal mountains, which are మహేంద్రము, మలయము, సహ్యము, శుక్తిమంతము, గంధమాదనము, వింధ్యము, పారియాత్రము. ప్రధానపర్వతము. కులపాలిక kula-pālika. n. A girl given away in marriage by her parents తల్లిదండ్రులచేనిచ్చి పెండ్లిచేయబడినస్త్రీ. కులవతి or కులస్థురాలు kula-vati. n. A woman of one's own caste. ఆమె నా కులవతికాదు she is not of my caste. కులవిద్య kula-vidya. n. The science or knowledge peculiar to one's caste. కులసతి, కులస్త్రీ kula-sati. n. An honourable wife. కులస్థుడు kulaṣthuḍu. n. A man of the same caste. పదిమంది కులస్థులు neighbours, people of one's caste. కులస్థురాలు a woman of one's own caste. కులహీనుడు kula-hīnuḍu. n. An outcaste. కులాచారము kulā-chāramu. n. The proper duty or profession of a caste or family.

(p. 352) gaḍi gaḍi. [Tel.] n. A limit, a boundary. ఎల్ల. గడికొల్లలు plundering on the borders. గడినేలలు boundary lands. గడిమెకము a cunning animal which evades the hunter వేటకుచిక్కని మృగము. గడితేరు to be expert, నిపుణుడగు, కడలేరు. plu. గళ్లు. గళ్లుచేయు to mark the boundaries. గడి gaḍi. n. Strength, a stronghold, fortalice or petty fort బలము. కోట, దుర్గము. గడి adj. Big, stout. గడిగుండు a big stone. గడితాడు a stout rope. A tether, a couple for two cattle. గడికాళ్లువేయు to tie up the legs of two animals together with a rope. రెండు పశువులకు ఒక్కొక్క కాలుచేర్చి లంకెవేయు. గడిదొంగ a great clever thief. గడికరణము the principal writer. గడిపోతు a bull ఆబోతు; a great scoundrel, చెడ్డగొడ్డు.

(p. 384) gettera or వెలిగెత్తెర gettera. [Tel.] n. A barren soil principally consisting of a whitish marl.

(p. 398) grāmamu grāmamu. [Skt.] n. A village. ఊరు. A scale in music. షడ్జాదిస్వరము. గ్రామత్రయము the three tones, treble, tenor and base. A crowd or multitude సమూహము. as గుణగ్రామము or శబ్దగ్రామము. గ్రామకార్యము grāma-kāryamu. n. Village affairs: worldly matters. గ్రామకంఠము grāma-kanṭhamu. n. The glebe, or pasture land appertaining to a village. గ్రామణి grāmaṇi. n. A chief: a head man. గ్రామాధిపతి. గ్రామణి adj. Chief, head, leading. ముఖ్యుడు నరగ్రామణి, the noblest of men. దుర్గ్రామణి a wicked ruler. గ్రామణ్యము grāmanyamu. n. The rule or headship of a town. Imperiousness, violence, outrage. గ్రామణ్యముగా scoffingly. గ్రామదేవత grāma-dēvata. n. A village god or goddess. These are the original Dravidian deities. Among them the male deities are chiefly these: పోతురాజు, కాట్రేడు, అంకాళు, గంగయ, చెన్నడు and మైలారు. The principal village goddesses are పెద్దమ్మ, కాట్రేణి, అంకాళమ్మ, ఎక్కళమ్మ, ఎల్లమ్మ, మల్లమ్మ, మామిళ్లమ్మ, మైసమ్మ or మైసూరమ్మ, (i. e. మహిషీ.) మారియమ్మ, మారెమ్మ (who probably is meant for 'Maria') యాగాతమ్మ (that is, Saint Agatha,) and సుంకలమ్మ or సుంకెళమ్మ, of whom one inflicts the cholera, another the small pox (see అమ్మవారు) another murrain, another blight. None have any beneficent powers, and they are worshipped to avert their displeasure. గ్రామసింహము grāma-simhamu. n. The lion of the village, i.e., a dog. గ్రామస్థుడు grāma-sthuḍu. n. A villager. స్వగ్రామస్థుడు a fellow citizen or neighbour. గ్రామాంతము grām-āntamu. n. The outlying portion of a village, i.e. the Panchama quarter. మాలపల్లె. గ్రామాదులు grām-ādulu. n. Villages. Lit. Villages, &c. గ్రామ్యము grāmyamu. adj. Village-born; produced in or relating to a village. Vulgar, rude, rustic. Common, colloquial, unclassical, inelegant: The opposite of శాస్త్రీయము. In Grammar the term is applied to conversational forms as వస్తాడు, తెస్తాడు, like they're, I'm, you're, he's, in English, which are supposed to be in admissible in literature, though they occur in all even the best poets. గ్రామ్యధర్మము grāmya-dharmamu. n. Sexual intercourse. సంభోగము. Lit. what is usual or the fashion, or way of the world.

(p. 492) ḍamānu ḍamānu. [Tel.] n. A sail. డమాను మాసము the sailing season. డమానుతాడు the principal rope that supports a sail.

(p. 518) talli talli. [Tel. తాయి+లు. The final ల్లి is the sign of the honorific plural and is doubled on account of the preceding long vowel having been shortened. √ త = she who brings (into existence) or who brings food, &c., cf. తండ్రి.] n. A mother. కన్నతల్లి one's own mother, as opposed to సవతితల్లి a stepmother. In affectionate address తల్లీ 'my dear,' is used even to a daughter. adj. Maternal, parent. తల్లిపశువు the parent cow. తల్లియింటనున్నది she lives in her mother's home. Principal, great, chief, main. తల్లినర or తల్లియొర the parapet wall round a well. తల్లికాలవ the principal channel which supplies others. తల్లిగోడ the principal wall in a house. మీరే మాకు తల్లిదండ్రులు you are my father and mother, you are all in all to me. See under తలి. తల్లికొండ్ర talli-konḍra. The first furrow in ploughing మొదటి కొండ్ర. తల్లితల్లి talli-talli. n. A mother's mother, i.e., Lakshmi. తల్లినికనినతల్లి. A grandmother. తల్లివేరు talli-rēru. n. The fap root or principal parent root. ముఖ్యమైనవేరు.

(p. 525) tālūkā tālūkā. [H.] n. A Taluk or division of a zilla (జిల్లా) or district. Also applied to the principal town of a Taluq. A subdivision. adj. Belonging to, pertaining to, సంబంధించిన. తాలూకు tālūku. adj. Belonging to.